De perfecte storm(1): de instorting van de westerse economische orde

Share Button

Een combinatie van zwalkend leiderschap en verregaande samenwerking tussen Amerikaanse vijanden, verzwakt de Amerikaanse positie met de dag. Het ziet er naar uit dat de droom van de neocons om de eenentwintigste eeuw een “American Century” te maken, een vroege dood zal sterven. In het eerste artikel van deze serie, de economie.

Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 bleef er slechts één supermacht over: de Verenigde Staten. In de jaren hierna breidde de VS haar invloed uit over grote delen van het voormalige Warschaupact en zelfs voormalige onderdelen van de Sovjet-Unie, zoals de Baltische staten. De Russen – de Russische Federatie is met driekwart van de oppervlakte en twee derde van het inwonersaantal van de voormalige Sovjet-Unie de opvolgerstaat hiervan – zagen dit met lede ogen aan. In de woorden van president Vladimir Poetin: als een geopolitieke catastrofe. Dankzij het behendige geopolitieke schaakspel van Poetin slaagde het land er in om een groot deel van de vroegere invloed terug te winnen, al is de westgrens van de Russische invloedssfeer nu een onaangename duizend kilometer naar het oosten verschoven. Zo brengt het samenwerkingsverband waarin Rusland en China de hoofdrol vervullen, de Shanghai Council,

De leden van de Shanghai Council beheersen nu al het grootste deel van Eurazië, zowel qua oppervlak als bevolking. Bron: SCC

De leden van de Shanghai Council beheersen nu al het grootste deel van Eurazië en daarmee van de wereld, zowel qua oppervlak als bevolking. Bron: SCC

Toenemende handel buiten het westen om
De relatie van Rusland met oosterbuur China is tegelijkertijd zelden zo hartelijk geweest. Het handelsvolume tussen grondstoffengigant Rusland en fabrieksnatie China is verveelvoudigd: rond de tachtig miljard euro per jaar. Naar verwachting zat dit handelsvolume einde van dit decennium rond de tweehonderd miljard euro liggen, hoger dan de Russische handel met de EU. Deze handel verloopt niet via dollars of euro’s, maar in yuans en roebels. Dat betekent, dat de Amerikanen niet meer de handel kunnen belemmeren door het internationale banksysteem SWIFT te blokkeren. Dit geldt ook voor de handel tussen deze twee BRICS landen en bijvoorbeeld Iran, India en Brazilië. Door het voortdurende opleggen van sancties hebben de Amerikanen Rusland en China in elkaars armen gedreven. Hoewel de VS -voorlopig- heeft voorkomen dat de grootste Amerikaanse nachtmerrie,een samenwerking tussen Duitsland en Rusland, plaats gaat vinden, is in feite de samenwerking tussen Rusland en China minstens zo gevaarlijk. China is qua bevolking en oppervlak meer dan tien maal zo groot als Duitsland en de combinatie van Russische grondstoffen en Chinese productie en innovatie is bijna onverslaanbaar. Ook buiten het Euraziatische supercontinent vindt steeds meer handel buiten het ooit dominante westen plaats. Denk aan de handel tussen Zuid Amerika en China. Hier een interactieve kaart om de wereldhandel te visualiseren. Let op de enorme export van China en de enorme handelsstroom tussen Rusland en China.

China werkt eveneens aan handelsroutes om de Amerikaanse wurggreep op de Chinese Zee te doorbreken: de Zijderoute en de Maritieme Zijderoute. Een essentiële hub in deze strategie is het Pakistaanse havenstadje Gwadar, waar over een paar jaar een half miljoen Chinezen komen te werken. De Chinezen leggen nu een autobaan aan van de provincie Xinjiang naar Gwadar, zodat Chinese goederen tachtig procent sneller naar Afrika en Europa kunnen worden geëxporteerd.

Ook de digitale handelsroutes lopen steeds meer via China. Amazon was tot voor kort de grootste webwinkel ter wereld. Das war einmal. Alibaba en de consumentenpoot Aliexpress maken weliswaar minder winst dan Amazon, maar aantallen klanten en omzet zijn groter dan Amazon. In Nederland groeit AliExpress explosief. Kortom: niet alleen de productie, maar ook de handel komt steeds meer in Chinese handen. Hiermee verdwijnt het voornaamste verdienmodel voor westerse bedrijven: de productie goedkoop uitbesteden en duur verkopen.

Met de komst van de Bretton Woods akkoorden, werd de rol van goud als dekking van de Amerikaanse dollar overgenomen door die van aardolie. Omdat aardolie altijd in Amerikaanse dollars wordt afgerekend, moeten handelaren een grote voorraad dollars aanhouden om in olie te kunnen handelen. Dit zorgde voor een natuurlijke vraag naar dollars – en dus een boost voor de Amerikaanse financiële sector. Ook ontwikkelden zich steeds meer financiële diensten, die weinig tot geen dekking hebben in de fysieke wereld. De derivatenhandel is tien keer zo groot als de omvang van het wereld-GDP. Deze derivatenhandel is voornamelijk in handen van de westerse financiële centra Wall Street en de Londense City. Nu China, Rusland en Iran af zijn gestapt van de Amerikaanse dollar voor de handel in olie en andere goederen, is het begin van het einde voor het petrodollarsysteem aangebroken. Dit heeft vanzelfsprekend ook grote gevolgen voor het balletje-balletjesspel van de financiële sector. Als niet meer gehandeld wordt in de Amerikaanse dollar, ligt het meer voor de hand om in bijvoorbeeld Dubai of Hong Kong handeltjes op te zetten. Daar zijn immers minder regels en liggen de kosten lager.

De gevolgen
Op dit moment verdienen grote westerse bedrijven – met uitzondering van fabrikanten zoals die in Duitsland – hun geld voornamelijk met het uitmelken van goedkope leveranciers en klanten. Dit zakenmodel wordt nu ernstig bedreigd. Alleen bedrijven die echt toegevoegde waarde leveren, bijvoorbeeld door eersteklas kwaliteit of zeer innovatieve producten, zullen overleven. Voor sommigen een nachtmerriescenario, voor anderen, waaronder schrijver dezes – een welkome, hoogstnoodzakelijke saneringsoperatie om ons te verlossen van de wurggreep van de financiële sector en het verkopen van gebakken lucht. We hadden al kolonies op Mars kunnen hebben, ware het niet dat onze best and brightest zich bezig hielden met het verzinnen van geavanceerde financiële producten in plaats van alternatieve energiebronnen en geavanceerde raketmotoren. China wordt geregeerd door ingenieurs, niet door economen, leraren toneelkunst of historiestudenten. Zij hebben hun prioriteiten duidelijk beter op orde dan hier in het westen.

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

7 reacties

  1. Bemoeier schreef:

    Nou misschien gaat het ook nog weleens vervelen en worden ze decadent, megalomaan en immoreel.
    Net als in vorige grote rijken.
    En dan krijgen ze misschien weer een extremistische revolutie van blinde idealisten.

  2. Sjoerd schreef:

    Maslowtof!

  3. antares schreef:

    Inderdaad, wij hadden al op mars kunnen zitten Germen De politiek van de diverse en verschillende machtige regeringen, wordt voor het overgrote merendeel verkapt bepaald door het kapitalistische spel. Daarbij wordt zowieso o.a. van oudsher mede de religie ingezet en dan heb ik het over alle religies. Verder natuurlijk alle linkse en rechtse politiek, culturen en teveel om op te noemen. Met religie kun je uiteraard bijna alles, zij die geloven volgen en kiezen hun partij, over het algemeen ongeacht wat het beleid is. Wil je er bovendien hersenloze zombi terroristen van maken, dan blijkt dat ook te kunnen zoals we dagelijks zien. Maar buiten dat allles; er wordt door de gerespecteerde, serieuze wetenschap gezocht naar oplossingen, in samen werkings verbanden wereld wijd, ongeacht cultuur en of politieke verschillen. Wetenschap kun je niet zomaar aan sinister gesmede politieke banden leggen, want het bestaat uit pure logica. De uitkomsten van serieuze onderzoeken worden altijd peer reviewed onafhankelijk bevestigd, of juist niet. Wetenschap kent dan ook geen devaluatie van de waarden ervan, het is een voortdurend groeiende bron van blijvende winst.

    Heel bijzonder vond ik altijd al, dat creatieve sf schrijvers in het verre verleden bijna altijd gevolgd werden door het wetenschappelijk establishment. Denk maar eens aan Jules Verne. Ik las werkelijk allles van hem vanaf mijn achtste levensjaar en vele, vele anderen. Later begon ik zelf te schrijven, maar dat bleef altijd privé.

    Uit eindelijk kwam ik bij Visionair terecht dankzij onze geniale Germen. Rechtstreeks uit de MENSA maar daar loopt hij niet mee te koop. Heel veel andere reactieleden uit die kringen kwamen als sympathisanten met hem samenwerken. Dat liep echter vast op de anarchist Douwe. De één na de ander haakte af. Einde verhaal en bijna einde, (op Germen na) iedereen distantieerde zich, niemand wilde daaraan zijn of haar naam verbonden zien. Ik ben gebleven, maar niet als redactielid. Eerst werd ik geschorst dankzij vieze manipulaties van hem en zijn clubje, maar bleef commentaren schrijven als antares.

    Nu schrijf ik op allerlei wetenschaps bladen en daar krijg ik zelfs complimenten van professoren en zelfs iemand van het wetenschappelijk instituut voor science en math in Texas. In een vorig, recentelijk artikel heb ik daar al gewag van gemaakt. Direct na het plaatsen van onderstaand commentaar werd ik benaderd door iemand die zich voordeed als sf schrijver. Tsja dacht ik, lijkt mij wel leuk tocht, waarom niet, wie weet wat er van komt. Ik schreef deze persoon het volgende commentaar bij fusie reactoren:

    I really do like science fiction since i was eight years old. Lot’s of the imagination from the writers is now reality. I can only hope that my imagination will be reality in the future, may be even thanks to you. This is the problem now: They have to deal with runaway electrons coming from the super hot plasma, damaging the reactor walls. I suspect that parts of the ghostly lightning are virtual parts that can appear approaching the speed of light. They inject frozen neon to compensate this, but it is not enough. Another problem is, those virtual parts have mass, mass that can not fuse with anything, but will take a lot of energy to that is meant to start en maintain the fusion process. I suspect that’s the reason why they need to put more energy than the fusion process can deliver. The more energy they put in, the more virtual parts they have to deal with. I think that can stop almost any synthetic fusion process. Any mass nearing light speed will be accompanied by virtual parts, that’s my imagination of the problem. Yesterday i found some solution, using the mass coming from iron plasma. Iron can not fuse, but the mass can absorb, (i hope) and catch the virtual parts that have so much influence in the fusion process. They can inject iron plasma i hope, but the vast majority of experts will dismiss this suggestion as nonsense, because I am not a real scientist. Well, i hope you can use this idea for your sf story, who knows…………

    Helaas, de schrijver blijkt iemand die een grapje met mij wilde uithalen. Wie ben ik dat ik mij daar druk over maak, de hele wereld wordt geregeerd door psychopateen sociopaten, haha. Eerst dat volkje uitschakelen d.m.v. moderne hersenscans……….

    • antares schreef:

      Nog heel even het volgende ter verdediging van het ijzerplasma concept:

      Ik heb mij een behoorlijke tijd bezig gehouden met bolbliksem en de samenstelling daarvan. Tot nu toe is twee maal vastgesteld, dat zich aan de buitenkant van deze plasma vorm steeds een sterk geladen silicium laag bevond. Binnen het plasma bevind zich ijzerplasma en de ene keer zink ionen,
      en tijdens de andere, toevallige toevallige waarneming, (door wetenschappers toegepaste methode d.m.v. het gebruik een spectrometer) silicium, ijzer, calcium. In alle gevallen, (voorzover voor de hand liggende) werd ijzerplasma ontdaan van zijn elektronen. Deze hielden zich op in de siliciummantel, welke werkte als de Kooi van Faraday. Wat ik verwacht maar niet opschreef, (slordig) is dat het toevoegen van puur ijzerplasma, de runaway electrons zal stoppen en afschermen van de reactor ruimte. Om nu nog fusie plasma toe te voegen moet, (vermoed ik) het ijzerplasma magnetisch beïnvloed worden. Hoe zou ik niet weten, dat zou dan ook weer proefondervindelijk moeten worden geprobeerd.

      • Bemoeier schreef:

        Zal wel op z`n plek gehouden moeten worden met magneten, en dan de magneten snel aan en uit schakelen met een bepaalde snelheid misschien.
        Of een wisselende snelheid, of met een roterende volgorde als de cilinders van een vliegtuigmotor.
        Of met extra magneten die het niet op z`n plek moeten houden.

        • Bemoeier schreef:

          Of misschien met stralingsdruk van lasers op z`n plek houden, of met luchttrillingen van geluid.

        • antares schreef:

          We zitten vaak op één lijn Bemoeier, merk ik telkens weer. We zijn geen van beide wetenschappers, maar met en door technische opleidingen, in combinatie met enthousiaste belangstelling voor dergelijke en andere onderwerpen komen we een heel eind.

          Bedankt voor jouw suggestie en fijn weekend.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger