Visionair bestaat alleen van advertentieinkomsten. We ontvangen geen overheidssubsidie en we brengen ook geen geld in rekening voor vaak slechte artikelen, zoals de main stream media. Dus geen advertenties is geen Visionair. There is no such thing as a free lunch.
Toch Visionair lezen? Er is een gratis, makkelijke oplossing: schakel je adblocker uit voor Visionair en reload (F5). Graag anoniem? Pas je cookie-instellingen aan, of gebruik de Tor browsersuite.

Wilskracht en lang doorwerken verlengt leven

Germen

Ik koesterde ooit de wat naïeve gedachte om de wereld te verbeteren en toog naar Wageningen. Dat bleek achteraf gezien niet echt zinvol - de problemen in tropische landen hebben niet zozeer met gebrekkige landbouw te maken als wel met slecht geregelde eigendomsrechten en het destructieve landbouwbeleid -dumpen- van westerse landen. Omdat de werkgelegenheid niet overhield ben ik als autodidact de IT ingegaan en heb daar vele jaren mijn brood in verdiend. Ik heb tussendoor nog een paar jaar technische natuurkunde gestudeerd aan de UT. Je verdiepen in natuurkunde is voor iedere visionair in spe aan te raden - het leert je de essentie van een ingewikkeld probleem simpel samen te vatten en leert je de enige beperkingen kennen die de natuur kent. Andere beperkingen zijn maar schijn. Ik heb deze site opgezet om zo het ernstige probleem van peak fantasy aan te pakken.

You may also like...

14 Responses

  1. Julie zegt:

    Stress kan zeker leiden tot allerlei ziektes en het is heel belangrijk te weten hoe om te gaan met stress.
    Idealen verwezenlijken geeft kracht, als je dat niet doet verlies je juist kracht.

  2. Lennart zegt:

    Wat ik me dan afvraag is: als je van nature niet graag mensen helpt, maar jezelf forceert om het toch te doen, helpt het dan ook? Of is hulpvaardigheid geen causale factor voor lang leven, maar slechts gecorreleerd aan lang leven, en is er wellicht een achterliggende ‘derde’ factor die een positieve invloed heeft op zowel hulpvaardigheid als lang leven? Of zou het forceren op zichzelf weer een negatief effect toevoegen?

    Wel verrassend dat heel hard werken positief werkt… of vloeit zulk gedrag weer voort uit wilskracht en zelfdiscipline?

    • Barry zegt:

      Lennart,

      Voorzover ik kan beoordelen stel je je vragen niet aan iemand in het bijzonder dus ik neem aan dat een antwoord van mij net zo goed is als een antwoord van elk ander.

      Stress zorgt ervoor dat er een aantal chemische stoffen in het lichaam vrijkomen zoals o.a. andrenaline, mits juist gedoseerd werkt adrenaline levensverlengend, teveel kan weer dodelijk zijn.

      Als je van nature mensen niet graag helpt maar jezelf toch forceert om het te doen zul je eerder de nadelen zien van de hulp die je geeft dan de voordelen, als je deze vorm van stress niet onder controle houdt werkt het niet levensverlengend omdat je het steeds weer op je pad zal blijven tegenkomen dat je mensen helpt en dat het geestelijk aan je knaagt. Als je wel graag mensen helpt en je vind er voldoening in kan het een gevoel van gelukzaligheid opwekken waardoor een stuk negativiteit van je afvalt, dat kan levensverlengend werken. dat hoeft natuurlijk niet perse zo te zijn, als je mensen graag helpt en je valt er steeds mee op je gezicht kan de teleurstelling ook aan je gaan knagen en nog wel veel harder dan als je mensen niet graag helpt.

      Heel hard werken werkt niet positief, het bezig blijven in je leven werkt positief. Het lichamelijk bezig blijven en geestelijk bezig blijven. Als je heel hard werkt ben je lichamelijk eerder versleten en sta je eerder in je leven stil, je bent dan niet meer in staat om nog in beweging te komen. met andere woorden, al sje de wilskracht hebt en de dichipline om je hele leven bezig te blijven dan zal het zeer zeker positief zijn. (ik kan het weten, al mijn voorouders werden oud en ze hadden allemaal geen zitvlees :) )

    • Germen zegt:

      Lennart,
      De precieze oorzaak van een verband is inderdaad lastig te achterhalen bij op statistiek gebaseerde onderzoeken van complexe systemen.
      Mijn gok: als je anderen helpt voel je je beter, want nuttig en het houdt je ook actief en in beweging. Anderen helpen betekent ook dat je geen vrije tijd hebt die je aan, zeg, gevaarlijke hobbies of ongezonde gewoontes kan besteden.
      Heel hard werken vloeit inderdaad voort uit wilskracht en discipline (en denk ik ook met een behoorlijk grote betrokkenheid met het werk, het gevoel iets nuttigs te doen en een nuttig leve te leiden). Dat zorgt er weer voor dat je leefgewoontes gezonder worden (want je gaat zo’n onmisbare steunpilaar natuurlijk niet in gevaar brengen :) ).

      • Lennart zegt:

        Dus het komt erop neer dat persoon A die van nature lui is gemiddeld korter zal leven dan persoon B die van nature actief is (mits niet roekeloos), en dat persoon A gemiddeld ook korter zal leven dan persoon B als hij actief leven leidt. Persoon A heeft dus pech, in deze context.

        Het lijkt erop dat deze relaties vooral wetenschappelijk interessant zijn en niet zozeer bruikbaar als leidraad om je leven te leiden (tenzij het om niet-roken etc gaat natuurlijk).

        Qua voeding is er denk ik wel een soort een balans tussen kiezen voor gezond eten (positief voor levensverwachting) en stress krijgen van het telkens in de gaten houden van of je wel gezond eet (negatief). Hier zal het optimum wel ergens tussenin liggen; af en toe informatie inwinnen over wat gezond is en dit in je gewoontes opnemen, en vervolgens weer een tijd niet veel mee bezig zijn.

        • Barry zegt:

          Lennart,

          Er is iets wat niet in dat onderzoek vermeld wordt en dat zijn onze genen. Er bestaat een groep mensen die zowieso practisch niet kapot te krijgen is. Niet omdat ze 120 km kunnen rennen of 1000 kilo kunnen tillen maar omdat ze van oudsher afstammen van de eerst lopende mens. Deze groep mensen zijn zelfs nu nog superieur qua genen ten opzichte van de meesten. Dat ze een superieure genengroep hebben wil niet zeggen dat ze zich daar ook naar moeten gedragen, de meesten zijn zich er niet eens van bewust. Dit zijn geen nazi praatjes, sterker nog, ik heb het over roodharigen, alle roodharigen komen van deze groep mensen af. Maar goed, er zijn gewoon teveel aspecten waardoor het onmogelijk is om te bepalen in hoeverre dat onderzoek zuiver is uitgevoerd.

          Als laatste: mijn opa werd 96, vanaf zijn 90e werd hij een kasplantje omdat zijn vrouw gestorven was waar hij al bijna zijn hele leven mee samen was geweest. M.a.w. je kan zelfs op je 30e nog sterven als je gewoon doodgaat van liefdesverdriet. (of het gemis aan liefde) Zijn lichaam gaf het gewoon op, binnen 6 jaar kon hij niks meer horen, niks meer zien, niks meer doen, hij werd bijna catatonisch…en dat terwijl ik hem op zijn 90e nog een salto achterover heb zien maken tussen 2 stoelleuningen in, hij had op die leeftijd nog de reflexen van een kat, hij leerde mij op zijn 85e hoe je een tafellaken onder een servies uit moest trekken zonder sneuvelende kopjes..en dat alles nadat hij 2 wereldoorlogen had overleefd. Hoe dan ook, uitzondering bevestigd de regel en alles heeft een keerzijde.

  3. adenis zegt:

    iedereen heeft het altijd over een lang leven (kwantiteit), maar geef maar een kwalitatief leven. wordt je namelijk veel gelukkiger van.

    • Lennart zegt:

      Voor zover beide elkaar uitsluiten heb je grotendeels gelijk vind ik, bv als je de hele dag bladgroente zit te ten in een kamer met rubberen muren is dat een paar jaar extra niet waard. Aan de andere kant is het ook erg leuk om mee te maken hoe je kleinkinderen opgroeien of wat er in de (verre) toekomst allemaal ontdekt wordt, dan is bv 10 jaar extra wel veel waard. Zeker met het oog op het feit dat je niet weet hoe de medische wetenschap zich ontwikkelt; wat nu een paar jaar extra lijkt kan zomaar langer worden naarmate meer ziekten etc genezen kunnen worden.

  4. Robert zegt:

    Interessant onderzoek. Tijdens de training zelfdiscipline die wij verzorgen wordt regelmatig verzucht: waar doe ik het altijd voor. Ik haal dan altijd geluksonderzoek aan waaruit blijkt dat je van het ontwikkelen van initiatief gelukkiger wordt. Nu heb ik een nog betere aansporing: langer leven door harder te werken.

  5. OomT zegt:

    ‘Je idealen in praktijk brengen maakt in ieder geval zeker gelukkig en zal ook je levensverwachting sterk naar boven bijstellen.’ Dat is het nut van de zingeving aan je leven. Je gaat ergens voor, het werkt inspirerend en daardoor leef je langer.

  6. Ik zelf. zegt:

    Een raar streven om oud te worden.  Wat is het nut van oud worden?  Vanachter de geraniums naar buiten kijken waar het leven zich afspeelt?  Ik wil helemaal niet lang leven.  Ik wil doelen hebben in mijn leven. Mezelf een beetje gelukkig en ontspannen voelen, wijsheid en inzicht vergaren.

    Maar oud worden? 

  7. Ik zelf. zegt:

    Zolang ik op een zinvolle manier kan leven, wil ik nog wel weer een dagje door.  Maar het is absoluut geen streven om oud te worden, dat is hooguit een bijproduct.  Ergo: ik vrees meer de zinloosheid van de oude dag dan de dood.  Ik zal dus niet bewust maatregelen nemen om oud te worden . (als dat al zou kunnen)  Ik zal meer zoeken naar een reden om te leven.

  8. OomT zegt:

    Mee, eens het streven is niet oud worden. Het is inderdaad een gevolg van of een bijproduct. Zinvol leven heeft bijgevolg dat je oud wordt. Het bijzondere overigens dat met het streven hebben om oud te worden, maar het niet te zijn. Oud worden is niet het doel voor mij, maar de zinvolle reis er heen.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>