Donkere complexiteit, kolommen van normaliteit en intelligentie

Donkere complexiteit staat voor chaos door onwaarheid, terwijl openheid, moraal en neuroplasticiteit essentieel zijn voor groei, intelligentie en waarheid.

Wat is donkere complexiteit en donkere filosofie?

Donkere complexiteit vertegenwoordigt alles wat niet overeenkomt met de ultieme waarheid, zoals denkfouten. Hier kunnen talloze redenen voor zijn. Donkere complexiteit leidt tot meer onnodige complexiteit en daarmee tot chaos. Chaos op zich is niet per se slecht; in de natuurkunde is chaos onvermijdelijk. Maar als die chaos bestaat uit onwaarheden, is dat een ander verhaal. In mijn visie is donkere complexiteit dus slecht, maar het is in bepaalde opzichten wel noodzakelijk. Daar kom ik later op terug.

Donkere filosofie is een kant van de dichotomie binnen de filosofie die ik heb gecreëerd. Deze tak richt zich naar buiten toe op het begrijpen en bestrijden van donkere complexiteit, de duistere aspecten van de mensheid, zoals lust, macht en moord.

Moraal

Moraal is onvermijdelijk. Als we willen zeggen dat moord verkeerd is, hebben we absolute moraal en absolute waarheid nodig. Ik geloof dat die bestaan en dat sommige mensen er verbinding mee kunnen maken: de visionairs. Langzaam groeit de menselijke moraal, via deze mensen die een bijzondere verbinding met het universum kunnen maken, als een kind naar de ultieme waarheid.

Filosofie van het licht

Filosofie van het licht behandelt alles wat nog niet bewezen kan worden, zoals bewustzijn en de reden van bestaan. Dit leidt uiteraard tot meer donkere complexiteit, maar dit is de noodzakelijke donkere complexiteit, de uitzondering. Zonder na te denken over de grote vragen zullen we ze nooit beantwoorden. Wanneer we ze eenmaal onderzoeken en het antwoord vinden, verdwijnt die donkere complexiteit.

Tijdelijke donkere complexiteit en kolommen van normaliteit

Tijdelijke donkere complexiteit, zoals hierboven uitgelegd, komt vaker voor en is ook een uitzondering op de regel dat donkere complexiteit slecht is. Hypothesen zijn noodzakelijk in de wetenschap en ook in het dagelijks leven. Het testen van deze hypothesen voorkomt langdurige onnodige complexiteit.

Kolommen van normaliteit beschrijven openheid van geest. De kolommen rondom een onderwerp kunnen strak zijn, wat betekent dat iemand geen ruimte heeft voor andere ideeën of perspectieven. Maar mensen met brede kolommen van normaliteit hebben voldoende ruimte voor andere ideeën. Zij denken meer in onzekerheden dan in absoluties en staan daardoor dichter bij de realiteit. Zoals Descartes stelde: cogito ergo sum (ik denk, dus ik ben). Alles is onzeker, behalve dat ene idee. Een andere absolute waarheid die ik heb gevonden, is: er is iets in plaats van niets. Als u, beste lezers, meer zekerheden kunt aandragen, hoor ik ze graag. De kolommen van normaliteit dragen aanzienlijk bij aan onze intelligentie. Daarover straks meer.

Intelligentie

De parameters van normaliteit zijn breed bij elk kind, maar worden smaller naarmate we ouder worden, bijvoorbeeld door ouders met smalle kolommen of door scholen die smalle kolommen aanmoedigen. Sommige mensen zijn gevoeliger voor deze conditionering, wat nauw samenhangt met intelligentie. Intelligente mensen hebben meer weerstand, blijven open van geest en blijven zelfstandig nadenken. Hoe breder je kolommen van normaliteit, hoe intelligenter je bent. Maar dat is niet alles wat een persoon intelligent maakt. Naast kolommen is er ook een goed ontwikkelde of aangeboren complexe laag nodig. Deze complexe laag stelt ons in staat om te differentiëren. Als we elk idee als gelijkwaardig beschouwen binnen onze brede kolommen, gaat er iets mis. Door onze kolommen te verbreden en te leren differentiëren, kunnen we intelligenter worden. Bijvoorbeeld door wetenschappelijke data meer gewicht te geven dan een idee uit een Instagram-video. Als je denkt alles al te weten, stopt groei.

Onderbewustzijn

Onderbewustzijn: ons onderbewustzijn bevat een enorme hoeveelheid informatie die we sinds onze kindertijd hebben verzameld, van complete onzin tot diepe waarheden. Informatie uit ons onderbewustzijn bereikt ons via inzichten of emoties, die een verhaal vertellen over ons innerlijke. Deze inzichten en emoties kunnen waar of onwaar zijn. Mijn conclusie is dat emoties ook deel uitmaken van onze intelligentie, maar of we er iets mee kunnen, hangt af van onze complexe lagen, die ons helpen om deze emoties te interpreteren en waarheden van onwaarheden te onderscheiden. Hoge intelligentie en hoge gevoeligheid komen vaak samen voor, en niet zonder reden.

Wetenschappelijk bewijs voor neuroplasticiteit

Wetenschappelijk bewijs: NASA-onderzoek naar genieën toont aan dat kinderen divergent denken als echte genieën (circa 98%). Dit aantal neemt drastisch af naarmate we ouder worden; bij volwassenen is dit nog maar 2%. NASA stelt dat scholen creativiteit en intellectuele nieuwsgierigheid onderdrukken. Maar echte genieën kunnen deze conditionering weerstaan. Onderzoek laat zien dat hoogbegaafden eerder maatschappelijke normen in twijfel trekken en onafhankelijk denken. Daarnaast hebben ze een grotere tolerantie voor ambiguïteit, wat samenhangt met brede kolommen en goed ontwikkelde complexe lagen. Openheid voor ervaring, zoals gemeten in de Big Five-persoonlijkheidstest, correleert sterk met intelligentie. Ook blijkt dat het kennen van de grenzen van je eigen kennis verband houdt met intelligentie. Het idee dat intelligentie kneedbaar is, sluit aan bij het concept van neuroplasticiteit in de neurowetenschap. Hoewel aangeboren talent een rol speelt, is een groot deel van intelligentie plastisch: ons brein kan zichzelf bijna volledig herstructureren. Om dit te doen, is het belangrijk om te blijven leren en oude ideeën in twijfel te trekken. Meditatie en beweging bevorderen ook neuroplasticiteit.

6 reacties

  1. Rene Descartes grondlegger van de wetenschappelijk methode gaf al aan dat intelligentie over mensen gelijkmatig verdeeld is. Het verstorende is dat mensen een strijd maken van meningen en in plaats van de strijd aan te gaan, denken ze dan genoeg te hebben gehoord omdat ze de ander niet kunnen overtuigen. Want die persoon weet dan zeker dat het niet waar is, maar wat die persoon inbrengt word ook niet begrepen door een ander. Je kan hele leven ruzie daarover voeren, maar dat begrip uitleggen zal in de ijskast moeten en dat maakt ons dommer tot het op een dag uitgelegd kan worden of totaal vergeten wordt.De wereld bestaat dus uit genieën die elkaar niet begrijpen.

    Wie zijn de genieën die we kennen dan, de mensen die uitmuntend kunnen leren? Dit zijn hoogbegaafden mensen die uitblinken in creativiteit en doorzettingsvermogen, ze zijn brutaal genoeg om hun eigen genialiteit te laten zitten. Echter bezitten deze mensen vaak een grote fout. Dat is dat ze vaak niet slim zijn, ze begrijpen dingen snel en slaan vele stappen over in redenering, maar op sociaal vlak laten ze zich snel misbruiken en dat is vaak waar hun genialiteit in ontbreekt. Ze doorzien niks. Omdat doorzien in geen enkel boek staat geschreven. Het duurt meestal heel lang voordat een hoogbegaafde slimmer wordt. Daarom zijn ze ook vaak heel kinds. Een hoogbegaafde leert zo nu en dan gaandeweg wel om slimmer te worden, daarom hebben ze vaak ook voorkeur om met andere hoogbegaafde om te gaan. Die snappen zowel hun zwakke als sterke kanten. Als een hoogbegaafde qua slimheid hetzelfde niveau haalt als de gemiddelde mens dan heb je en genius die alle natuurwetten tart. Echter zal een hoogbegaafde dan ook zijn strijd van meningen moeten laten voor wat het is.

    • Hoe komt het dat we allemaal genieën zijn die elkaar bevechten? Meningen bevechten, de strijd om het bestaan zou de essentie zijn om te bestaan en degene die het beste uit de strijd komt is de slimste. Het werkt echter niet zo want onze menig is verankerd met onze behoeften. Een strijd om meningen is dus al over voordat het ooit begonnen is,tenzij onze behoeften veranderen daarmee ook ons bewustzijn en moreel.
      De strijd om meningen is een ondoordringbare schil van verlangens waarachter het bestaan stiekem allang verzekert is en er geen strijd meer is. De echte race die uiteindelijk overblijft is die van onze verlangens. Maar verlangens zijn geen strijd het is de behoefte van het universum zelf om oneindig iets nieuws te crieeren. Macht willen hebben is natuur in actie. Daarmee zijn de spirituele en materiële wereld meer dan ooit verweven dan we denken. We snappen ze beide niet goed. Macht is ten diepste geen strijd.

      • Allereerst bestaat we uit drie delen die eigenlijk 1 zijn: Onze ziel, ons bewustzijn en ons lichaam. De ziel is een eeuwig wezen wat alles weet van wat er is, het is almachtig maar verlangt niks. Het probeert iets, het wil de regels van de natuur uitbreiden, dingen ontwikkelen die nooit eerder zijn voorgekomen. De ziel kan dit niet in zijn huidige staat. het laat zichzelf denken dat het machteloos is, zodat er verlangens vrijkomen. Hierdoor wordt er een tweede soort lichaam gecrieerd, het bewustzijn.

        • De ziel praat als het ware met het bewustzijn. Dit doet het via “het hart”met gevoelens. Gevoelens kunnen verstoord raken in hun zoektocht naar verlangens, ze worden geblokkeerd waardoor we niet meer verlangen, negatieve emoties opwekken of andere gaan verstoren in hun zoektocht om de groei van het universum te remmen. Het bewustzijn heeft echter niet alleen met de ziel te maken, maar ook met het lichaam. Het lichaam is een collectie bewuste cellen, een oneindige ondersplitsing van hetzelve. Het bewustzijn heeft de taak om zich als leider van het lichaam op te stellen, zo niet dan zal het lichaam gaan protesteren. Zo werkt onze ziel zich van een van oorsprong egoïstisch wezen naar een wezen van een oneindig collectief met ons bewustzijn in het midden. De beheersing van dit collectief is de leerschool van de ziel.

  2. Om de werkelijkheid/natuur uit te breiden zal de ziel het universum als leider moeten beheersen. Iemand die dood gaat krijgt dus zijn eigen universum cadeau. Erg leuk zou je denken, maar de waarheid is dat dit vaak fout gaat. Waar verlangens stoppen en het collectief eindigt daar komt het egoïsme naar boven. Het universum zal in een ware hel belanden en de ziel zal vluchten en andere zielen gaan lastigvallen.

    • De enige garantie die degene hebben die niet dit lot ondergaan is dat ze hun uitbreiding van het bredere universum kunnen toepassen om te winnen. Goed en kwaad bestaat niet, alleen diegene die in het universum blijven en diegene die het ontstijgen.

Geef een reactie