Meer vrede op je werk: tips en trucs

Als je een full-time baan hebt, breng je meer tijd door met je collega`s dan met je vrienden of gezin. Neem daarbij nog dat je je collega`s niet kunt kiezen en je ziet hoe logisch het is dat je in een team vroeg of laat wel eens met wrijvingen, misverstanden of gênante situaties te maken krijgt. Hier een aantal tips. Meer tips welkom!

Tips om bepaalde gênante toestanden op je werk vermijden of elegant op te lossen

• Je hebt er geen behoefte aan om met je collega’s te gaan lunchen
Als je collega`s vaker samen gaan lunchen of stappen, voel jij je misschien gauw schuldig dat je het laat afweten. Waarop jij dan naar je hoofd geslingerd krijgt dat je een asociaal wezen of een snob bent. Beter dan met een flauwe uitvlucht aan te komen, is gewoon te zeggen dat je vanmiddag of vanavond niet kunt. Een reden hoef je niet eens op te geven. Wil je niet helemaal geïsoleerd raken, dan zorg je er beter voor dat je s`middags af en toe mee gaat lunchen. Kies geen vaste dag, anders zullen ze keer op keer verwachten dat je meegaat.
• Je hebt je een dag ziek gemeld omdat hje gewoon zin had om te winkelen of iets anders te doen
De volgende dag roept je baas je binnen met het verhaal dat men tevergeefs geprobeerd heeft je telefonisch te bereiken. Je kunt natuurlijk met excuses komen aandraven als “ik stond waarschijnlijk net onder de douche” of “ik sliep en hoorde de telefoon niet”. Voor je dit doet, bedenk je beter dat iemand je die dag misschien wel in de stad heeft gezien. De verstandigste aanpak blijft: “Ik hoop dat u mij die ene uitschuiver kunt vergeven, het zal niet meer gebeuren”. Ontkennen heeft weinig zin, je eerlijkheid zal meer gewaardeerd worden. Je werd al op een leugentje betrapt, wil je nu ook nog doorgaan voor een lafaard die een fout niet durft toe te geven?

Werkende mensen brengen meer tijd op kantoor door dan thuis. Dan wil er nog wel eens wat uit de hand lopen...

• Je hebt een blunder begaan, alles is uitgepraat maar je baas lijkt nog steeds boos
Het zal wel koelen zonder blazen. Je baas kan tenslotte niet de rest van zijn leven kwaad op je blijven. Intussen doe je gewoon normaal tegen haar/hem. Voel je vooral niet meer schuldig en gedraag je niet overdreven nederig. Omgekeerd is het nogal hypocriet om haar/hem slijmerig te paaien. Elk opvallend gedrag herinnert je baas alleen maar aan de kwestie. En dat heeft niet veel zin. De zaak wàs immers al uitgepraat, jij hàd je toch verontschuldigd. Blijf je je vervelend voelen, dan kun je je desnoods met extra veel enthousiasme inzetten op je werk, zodat je baas een zichtbare reden tot tevredenheid krijgt.
• Twee collega’s hebben een meningsverschil en vragen jou als scheidsrechter
Kan het je niet schelen dat collega èèn je dit voor de eeuwigheid kwalijk neemt of dat nummer twee je voortaan vaker als handlanger zal gebruiken? Dan houdt niets je tegen om hen ongezouten je mening te zeggen. Maar als je geen van beiden voor het hoofd wilt stoten, dan hou je je er diplomatisch buiten. Je mag hun gerust letterlijk zeggen dat ze hun zaakjes maar zelf moeten uitvechten. Daar heb jij niets mee te maken!
• Op een bedrijfsfeestje was je nogal aangeschoten en je vraagt je af wat je collega’s de volgende dag zullen zeggen
Blaas het vooral niet op. Dat je net iets te gezellig met een collega hebt zitten praten of geen blad voor de mond genomen hebt, hoort nu eenmaal bij feestjes. Je hoeft je zeker niet te verantwoorden. Zeg gewoon dat je een leuke avond had. Of hooguit dat je hoopt dat je niemand voor het hoofd hebt gestoten. Lig je toch wakker van je reputatie? Je hoeft je nog niet meteen zorgen te maken: je goede naam begint pas in het gedrang te komen, als je van zulke uitspattingen een gewoonte maakt. Let de volgende keer dus extra op.
• Een collega zet je voor schut waar anderen bij zijn
Krijg je kritiek te verwerken waar een derde persoon bij staat? Probeer hoe dan ook je kalmte te bewaren en ga niet meteen in de verdediging. Zeg rustig dat je de opmerking begrepen hebt (ook al snap je er eigenlijk niets van) en dat je het er straks wel wilt over hebben.
Andere mogelijkheid: zeg dat je de opmerking interessant vindt en vraag onmiddellijk hoe zij/hij de kwestie dan zou aanpakken? Veel kans dat je collega daar niet eens over nagedacht heeft. Komt zij/hij toch met een prima suggestie, dan kun je beter fair genoeg zijn en toegeven dat haar/zijn idee beter is.
• Een mannelijke collega maakt vrouw-onvriendelijke opmerkingen;
Meestal heb je twee types die dit soort opmerkingen maken: mannen die er zich niet eens van bewust zijn, en mannen die je -soms alleen maar plagend- willen ergeren. Waarschijnlijk heb je dan de neiging om zo`n opmerking te negeren, contact met die man te vermijden of meteen heel bits terug te slaan. Maar met dit alles speel je hem in de kaart. Probeer dus vooral om niet hulpeloos te reageren en maak hem duidelijk dat je het niet pikt. Dat kan op verschillende manieren. Als het in je aard ligt, kun je hem bij een andere gelegenheid subtiel bestoken met man-onvriendelijke opmerkingen. Misschien zal de situatie even escaleren, maar als hij evenwaardig weerwoord krijgt, vindt hij het spelletje natuurlijk niet lang meer leuk. Voel je niets voor die strategie of vermoed je dat hij zich niet eens van zijn gedrag bewust is, dan kun je hem op een rustige maar besliste manier vertellen dat je het niet pikt. En waarom zou je je collega`s niet eens polsen? Misschien hebben ze er ook last van en kunnen jullie hem samen eens duidelijk je mening zeggen.
• Je had een woedeuitbarsting en hebt dingen gezegd waar je de volgende dag nogal spijt van hebt
Zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Doe zeker een inspanning om je oprecht en beleefd bij de persoon in kwestie te verontschuldigen. Haal verzachtende omstandigheden aan als te veel stress en spanning. Stel het zo voor dat de bewuste aanleiding gewoon de spreekwoordelijke druppel was. Na je excuses hoef je niet meer op het incident terug te komen.
• Je roddelt over een bepaalde collega of je baas en merkt dat de persoon in kwestie meeluisterde
Een hele pijnlijke! Ontkennen helpt niet, ongedaan maken kun je het niet. Je verantwoorden haalt evenmin iets uit. Wat rest je dan nog? Niet veel meer dan de ijselijke stilte te doorbreken! Dit kun je doen met een lachend-gegeneerde opmerking als “Oei, betrapt!”, “Help, wat is dit pijnlijk!”, “Waarom moet ik nu juist hierop betrapt worden?” of “En vertel me nu eens de laatste roddel over mij?” Later kun je de persoon over wie het geklets ging nog eens apart aanspreken. Probeer uit te leggen dat je onder stress stond en even stoom moest aflaten. Iedereen roddelt wel eens, jij bent gewoon de pechvogel die op heterdaad betrapt werd. Kijk de volgende keer beter uit.
• In je werkkring wordt veel over elkaars priveleven gepraat, maar je wilt je daar liever buiten houden:
Het is helemaal niet moeilijk om dit thema te ontwijken. Begin af en toe spontaan over een goede film of een leik restuarant te praten. Daarmee geef je de indruk iets persoonlijks prijs te geven, terwijl je toch niets over je liefdes- of familieleven loslaat. Ook als je rechtstreeks op je liefdesleven wordt aangesproken, kun je je er elegant aan onttrekken. Zeg dat daarover op dit moment niets boeiends te vertellen valt. Tenslotte blijft er nog de mogelijkheid over om hen met evenveel woorden te zeggen dat je privéleven hen niet aangaat. Neem er in dat geval wel bij dat je daarmee niet echt een populaire collega zult worden.
• Je collega die hetzelfde werk doet als jij behandelt je als zijn hulpje
Mensen die weinig macht hebben, willen die tòch door voortdurend autoritair te doen tegenover gelijken. Laat je dus niet van je stuk brengen! Bekijk het eens op deze manier: de collega die jou zo behandelt, is eigenlijk zielig, omdat zij/hij geen andere middelen heeft om op te vallen. Met een flinke portie ironie geef je de persoon in kwestie weerwoord en kun je jouw geamuseerd misprijzen laten blijken. Vraagt die collega je steeds weer om koffie te halen? Antwoord dan iets in de zin van “Wenst u nog wat koekjes en chocola, prinses Sophie?” Of je kunt haar/hem recht in de ogen kijken en zeggen dat je daar nu geen tijd voor hebt en dat zij/hij het dus zelf zal moeten doen. Is je collega traag van begrip, druk er dan op dat jullie gelijken zijn, terwijl jij de indruk krijgt, dat zij/hij je als ondergeschikte behandelt. Je collega vindt jou dan misschien niet aardig, maar je hebt wat dat betreft niet veel te verliezen…

Met dank aan Inge Taucher.
Bron: tijdschrift “Flair” (uit eerdere jaargang)

Oncollegiaal gedrag veranderen

[Het lijkt onmogelijk, maar er is iets te doen tegen nietsnutten, laatkomers en aanstellers. Volgens Anitra van der Voort, organisatiedeskundige, moet je je in ieder geval realiseren, dat de ergernis “jouw probleem is”: Je moet het probleem niet bij de parasiet neerleggen. Jìj ergert je namelijk, er moet dus wat in jouw gedrag veranderen”.
Dat kun je in de eerste plaats doen door een grapje te maken over het ergerlijke gedrag. Anitra:” Dan relativeer je het voor jezelf, maar je wijst de ander wel op de tekortkomingen zonder al te bestraffend te zijn”. Als dat geen zoden aan de dijk zet, kun je strategie twee toepassen. “Je legt je probleem serieus aan je collega voor. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je zijn/haar gedrag vervelend vindt en uitleggen hoe je het anders zou willen”. Met de verpleegster die het steeds toevallig aan haar rug heeft als er een patiënt uit bed moet worden getild, kun je volgens Anitra afspreken dat ze andere klussen opknapt, waarbij ze haar rug niet belast. “Als ze zich niet aan die afspraak houdt, stel je sancties in. Sociale sancties bijvoorbeeld: je kunt onaardig tegen haar doen, en zeggen dat je met de baas gaat praten over een andere werkverdeling.
Als ook dat niet helpt, is er volgens haar nog maar één methode: strategie drie. “En die werkt feilloos, weet ze zeker. “Het heet paradoxaal benaderen, oftewel: het probleem versterken. Een collega die niets doet, geef je ook geen werk meer. “Doe jij dat maar niet, want jij hebt het al zo druk”, zeg je er dan bij. Zo manoeuvreer je iemand buitenspel. Tegen een collega die haar tijd alleen maar verdoet met klagen over het werk, zeg je: “Wat rot voor je, misschien moet je naar een andere baan uitkijken”. Je benadrukt daarmee zo erg de zwakte van mensen, dat ze er zelf last van krijgen. Ze vinden de opmerkingen vervelend, voelen zich voor aap staan. Eèn advies nog tenslotte van Anitra: hou het consequent vol, anders werkt het niet!”

Wat denken jullie? Hebben jullie nog ervaringen of tips?