druggebruik

Legaliseren van drugs zou in principe de criminaliteit in Usa kunnen halveren. Bron: Steve pb/Wikimedia Commons

‘Legaliseren harddrugs halveert misdaad in USA’

Zoals eerder tijdens de Drooglegging, is de Usaanse georganiseerde misdaad groot geworden door drugshandel. De kiezers in de Usaanse deelstaat Oregon hebben nu in een referendum besloten om bezit van kleine hoeveelheden van alle drugs, dus ook harddrugs zoals cocaïne en heroïne, te decriminaliseren. Hoe zal dit experiment uitpakken?

Sinds de omstreden president Nixon de “war on drugs” in de jaren zeventig afkondigde, zijn meerdere Zuid-Amerikaanse landen en Mexico ontwricht door de lucratieve cocaïnehandel. De Usaanse getto’s deden het weinig beter. De oorlog tegen drugs heeft over heel Amerika alleen verliezers opgeleverd.  Reden voor steeds meer denkers om zich af te vragen of de totale oorlog tegen drugs wel zo’n slim idee is. Immers, de misdaad wordt steeds sterker en heeft nu ook een duidelijke prikkel om nieuwe gebruikers te zoeken, lees: verslaafd te maken. De oorlog tegen druggebruikers bezorgt ook de politie handel vol werk, ongeveer één op de twee gevangenen in Usa zit vast wegens drugsgebruik. Drugsgebruik is een in principe slachtofferloos misdrijf. Dit maakte ook in Usa de geesten rijp om een radicale maatregel in te voeren: wat als we alle druggebruik gaan legaliseren?

Legaliseren van drugs zou in principe de criminaliteit in Usa kunnen halveren. Bron: Steve pb/Wikimedia Commons
Legaliseren van drugs zou in principe de criminaliteit in Usa kunnen halveren. Bron: Steve pb/Wikimedia Commons ex. Pixabay

In het kabaal rond de voortwoedende Usaanse verkiezingsstrijd tussen Goed en Kwaad (plak uw eigen labels op uw bejaarde naar keuze) is het een beetje ondergesneeuwd, maar in de Usaanse deelstaat Oregon aan de Pacifische westkust, is een zeer revolutionair voorstel per referendum goedgekeurd. Namelijk: de decriminalisering van het bezit van kleine hoeveelheden van alle drugs, waaronder cocaïne, heroïne en LSD[1]. In plaats van zware straffen, wordt nu een boete van 100 dollar ingevoerd voor het bezit van drugs voor persoonlijk gebruik. In de VS is bijna vijftig procent van alle gevangenen opgesloten wegens een drugsdelict. [2] In theorie zou het legaliseren van drugs dus de hoeveelheid misdaad in de VS laten halveren.  In de praktijk zullen veel criminelen waarschijnlijk een andere inkomstenbron zoeken. Wel zal dit een vreedzamer karakter hebben. Het vervalsen van merkartikelen, bijvoorbeeld, is ook erg lucratief en een stuk veiliger. Zal de misdaad in Oregon nu drastisch dalen? We komen er snel achter.

Economics Explained maakte er deze leerzame video over.

Could America Finally Win the War On Drugs... With Economics?

Bronnen
1. Oregon becomes first US state to decriminalize possession of hard drugs, The Guardian, 2020
2. Offenses – Federal Bureau of Prisons, 2020

In haar begindagen bevatte Coca-cola grote hoeveelheden cocaïne.

Drugs legaliseren: de voordelen

Landen als Mexico en Afghanistan worden totaal ontwricht door de verwoestende drugshandel. Ook in landen waar veel drugsverslaafden voorkomen, zoals Iran en de Verenigde Staten blijken drugs en misdaad hand in hand te gaan. Waarom drugs niet legaliseren?

Drugs: akelige chemicaliën
Drugs (of in beter Nederlands: roesmiddelen) zijn chemicaliën die worden geslikt, gespoten of gerookt om een bepaalde gewenste stemmingsverandering op te wekken.

In haar begindagen bevatte Coca-cola grote hoeveelheden cocaïne.
In haar begindagen bevatte Coca-Cola grote hoeveelheden cocaïne.

Sommige drugs zijn sociaal geaccepteerd (zoals alcohol, de nicotine in tabak en caffeïne in koffie, thee en cola), andere worden althans in Nederland min of meer gedoogd (qat, tetrahydrocannabinol in marihuana en hasj). De zogenaamde harddrugs, zoals heroïne, cocaïne en LSD, in de VS methamfetamine, worden door politie en justitie hard aangepakt.

Drugs hebben vaak een verwoestende invloed op drugsgebruikers. Waar de gevolgen van cafeïne redelijk onschuldig zijn, leidt alcohol tot zware lichamelijke verslaving en ziekten als het Korsakov-syndroom en het roken van tabak tot een hoge kans op longkanker en een ophoping van vrije radicalen in het lichaam. Ook cannabis kan lichamelijk verslavend werken en vermindert de hersencapaciteit.
Hallucinogenen zoals in sommige paddenstoelen en LSD veranderen de manier waarop iemand denkt en dingen waarneemt. Ze wekken kunstmatig een psychose op. Over het algemeen werken hallucinogenen niet verslavend, maar zijn uiterst gevaarlijk omdat de gebruiker het contact met de realiteit totaal kwijtraakt en dus zichzelf en anderen in gevaar kan brengen. Ons lichaam maakt natuurlijke opiaten aan, die een pijnstillende en geruststellende werking hebben. Morfine en heroïne bootsen de werking hiervan na en zijn daarom uiterst verslavend. Cocaïne en amfetaminen maken de gebruiker juist manisch en hyperactief, vaak agressief.

Kortom: gezien de uiterst nare effecten van de meeste drugs is het verstandig het gebruik op de een of andere manier aan banden te leggen. Dit is de reden dat in vrijwel alle landen drugswetten bestaan (in Nederland de Opiumwet) die handel en bezit van bepaalde stoffen illegaal maken.

De onbedoelde gevolgen van een drugsverbod
Alcohol is in feite een gevaarlijke harddrug, gevaarlijker dan marihuana of LSD. Het was op zich op het eerste gezicht dus logisch dat de Verenigde Staten in de twintiger jaren besloten tot de Drooglegging, nadat al eerder andere harddrugs zoals cocaïne waren verboden. De gevolgen bleken echter desastreus. Er ontstonden uitgebreide smokkeloperaties en overal werden illegale stokerijen opgezet. Het drankverbod werd massaal ontdoken. Criminelen als Al Capone werden schatrijk door industriële alcohol te roven en deze in illegale whiskey te verwerken. De overheid zou wel eens afrekenen met dat probleempje en besloot industriële alcohol verplicht te laten mengen met gifstoffen. Het resultaat: meer dan tienduizend doden.  In deze tijd is de georganiseerde misdaad groot geworden. Geen wonder dat in de dertiger jaren president Roosevelt de Drooglegging beëindigde.

We zien nu een soortgelijk proces in de Verenigde Staten. Het illegale cocaïnegebruik in de VS is enorm: per Amerikaan naar schatting duizend milligram per jaar, vijf tot tien doses. Ongeveer drie procent van de bevolking gebruikt veel cocaïne. Veel meer dan in Nederland of de rest van Europa. Dit ondanks de draconische drugswetten en de uitpuilende gevangenissen. Buurland Mexico wordt steeds meer ontwricht en ook de drugsgerelateerde misdaad in Amerikaanse sloppenwijken is extreem hoog. Kortom: het druggebruik lijkt onuitroeibaar.

Voordelen van het legaliseren van drugs
Hoewel geen enkele drug om gezondheidsredenen aan te raden is (medicinale cannabis in zeer specifieke gevallen uitgezonderd), is wel duidelijk dat illegaal druggebruik veel verwoestender werkt dan legaal druggebruik.

Tot in de jaren dertig mocht cannabisextract legaal verkocht worden in veel landen zoals de Verenigde Staten.
Tot in de jaren dertig mocht cannabisextract legaal verkocht worden in veel landen zoals de Verenigde Staten.

Er is veel voor te zeggen om drugs op dezelfde manier te behandelen als medicijnen die via de apotheek moeten worden verkocht. Ook medicijnen, bijvoorbeeld digitoxine voor hartpatiënten, zijn in feite gifstoffen waarvan de voordelen voor een bepaalde patiënt groter zijn dan de nadelen. Drugs moeten in feite ook zo behandeld worden.

Sommige mensen hebben behoefte aan de effecten die drugs opwekken en zijn bereid hiervoor de risico’s voor lief te nemen.

Net zoals met medicijnen moet iemand die veel verstand heeft van het middel, er dan voor zorgen dat de bijwerkingen niet extreem hoog zijn. Die mensen zijn er: apothekers. Vergeleken met het kennen van de werking en bijwerking van alle medicijnen die via apotheken verkocht worden, enkele duizenden, is het handjevol drugs een lachertje. Het is dus vrij eenvoudig om apothekers en artsen bij te scholen wat betreft de bijwerkingen van drugs als heroïne en cocaïne. Deze drugs moeten in lage doses voor een lage prijs worden aangeboden om hiermee de illegale markt te vernietigen.

Gebruikers moeten de doses in een klinische medische ruimte, onder toezicht, gebruiken. Zo maak je drugs cultureel onaantrekkelijk, ongeveer net zo opwindend als een griepprik of een bezoekje aan de tandarts. Dit zal verslaafden niet afschrikken, maar nieuwe gebruikers wel.

Ook is bij de huisarts bekend wat voor drugs iemand gebruikt, zodat deze daar bij de behandeling rekening mee kan houden. Er bestaan namelijk nogal wat wisselwerkingen tussen drugs en medicijnen. Uitwassen als heroïneprostitutie en drugsmoorden verdwijnen. Druggebruik kent in principe maar één slachtoffer: de druggebruiker zelf. Door druggebruik te reguleren blijft de schade beperkt en kunnen druggebruikers leren van hun verslaving af te komen.