Koekblik ISS kan beter opgeheven worden

Share Button

Op ongeveer 400 km hoogte draait met € 100 miljard het duurste stuk ruimteschroot ter wereld. Kunnen we nog wat nuttigs doen met het International Space Station ISS, of blijft het een van de grootste fails van de ruimtevaart?

Het idee
1989. Het IJzeren Gordijn, en daarmee de wedijver tussen de Sovjets en de NAVO behoort tot het verleden. De Sovjets hadden reeds het succesvolle ruimtestation Mir in een baan om de aarde gebracht, de Amerikanen eerder in de jaren zeventig het kortlevende ruimtestation Skylab. Het International Space Station moest een symbool worden voor de samenwerking tussen oost en west.

Wat is ISS precies?
ISS is een in een lage baan om de aarde zwevende constructie van enkele tientallen modules. De modules zijn aan elkaar gekoppeld. De voor mensen toegankelijke modules, met elk ruwweg de omvang van een zeecontainer, zijn tot één geheel gekoppeld, zodat alle ruimtes bereikbaar zijn zonder ruimtewandelingen. Naast modules voor energievoorziening, life support en verblijfsruimtes voor de bemanning, zijn er veel gespecialiseerde laboratoriummodules. Hierin worden experimenten uitgevoerd die gebruik maken van de microzwaartekracht aan boord van het ISS. De menselijke bewoners vormen zelf ook een experiment: de invloed van microzwaartekracht en verhoogde blootstelling aan kosmische straling op de gezondheid.

Het voornaamste nut van het ISS is op dit moment dit soort mooie plaatjes. Bron: NASA

Het voornaamste nut van het ISS is op dit moment dit soort mooie plaatjes. Bron: NASA

Vijf ruimtevaartorganisaties nemen deel: de Amerikaanse NASA, de Europese ESA, Roskosmos, de Japanse JAXA en de Canadese CSA. Nadat de Russen de spits afbeten met hun module Zarya, is het ISS ondertussen uitgegroeid tot een voor ruimtevaartbegrippen  enorme constructie.  De totale massa is 262,2 ton en het heeft een inhoud van ongeveer 574 m³, de inhoud van een riant woonhuis. Het ISS kent een roterende bemanning van zes astronauten, en is met een geschat totaal budget van over de 100 miljard euro [1] vermoedelijk het duurste door mensenhanden gemaakte object ooit.

In 2024 willen de deelnemende landen het ISS gecontroleerd laten neerstorten in een van de aardse oceanen.

Is het ISS al dat geld en moeite waard geweest?
Steeds meer mensen vragen zich af, of de geïnvesteerde hulpbronnen in ISS niet slimmer ingezet hadden kunnen worden. Het LHC bijvoorbeeld, kostte ‘slechts’ zes miljard en heeft het bestaan van het Higgsdeeltje aangetoond. Dergelijke aansprekende onderzoeksresultaten zijn er voor het ISS niet. Alleen het kristalliseren van eiwitten schijnt bij microzwaartekracht opmerkelijke resultaten op te leveren [2]. Zelf denk ik dat het voornaamste nut van ISS is, dat er nu meer betrouwbare gegevens zijn over de effecten van langdurig leven in microzwaartekracht op de gezondheid, en hiermee de mogelijkheden voor lange bemande ruimtereizen naar bijvoorbeeld Mars of verder weg. Dit effect had ook met een veel kleiner ruimtestation bereikt kunnen worden, bijvoorbeeld de Mir.

Kunnen we het ISS naar Mars sturen?
Geloof het of niet, maar de betrokkenen bij het project zijn serieus van plan om het ISS gecontroleerd neer te laten storten. Dit zou een enorme verspilling betekenen. Het is een slimmer plan, het ISS op reis te sturen[3]. Het ISS zou als ruimtestation in een omloopbaan rond Mars bijvoorbeeld wel degelijk nuttig zijn. Een geavanceerd lab op enkele tientallen kilometers boven Mars (de atmosfeer van Mars is veel dunner dan de aardse), gecombineerd met een bemande missie op de oppervlakte, zou een grootschalige Marsmissie praktisch en betaalbaar maken. ISS is nu niet echt geschikt voor een lange ruimtereis, maar dat verandert als het station wordt omgebouwd tot een compacte vorm. De lage parkeerbaan van ISS betekent dat grote hoeveelheden brandstof en boosterraketten vrij gemakkelijk kunnen worden aangevoerd van Aarde. Ook zou een internationale bemanning uit nu ruziënde entiteiten zoals de VS, Rusland, India, China, Brazilië en de EU, samen op weg naar een onbekende en mysterieuze wereld, meer voor internationale verbroedering doen dan het nu vrij zinloze ruimtehotel vlak boven ons hoofd.

Bronnen
1. How much does it cost? – ESA
2. Is the International Space Station Worth $100 Billion? – Space.com
3. Send it somewhere special – Michael Benson in Washington Post

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

4 reacties

  1. John schreef:

    Ho ho ho, niet te snel opruimen !
    Eerst flink vaak en veel meekijken:
    http://helloearth.us/

  2. Ik denk dat de voornaamste functie van ISS blijft dat er mooie filmpjes en foto’s gemaakt worden door mensen ipv. satellieten. Foto’s van stukken land zonder grenzen.

  3. antares schreef:

    Mijn reactie werd gewist, maar daar bereikt men niets mee. In ’t kort kwam ik met de volgende suggestie:

    In plaats van dure brandstof naar het ISS te vervoeren, kan mogelijk ook van een zojuist al uren geleden, door mij bedacht concept gebruik worden gemaakt. Gebruik aangepaste zonnezeilen zodanig, dat de zeilen dienen als zonnecollectoren. Gebruik dan afgeschreven modules als brandstof, waarbij deze in nog te ontwerpen reactieruimten, door geconcentreerd zonlicht worden verdampt tot plasma. Aangekomen in de omgeving van mars, kunnen de reactoren omgedraaid worden, en de constructie afremmen vóór de baan rond mars wordt bereikt. Dit is belangrijk, daar in een baan rond mars, de collectoren zullen gaan afwijken als gevolg van de optredende middelpunt vliegende kracht.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger