Elke dag staan de kranten vol met nieuwsberichten over schaarste. Ons hele economische systeem is gebaseerd op het concept van schaarste. Prijzen worden bepaald op grond van schaarste: een beperkte hoeveelheid goederen waar vraag naar is.

Deze schaarste is voor het grootste deel kunstmatig en wel hierom. Alles waar we behoefte aan hebben bestaat uit atomen, uit energie en/of uit informatie. Er is energie nodig om atomen los te rukken uit hun structuur, bijvoorbeeld een blok gesteente, en informatie (plus machines, bijvoorbeeld een 3D-printer of een gietmal, om die informatie te vertalen in een nieuwe structuur) om er bijvoorbeeld een fiets van te maken.

Informatie is oneindig gratis te kopiëren, dus alleen om kunstmatige redenen, bijvoorbeeld copyright of patenten, schaars.

Dit geldt ook voor energie. De gehele energiebehoefte van de mensheid in een jaar is te dekken met een uur zonneschijn die op aarde valt. En de aarde vangt slechts een miljardste deel van alle zonnestraling op.

En atomen dan? Ook die zijn overvloedig aanwezig, slijten niet en zijn eindeloos herbruikbaar. Onze gehele aarde bestaat er uit en dat geldt ook voor de rest van het zonnestelsel.

Arbeid is beperkt, althans, dat was het. Nu zijn er machines die zichzelf kunnen produceren zonder menselijke tussenkomst.

Dit is alles wat je weten moet over schaarste. Schaarste is een leugen, want we leven in een wereld van overvloed. Alle schaarste die er is, is kunstmatig van aard. Hij is ons opgedrongen door de partijen, zoals de overheid en bedrijven, die de patenten en de technologie in handen hebben.

Dat laatste, samengevat, is de boodschap van belastingactivist Richard Murphy in deze video.