Elk jaar ondergaan ongeveer vijftienduizend jongetjes een overbodige, pijnlijke ingreep aan hun intieme delen. Zonder dat er wat aan ze is gevraagd. Er moet zo snel mogelijk een einde komen aan deze vorm van kindermishandeling.
Het verminken van minderjarigen is verboden, behalve om religieuze redenen.
Waar komt besnijdenis vandaan?
Eens, duizenden jaren geleden was er een woestijngodje met een nogal wreed karakter, Jahweh genaamd. Tenminste, als de de torah mogen geloven. Of Elohim, El Shaddai of Jehovah, daar wil ik af zijn. Hij bedreigde een toenmalige harem- en veehouder, Abraham, met hel en verdoemenis als hij zijn eigen penis en die van zijn mannelijke kinderen en overige stamleden niet liet kortwieken. Want Jahweh houdt niet van rondslierende velletjes aan de edele delen van zijn dienaren. Die zitten maar in de weg bij het verwekken van nakomelingen zo talrijk als de sterren aan de hemel. Dat zijn er alleen in de Melkweg al honderd miljard, dus het heengaan en vermenigvuldigen moet nog even doorgaan. Al doen ze, eerlijk is eerlijk, hun uiterste best.
Gezien de nogal gewelddadige track record van Jahweh – zo liet hij vuur en zwavel neerkomen op de ongehoorzame steden Sodom en Gomorra – leek het Abraham, mogen we waarschijnlijk aannemen, het beste aan deze eis tegemoet te komen[1]. Sindsdien zijn alle joodse jongetjes de klos. De zelfverklaarde profeet Mohammed, die graag wilde dat ook de joden achter hem aan gingen lopen, besloot dit mooie gebruik over te nemen. Hij was vol bewondering voor Jahweh en inderdaad heeft zijn creatie Allah hier de nodige tirannieke trekjes van. Als gevolg van deze adoratie, lopen meer dan een miljard mannen met een verminkte plasserd rond. Niet dat het Mohammed baatte – de joden moesten nog steeds weinig van hem hebben, maar hij loste dat op een manier op waarin Jahweh een groot welbehagen zou hebben – hij joeg ze over de kling[2] of verbande ze[3], zoals de joodse leider Jozua in opdracht van Jahweh duizenden jaren eerder in Palestina had gedaan [4].
Ziekelijke obsessie met bloed en snijden
De volgelingen van Allah en Jahweh zijn erg dol op bloed en snijden. Zo snijden islamieten zowel de hoofden van vijanden van de islam als de hals van vee af onder het aanroepen van de islamitische godheid Allah. In de joodse religie kwamen van oudsher veel dierenoffers voor en in de tenach (oude testament, volgens christenen) staan levendige beschrijvingen van brute slachtpartijen. Aan deze praktijk is met de verwoesting van de tweede tempel door de Romeinse keizer Titus een einde gekomen. Klaarblijkelijk wordt iets in deze religies pas geheiligd gevonden als er het vloeien van bloed aan te pas komt. Dat merk je ook aan de maagdenvliescultus, waarbij tijdens de huwelijksnacht bloed moet vloeien bij de bruid. Een wakkere Levantijnse schone weet dan ook dat ze een zakje met kippenbloed in haar vagina moet verstoppen, als haar leven haar lief is. Het veel oudere joodse geloof is ondertussen beïnvloed door diverse mystieke stromingen, waardoor het – op een aantal nare trekjes na – minder bloeddorstig is geworden.
Medisch nut twijfelachtig
Volgens de artsen A.C. Nieuwenhuijzen Kruseman en G. van Dijk wegen de eventuele voordelen van besnijdenis niet op tegen de nadelen, zoals complicaties door een besnijdenis. Ze wijzen op de ingrijpende nadelige gevolgen van besnijdenis: “Tegenover de mogelijke medische voordelen staat een groot aantal complicaties van circumcisie: infecties, bloedingen, sepsis, necrose, verbindweefseling van de huid, urineweginfecties, meningitis, herpesinfecties, meatitis, meatale stenose, necrose en necrotiserende complicaties die tot volledige amputatie van de penis hebben geleid. Ook sterfgevallen komen voor. Naast deze directe medische complicaties zijn ook psychologische problemen en complicaties op het gebied van seksualiteit gerapporteerd.” [5]
Ze stellen daarom voor om besnijdenis sterk te ontmoedigen[5]. Dezelfde argumenten die wordt gehanteerd om vrouwelijke genitale verminking te verbieden, kunnen ook ten opzichte van mannenbesnijdenis worden gehanteerd. Het is een verminkende, onomkeerbare medische ingreep, waardoor een kind het hele leven wordt gestigmatiseerd. Stel dat een jongen het joodse of islamitische geloof wil verlaten, dan is zijn lichaam nog steeds verminkt. De nazi’s konden eenvoudig vaststellen wie jood was, door een gevangene te dwingen de broek te laten zakken.
Het medische nut is verder twijfelachtig. Wel is bekend dat kinderen vaak ernstige lichamelijke en psychische trauma’s overhouden aan deze operatie. Kortom: het wordt tijd dat er in Nederland een wettelijk verbod komt om minderjarigen, of het nu om jongens of meisjes gaat, te laten besnijden. De rechten van het kind moeten zwaarder wegen dan zogeheten godsdienstvrijheid.
Bronnen
1. Genesis 17, Nieuwe Bijbelvertaling (1951)
2. Hadith, Bukhari, Volume 5, Book 59, Number 448
3. Hadith, Bukhari, Volume 4, Book 52, Number 288
4. Jozua 8, Nieuwe Bijbelvertaling (1951)
5. Jongensbesnijdenis krachtig ontmoedigen, KNMG
De rechten van het kind zijn in de eerste jaren in handen van de ouders, Niet in de handen van de Staat. Dat heeft al duizenden jaren zo gewerkt, omdat ouders over het algemeen meer begaan zijn met het lot van hun kinderen dan de Staat. Uitzonderingen daar gelaten. Ik ben niet religieus maar wel tegen overbodige inmenging van de staat in het alledaagse leven. Nederland is totaal gefrustreerd en is alleen maar bezig te bedenken wat anderen mensen niet zouden moeten mogen, waardoor het alleen nog maar meer gefrustreerd wordt. Ondertussen is het keihard met de eigen ondergang bezig.
In Marokko is het ook een algemeen gebruik om op de zevende dag na de geboorte een offer te brengen. Er wordt een ram of geit geslacht en het vlees wordt deels aan de armen, deels aan de eigen familie gegeven. Het hoofdhaar van het kind wordt afgeschoren en het gewicht ervan wordt in zilver of goud aan de armen gegeven. Het kind krijgt op deze dag een naam. In Turkije is een offer niet gebruikelijk. Hoewel de besnijdenis volgens de meeste islamitische geleerden niet verplicht is, vinden de meeste moslims besnijdenis erg belangrijk. Het is (evenals het hiervoor genoemde offer en het scheren van het haar) een Arabisch gebruik uit de voorislamitische tijd. Er is geen bepaalde leeftijd voor de besnijdenis vastgesteld. Soms gebeurt het vrij kort na de geboorte, soms meestal echter veel later. Het is een feestelijke gebeurtenis. In Turkije, waar de besnijdenis plaatsvindt tussen het tweede en tiende levensjaar, krijgen de jongens vaak een feestpak aan. Muzikanten begeleiden hen naar de man die hen zal besnijden. Soms is er een clown ingehuurd om het kind tijdens de ingreep af te leiden, anders doen anderen dit. s`Avonds is er feest en krijgt het kind cadeautjes. Besnijdenis van meisjes komt slechts voor in een klein deel van de islamitische wereld, onder andere in Saoedi-Arabië, Egypte en Soedan. Het bestaat uit het wegnemen (van een deel) van de clitoris. Tegen deze lokale gebruiken wordt veel geprotesteerd door (islamitische) vrouwenorganisaties. In de koran en in andere gezaghebbende islamitische bronnen wordt dit gebruik niet vermeld, laat staan goedgekeurd.
Aldus “InZicht” door Wolters -Noordhoff bv.
Wat ik zelf vind is, wij hebben cliniclowns die het kind ziekte even late vergeten, desondanks zonder een gevoel van verraad op te roepen, of til ik er nu te zwaar aan? Indrukken werken bij kinderen in ieder geval veel dieper in dan bij volwassenen.
In Nederland gebeurt besnijdenis vaak in ziekenhuizen (misschien dus niet altijd). Soms vertellen de ouders niks omdat ze dan verzet krijgen van hun kind. En wordt ter plekke verteld dat het niet pijnlijk is en wordt dit na afloop, als de verdoving is uitgewerkt, gebaggetaliseerd. Het kind voorbereiden en eerlijker zijn is pedagogisch beter, wat wordt afgedaan met: “O, hij is dat zo weer vergeten”.
Zoveel besnijdenissen gebeuren niet meer in ziekenhuizen omdat als er geen medische indicatie is de ouders het zelf moeten betalen!
Dus terug naar de keukentafel( de inam zal het dan wel doen met een keukenmesje) voor een overbodige operatie die vroeger toen die mensen in de woestijn leefden wel nut had i.v.m. zand maar nu wonen ze allemaal in huizen hier in nederland en niet meer in een tentje ! Nu wordt het een religieuze circumcisie genoemd.