Die aanvankelijk zeer informatieve documentatie bevatte later steeds minder van wat ik weten wilde van de producten (ik was adviseur voor een dozijn architecten en een paar dozijn ingenieurs en moest het naadje van de kous weten aangaande de bouwmaterialen , -producten en -systemen, om beslissingen op hoog niveau te garanderen)  Het duurde dan ook niet lang of de gedegen specialisten werden nog wel door mij ontvangen, doch de reclameschreeuwers verwees ik bij aankomst direct door om hun folders in te leveren bij mijn makker welke ons uitgebreide documentarium beheerde. 
 
Later werden die reclamefolders, welke voor uittreksels van wetenschappelijke rapporten (van TNO en zo) door moesten gaan, nog halve waarheden ook (dus hele leugens) omdat ze niet meer door redelijk gewetensvolle wetenschappers werden samengesteld, doch door slinkse reclamekretologen met aansmeeroogmerk.
 
De tijd brak toen aan dat de echte technische specialisten welke ons bezochten, eerst aangaande de nadelen van de producten hunner concurrenten  werden uitgehoord, waar ze allen zeer deskundig in waren en dat graag ‘vertrouwelijk’ loslieten, wetende welke grote bedragen er in de bouw omgezet worden. Daarna somden ze dan hun eigen voordelen op, plus één (niet zo heel erg) nadeel, om een indruk van eerlijkheid achter te laten. (ik zou inmiddels les kunnen geven in verkoopbelazering )
 
Nou bestaat er geloof ik een reclamecodecommissie, welke naar de resultaten die we op TV zien, te oordelen, van mij gelijk met bikini onder hun arm naar Mallorca heen verwezen mogen worden.
 
Ook daarin zitten we zichtbaar op de glijbaan, waarvan ik er nog geen tegen gekomen ben welke omhoog voert (hoewel we ooit van meneer Escher konden leren hoe we elkander zelfs daarin visueel voor het lapje kunnen houden, toch?).