Gaan wetenschap en religie samen?

Share Button

Volgens sommige zich als verlichte denkers beschouwende mensen heeft religie per definitie een negatieve invloed op de ontwikkeling van wetenschap. Religie is immers op dogma’s gebaseerd (dogmatiek is onlosmakelijk onderdeel van theologie) en als zodanig in tegenspraak met het wetenschappelijke basisprincipe van fundamentele twijfel aan waarheden. Klopt dit of is dit een voorbarige aanname?

De koude oorlog tussen wetenschap en religie
Wetenschappers staan vaak op gespannen voet met religieuze autoriteiten. Zo durfde de Poolse monnik Mikolaj Kopernik zijn heliocentrische theorie pas na zijn dood te laten publiceren. Achteraf bleek dit een verstandige beslissing, want de roomskatholieke kerk plaatste het boek op de Index van verboden boeken. Astronoom en natuurkundige Galileo Galilei kreeg huisarrest, Baruch Spinoza kreeg het vanwege zijn vrijzinnige opvattingen zwaar aan de stok met de joodse gemeenschap en ook aan de andere kant van de Hellespont hadden en hebben de religieuze autoriteiten weinig waardering voor kafirs die de woorden van de koran of de hadith in twijfel trekken.

Wetenschap als religieuze activiteit
In feite heeft het beoefenen van wetenschap enkele religieuze trekken.

Zijn evangelisch-christelijke geloof belette Maxwell niet om de vier baanbrekende Wetten van Maxwell te ontdekken en het bestaan van elektromagnetische straling te voorspellen.

Zijn evangelisch-christelijke geloof belette Maxwell niet om de vier baanbrekende Wetten van Maxwell te ontdekken en het bestaan van elektromagnetische straling te voorspellen.

Een wetenschapper moet, als onderdeel van de wetenschappelijke methode,  immers altijd bereid zijn om zijn geliefde overtuigingen op de proef te stellen en zich over te geven aan een hogere macht – de natuurwetenschappelijke werkelijkheid – als hij of zij een experiment uitvoert. Een wetenschapper gelooft (net als een gelovige over God) dat hij nooit een volledig begrip van de natuur heeft.

Als wetenschappers van deze nederige houding afdwalen, zoals Stephen Hawking en beoefenaars van de snaartheorie doen, komen ze vroeg of laat in grote wetenschappelijke problemen. Het werk aan de snaartheorie heeft bijvoorbeeld droevig weinig opgeleverd. Aan wetenschap doen vereist een haast mystieke zuiverheid van geest: is de onderzoeksvraag inderdaad zuiver en zonder bias geformuleerd? Om diepe geheimen te ontraadselen moeten wetenschappers boven hun intellectuele beperkingen en vooroordelen, kortom hun eigen ik, heenspringen. Kortom: activiteiten waar ook zen-boeddhisten, sanyassins of evangelische gelovigen zich voortdurend mee bezig houden.

Op zich is het dus niet verwonderlijk dat veel wetenschappers overtuigde gelovigen waren en zijn. Zo was Newton een verwoed astroloog en occultist, was James Clerk Maxwell een vurig christen en had ook dezelfde Galilei die het aan de stok had met de kerk, tegelijkertijd ook een sterk persoonlijk geloof.

Het essentiële verschil: twijfel en dogmatiek
Elke georganiseerde religie kent dogma’s, geloofswaarheden waaraan niet mag worden getwijfeld. Zo kent de roomskatholieke kerk en de meeste protestantse kerken een uitgebreide catechismus, reden voor de vroegere explosie aan kerkgenootschappen in Nederland. Waren ze het met een punt niet eens, dan werden ze geëxcommuniceerd en richtten ze een eigen kerk op. In wetenschappen met een dogmatische cultuur gebeurt dit overigens ook geregeld, zij het iets minder. Wee het gebeente van wetenschappers die twijfelen aan de gevestigde paradigma’s van een bepaalde wetenschappelijke stroming. Hun artikelen worden niet gepubliceerd en ook hun kansen op carrière of onderzoeksgelden zijn vaak verkeken. Een mooi voorbeeld van sektevorming is de snaartheorie, waar de bewijzen voor ontbreken maar waarvan de aanhangers wel de natuurkundige burelen domineren.

Dogma’s als afgoderij
Religie en wetenschap kunnen pas verzoend worden als onaantastbare religieuze dogma’s worden vervangen door de werkhypotheses zoals deze in de wetenschap gebruikelijk zijn. Hier zijn ook goede religieuze redenen voor. In zowel jodndom, christendom als islam bestaan er ernstige religieuze bezwaren tegen het maken van een beeld van de godheid. Hoeveel erger dan een beeld is een dogma, waarmee de godheid wordt beperkt? Nog erger, om niet te zeggen godslasterlijk is het te beweren dat door mensen verzonnen wetten, zoals de sharia, goddelijke wetten zijn en deze te stellen boven natuurwetten, die, leert elke religie, van God afkomstig zijn.
Kortom: er zijn voldoende religieuze redenen om een einde te maken aan dogma’s.

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

17 reacties

  1. Frans Galjee schreef:

    Op zich zouden wetenschap en religie prima samen moeten kunnen gaan maar de praktijk en zeker die van het verleden laat zien dat beide vaak op gespannen voet met elkaar staan/stonden.

    Het bovenstaande heb ik eens in het kader van de klimaatdiscussie [1] aangekaart door te stellen:

    ….“Voor- en tegenstanders van Al Gore strijden om hun waarheid en het lijkt er tegenwoordig sterk op dat we leven in een tijd dat religie als wetenschap wordt onderzocht en helaas wetenschap als religie wordt beleden maar vooral ook een rol speelt in politiek belang.”….

    [1]

    http://www.intermediair.nl/artikel//53966/de-strijd-om-de-klimaatverandering.html

    Gelijk de wens, maar onmogelijkheid, kerk en staat (lees politiek) gescheiden te houden lukt dat ook niet voor de relatie(?) wetenschap en kerk (religie).

  2. freddy- schreef:

    @ frans
    “Gelijk de wens, maar onmogelijkheid, kerk en staat (lees politiek) gescheiden te houden lukt dat ook niet voor de relatie(?) wetenschap en kerk (religie).”
    uiteraard niet zou ik zeggen. Het is beide, allemaal onderdeel van het menselijk bestaan en zal daarom op enige manier wel met elkaar te maken hebben. Zo zijn mijn voeten en mijn hoofd ver van elkaar verwijderd, maar ze zijn zeker met elkaar verbonden.
    TOCH?
    Overigens wens ik niet dat mijn hoofd en voeten van elkaar gescheiden worden.

  3. Barry schreef:

    Even voor de duidelijkheid, zonder de religie waren bouwkundig inginieurs nooit zover gekomen als in de laatste 300 jaar met het bouwen van allerlei bouwwerken zoals koepelvormige kerken, voor het bouwen van kerken is heel wat wetenschap nodig.

  4. Julie schreef:

    Wetenschappen zou je ook kunnen indelen in drie soorten en dan kom je ook theologie wel tegen:
    alfawetenschappen: filosofie, kunst, cultuur, literatuur, letterkunde, geschiedenis en theologie.
    betawetenschappen: informatica, natuurkunde, scheikunde, wiskunde, biologie en sterrenkunde.
    gammawetenschappen: psychologie, sociologie, economie, rechten, antropologie, medicijnen en communicatiewetenschap.

  5. Aad Breed schreef:

    Ik wil u een artikel over het verband tussen wetenschap en religie toesturen. Kunt U mij Uw mail-adres geven?

  6. CorQ schreef:

    Dogma’s zijn voor de (christelijke) religies wat axioma’s zijn voorde (natuur)wetenschappen.
    (Tussen haakjes, omdat ik niet zeker ben van bovenstaande bewering zonder de woorden tussen haakjes.)
    Alleen moeten de dogma’s fundamenteler zijn dan de huidige bekende dogma’s, en misschien abstracter, om “werkbaar te kunnen zijn in deze tijd. Misschien moeten ze ook wel “dynamischer” zijn, b.v. periode-afhankelijk en/of aangepast aan de stand van de wetenschap. Ik twijfel echter of dit ooit haalbaar wordt.

  7. Lukas schreef:

    De truc is volgens mij vooral dat wetenschap wetenschap blijft, ook na een grote revolutie (newton vs. einstein, phlogiston vs. zuurstof, etc.), terwijl religies afsplitsen tijdens een revolutie: Uit jodendom komt christendom, maar het jodendom blijft bestaan. Later komt ook Islam erbij, maar de andere twee blijven bestaan. Uit het christendom ontstaat protestantisme, maar katholicisme blijft bestaan.
    De reden hiervoor is logisch: Sommige gelovigen blijven vasthouden aan hun geloof, terwijl anderen overstappen. Beide opties zijn logisch, want het is niet vast te stellen welke religie meer gelijk heeft, de keuze is persoonlijk en ook afhankelijk van je omgeving.
    Dit terwijl achterhaalde wetenschappelijke ideeën in ieder geval door nieuwere generaties wegebt, omdat de oude garde uiteindelijk wel doodgaat. In sommige gevallen en sommige tijden leefden er meerdere theorieën naast elkaar, maar zodra de beslissing gemaakt kan worden welke klopt valt de ander af. Zolang die beslissing niet gemaakt kan worden is het ook erg lastig te spreken van een volwassen of zelfs volwaardige wetenschap.

  8. Oom T schreef:

    Interessant is misschien om een onderdeel van de filosofie bij dit artikel te benoemen en dat is de metafysica.  Hier een interessant artikel over de relatie tussen de metafysica en de wetenschap: http://www.filosofiegroningen.nl/documents/2007/Metafysica_wetenschap.htm
     
     

  9. Th.G.Baalman schreef:


    WATER IN AARDE

    Deel 1: De waterende aarde en de zondvloed

    Hetgeen ik in 4 delen wil publiceren , is, een eigen visie, en niet wetenschappelijk.. Dat kan ook niet want schrijver dezes genoot slechts 5 jaar lager onderwijs en werd op 13 jarige leeftijd door een gramstorige hoofdonderwijzer , met een schop onder het zitvlak van zijn school verwijderd. Dus ik ben niet “Universitair onderricht” .

    Wat ik schrijf is mijn mening. Een ieder mag daarover denken wat hij wil en trachten het te weerleggen. Wel moge ik vermelden dat hetgeen ik schreef tot stand kwam na veel zoeken, en uitvoerige studie van de Bijbel en andere geschriften en gesprekken met de Grote Baas.

    Gaarne ontvang ik reacties van de lezers

     

    Wij beginnen met de Zondvloed.

    Het is niet gepast deze grootste ramp uit de menselijke geschiedenis, waardoor de hele santenkraam aan mensen en dieren kopje onder ging, naar mijn gewoonte, met wat humor te behandelen. Ik zal trachten dat te vermijden.

    Men kan rustig stellen, dat Moeder Aarde, die al eeuwen en eeuwen door het Heelal wentelt, bevolkt met vreemde kostgangers, die door bemanningen van vliegende schotels, een “raar diersoort” kan worden genoemd, zo niet een waterhoofd, dan toch wel last van waterzucht heeft.

    Volgens de Bijbel, een boek die voor velen net zo boeiend is als een telefoonboek en “onzinboek” , maar waarin, of men dat boek geloven wil of niet, veel wonderlijke zaken staan, kreeg zij eenmaal de gelegenheid uit een barstend volle blaas een gigantische plas te doen. Bij de Zondvloed! Al het ingehouden water mocht zij lozen via de Kolken der grote Diepte die “openbraken” (Genesis 7; 11) Nou, dát was even een opluchting!

    Zo’n kans heeft ze daarna niet meer gehad. Toegeven; Ze mag van de grote Maker nog steeds een flinke plons spuien via de “bronnen”en haar plas diep uit de aarde laten stromen.

    Als voorbeeld nemen we de Niagara waterval die gevoed wordt door de grensrivier Niagara tussen VS en Canada, die de verbinding vormt tussen het Erie-meer en het Ontariomeer. Via een zich vernauwende stroom stort het water bruisend van 47 mtr hoogte in een hoeveelheid van 15 miljoen liter per seconde naar beneden. Hier wordt dus een goed gevuld piespotje omgekiept! Maar… wáár komt al dat water vandaan? Wáárom loopt het Erie-meer nooit leeg? Ook in Zuid Amerika en Afrika storten woeste watervallen vanaf hoge kale rotsen naar beneden. Wederom, waar komt dát water vandaan? De Nijl, de langste rivier ter wereld is 6671 Km lang en ontspringt uit het Victoria meer. Ook dát meer loopt nooit leeg, ondanks de geweldige massa water die uit haar geput wordt. De Amazone de grootste rivier in Zuid Amerika, ontspringt in het kale Andes gebergte. Zij heeft het grootste stroomgebied en de grootste afvloeiing ter wereld. Men beweerd dat zij gevoed wordt door vochtige dampen komend uit de zee. Maar… kan daar die grootste binnenzee ter wereld uit ontstaan? De Colorado (Indiaans woord voor gekleurde rivier) ontspringt bij de Rocky Mountains . Haar water voedt over 2250 km een groot, veelal droog gebied en het dorre Colorado plateau om uiteindelijk in de Golf van Californië uit te monden. Nogmaals, waar komen al hun gigantische watermassa’s vandaan? Gevoed door smeltend gletsjerijs of enorme sneeuwmassa’s van het hooggebergte? Dat is in alle genoemde beschrijvingen, niet het geval! Bij hùn oorsprong of bron, is géén gletser- ijs aanwezig, noch sneeuw!Nog meer water sroomt met donderend geweld uit de Iquazu watervallen.(Iquazu wat “de grote wateren” betekend in de Braziliaanse taal)/ Zij zijn een wereldwonder. In omvang 4 x zo breed als de Niagara waterval en zij vervoeren 60.000 ton water perseconde! Ten tweede male: Waar komt al dat water vandaan? Daar is de Angel waterval in Venuzuela. Heeft die naam te danken aan James Angel, een vlieger die er overheen vloog op zoek naar goud. Die waterval is de hoogste vrij vallende waterval ter wereld..Ontspringt op een kale rots van 979 mtr.hoog! Ten derde male: Waar komt dat van die hoogte neerstortende water vandaan?

    Mijn antwoord, steunend in hoofdzaak op de Bijbel is: Al dat water komt diep, héél diep uit de aarde, die grotendeels uit water bestaat!. Net als het menselijk lichaam, die ook meer dan 70% water bevat! Die waterige aarde is, naar mijn mening, de moeder van alle bronnen, beken, rivieren en watervallen.

    Dáárom lopen meren, beken en rivieren nooit leeg en raken de zeeën nooit overvol. Via een eeuwige kringloop keert zeewater terug in de aarde. Het water, oorspronkelijk afkomstig van het vasteland en zout door smeltwater en stromen zoutkristallen, die in het zoete rivierwater zijn opgelost, stroomt richting zee, wordt zoet in het onderaardse water en stroomt, via capillaire werking van de hoogte der aarde- waar de bronnen zijn en beken ontspringen, terug naar de rivieren en vandaar weer naar zee. Dat geschiedt via die hooggelegen bronnen, de spleten en openingen in de aardbodem, die men de poriën der aarde zou kunnen noemen. Zo als een mens transpireert, zo zweet ook de aarde water uit. Heden ten dage ligt er onder de Sahara een ondergronds meer, groter dan de Middellandse Zee.

    Bij haar uitmonding naar de wijde zee, zegt de rivier tegen de hoge berg; Wacht op mij. Wacht op mij. Ik keer weerom, wacht op mij!”

    Wilde gedachten spinsels van een fantast? Zoals eens Jules Verne in zijn boek 20.000 mijlen onderzee? Lees dan eens verder in deel 2 (Wordt vervolgt)

    Th.G.Baalman Salomonstempel 3 1241 HS Kortenhoef

    theobaalman@gmail.com

     

     

     

    WATER IN AARDE

    De kolken der diepte Deel 2

    De aarde bestaat dus naar mijn mening grotendeels uit water. Net als de planeten die om de zon draaien. Al het leven speelt zich hier af op een vrij dunne korst, drijvend op een immense hoeveelheid ondergronds water. Dat druist in tegen de wetenschappelijke opvattingen die als inhoud der aardbol van alles veronderstelt (want zeker weten doet men het ook niet) behalve water.

    De Bijbel geeft steun aan die gedurfde opvatting. Het begint bij de schepping. En God zei; “Daar zij een uitspansel in het midden der wateren, en die make scheiding tussen water en wateren. (Genesis 1; 6) Dit kon niet slaan op het water in dampvorm (wolken) want de Here God had het nog niet op de aarde doen regenen. ( Genesis 2; 5-6)

    In de Hebreeuwse vertaling wordt met “uitspansel” geen “hemel boven de aarde” bedoeld, maar iets dat is “tussen watermassa’s”. Toen zei God; WajoMER ELOHIEM; Er zij een uitspansel- JeHIE RAQIEA- te midden van de watermassa’s- beTOKH ha MAJIM,- en het zij afbakenend- WieHIE MaVDIEL- tussen water (op aarde) en water (boven de aarde) BEJIM laMAJIM”

    Interessant is de tekst in Psalm 24; 2; “des Heren is de aarde en haar volheid, de wereld en die daarop wonen. Want Hij heeft haar op de zeeën gegrond en op de stromen bevestigd” En Spreuken 8:27- en 30:15-16 ” spreken over de bronnen der zee” en “de aarde die nooit verzadigd is van water”

    Drijft de aarde (vroeger schijfvormig) aldus op de zeeën, dan is het water boven die aarde de nu zichtbare Oceanen. Dan is het eerder genoemde woord RAQIEA het woord dat een vaste of stevige materie (aardkost) weergeeft. Dan is er dus een ontzaglijke watervloed ónder de aarde!

    Toen God de zondvloed over de aarde liet komen, deed Hij dat door het 40 dagen en nachten te laten stortregenen,( niets bijzonders zult u zeggen, wij kunnen er in ons kikkerlandje ook wel wat van) en…door gebruik te maken van dat onderaardse water, want; op die dag braken alle kolken der grote waterdiepte open”(Genesis 7; 11) Zuiver vertaald uit het Hebreeuws “braken alle wellen der grote (onderaardse) watermassa= enkelvoud- open- ” nivqéoe KOL MA jeNOT Te HOM RABB.

    Het is wel zeker dat het water van de zondvloed hoofdzakelijk uit de aarde kwam. De bovengenoemde”kolken der grote diepten” die bij de zondvloed open gingen, namen als de afvoer van een badkuip, het water ook weer op! Waar zou anders die immense hoeveelheid water, 15 el boven de hoogste berg (de Mount Everest (8848 mtr), in het Hymalaja bergmassief gebleven zijn?

    Nu is het mogelijk dat in die tijd, die hoogste berg noch niet door de werking der aardkorst gevormd was, maar vast staat dat er al hoge bergen waren. Vast staat ook dat die onbeschrijflijke hoeveelheid water niet in zo’n korte tijd verdampt kon zijn. Want na 150 dagen namen zij af en in het zeshonderdste jaar-( Noach was 600 jaar oud toen de zondvloed begon) waren de wateren opgedroogd van de aarde. (Genesis 8; 133)

    De zee komt dus m.i.voort uit de diepten der aarde. Dat verteld God Zelf aan Job met de woorden; “Wie heeft de zee met deuren afgesloten, toen zij bruisend uit de moederschoot kwam? ( Job 38; 8) Ook de profeet en schaapherder Amos wist hier van. Hij schrijft; die het water der zee heeft opgeroepen”(Amos 5: 8) En de spreukendichter geeft blijk er weet van te hebben dat de zee uit de aarde komt met de woorden ,

    “Toen Hij en kring trok op het oppervlak van de Oceaan, toen Hij de wolkendaarboven bevestigde en de bronnen van de Oceaan met kracht opborrelden”

    (Spreuken 8:27-28) en later in 30:15-16 “De bloedzuiger heeft twee dochters: geef, geef. Deze drie zijn onverzadelijk, vier zeggen nooit “Het is genoeg; het dodenrijk en de onvruchtbare schoot, de aarde die nooit van water verzadigd wordt en het vuur , dat nooit zegt “Het is genoeg!”

    De zee word tm.i. gevoed (gelijk de rivieren) door bronnen uit onvoorstelbare diepten. Uit troggen tussen 5500 en 10.000 mtr. diepte, welt water en lava uit de Oceaanbodem (de moederschoot der aarde) naar buiten. De lava stolt. Zij vormt een stop of grendel, die steeds weer de baarmoederhals afsluit. ( “toen Ik grendels en deuren aanbracht” Job 38; 10 )

    Men vindt het nogal vanzelfsprekend dat water diep uit de aarde omhoog welt. Maar van hóé diep, daar heeft de wetenschap geen enkel idee van. Zoals de wetenschap ook geen idee heeft waar al het water op en in de aarde vandaan komt. Tot heden nam men aan door neerstortende meteorieten, die water bevat zouden hebben. Dat idee is nog niet zo gek. Want er is water in ons Zonnestelsel al is dat maar in de vorm van ijs. Op een programma op National Geografic werd getoond dat in ons zonnestelsel rond een groot hemellichaam een ijsplaneetje of maantje draait, die ca 225 km groot is. Het wonderlijke is dat het oppervlak van dit planeetje of super meteoriet geheel met dik ijs bedekt is. Geleerden vermoeden dat de miniplaneet of super komeet, geheel uit ijs bestaat!

    Maar uit modern onderzoek is ook gebleken, o.a. door water uit de kop van de komeet Haley die eens in de 70 jaren bij ons komt buurten, te analyseren, dat dit soort ijswater in samenstelling verschild met water zoals het nu op aarde is. Op 13 en 14 maart 1986 verzamelde de Italiaanse sonde Giotti foto’s en gegevens van die “vuile langwerpige sneeuwbal”

    .

    Afgaande op de Bijbel zijn er onvoorstelbare oceanen van ondergronds water. God verbiedt in de 10 geboden (Exodus 20 4) gesneden beelden te maken van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is. Het wordt herhaald in Deut. 4; 19 en 5; 8.

    Jacob zegende Jozef ” met zegeningen van de watervloed, die beneden ligt”. Letterlijk uit het Hebreeuws vertaald: met zegeningen uit de in de laagte liggende oceaan – BIRKHOT ROVETSET TACHAT-(Genesis 49; 25) En later zou Mozes aan deze woorden memoreren over Jozef: dat zijn land zij door de Heer gezegend met de kostelijke gave des hemels, met de dauw, en met de watervloed die beneden ligt” (Deut. 33:13) De vraag van de Almachtige aan Job: “Zijt gij doorgedrongen tot de bronnen der zee, en hebt gij door de geheimnissen van de waterdiepte gewandeld? ,(Job 38:16) completeert de waarheid dat de aarde grotendeels uit water bestaat, waarvan een eenvoudige visserman getuigde: “Want willens en wetens ontgaat het hun, dat door het woord van God, de hemelen er sedert lang zijn geweest en de aarde die uit en door het water bestaat”( 2 Petrus 3; 6-6): “Door dat water” zegt Petrus, Is de toenmalige wereld vergaan, verzwolgen door het water” Water dat opkwam uit de “kolken der grote waterdiepte”

    Die enorme ondergrondse watermassa, “verschoont” ook het bovengrondse water. Voor de milieuactivisten, die, overigens met de beste bedoeling, zo op hun achterste benen steigeren wanneer onverlaten vuiligheid in het water droppen, is het goed te weten dat die enorme ondergrondse watermassa, óók het bovengrondse water verschoont. Hun angst voor wereldondergang mede door watervervuiling, is zacht gezegd lichterlijk overdreven. Het zal het opwellende, zegen brengende water zijn dat straks, bij de vernieuwing der aarde; waterplassen in de gloeiend hete woestijnen zal geven “want in de woestijn zullen wateren ontspringen en beken in de steppen en het gloeiende zand zal tot een plas worden en het dorstige land tot waterbronnen.” (Jesaja 35; 7)

    Th.G.Baalman Salomonstempel 3 1241 HS Kortenhoef

    theobaalman@gmail.com

     

     

     

    WATER IN AARDE

    Bergen hebben wortels(deel 3)

    Onderzoekingen door geologen met behulp van moderne instrumenten en boortechnieken, hebben aangetoond dat diep onder de Sahara zéér veel water is. Als de Heer” water in de woestijn geeft om Zijn uitverkoren volk te drenken (Jesaja 43; 20) dan zal dat water diep onder die woestijn vandaan moeten komen. Aardig vooruitzicht voor Arabieren en Bedoeïenen, die nu met hun kameel, het Schip der Woestijn door de Sahara sukkelen, terwijl van de hitte de reuzel uit hun broekspijpen druipt! Volgens Jesaja zal hun grote zandbak “tot een waterplas” worden, zodat zij eindelijk ook eens in een zeilbootje kunnen stappen.

    Ezechiël voorzag een Tempelbeek met kristalhelder geneeskrachtig water, aanzwellend van voethoogte tot knie, van knie tot middel, van middel tot hoge wateren, uit de diepte ontspringend. (Ez.47; 1-2) Zo diep dat men er in kan zwemmen, een beek die niet te doorwaden is!

    En overal waar die beek langsstroomt, wordt het water gezond en rein, en er zal veel vis zijn en langs de beek groeien allerlei vruchtbomen, die elke maand vrucht dragen! Zo kunnen zwemmers in plaats van een lange tocht naar de Super, direct van uit het water stappend, heerlijke kosteloze vruchten plukken en op hun barbecue vis roosteren! Leuk toch?

    En Johannes de openbaarder zag: ” een rivier van water des levens, helder als kristal” ( Openbaring 22; 1) Eens zal de aarde opbloeien als een roos. Vernieuwd, verheerlijkt, verschoond. Gezuiverd en gewassen als een dopeling na onderdompeling van zonden en onreinheid. “Dan wordt de woestijn een gaarde, een plaats van rivieren en brede stromen (Jesaja 32:16 en 33:21) Het “Paradise regained” van de blinde dichter John Milton, zal dan bewaarheid zijn.

    Van welk een diepte komt het water naar boven? Welke wegen gebruikt het? Een der wegen is bekend, namelijk de “BRON” ontspringend op de top der bergen. Bronwater opwellende volgens het eruptie of geiser systeem, komend van zéér grote afstand, van diep onder het aardoppervlak. Opwellende en borrelend kruipt het water, overeenkomstig de capillaire werking, omhoog door een soort holle buis in de “wortels der bergen”. De Rijn, de grote Europese rivier met een lengte van 1320 km en een stroomgebied van 224.400 vierkante km. ontspringt in de centrale zone van de Zwitserse Alpen en wordt naar men algemeen aanneemt gevoed door smeltwater van de gletsjers. Iedere seconde stroomt 400.000 liter water door haar bedding. Toch zouden die gletsjers spoedig weggesmolten zijn, ware het niet dat bronnen, ontspringend van de bergtoppen hun ijsmassa aanvult en onderhoudt

    .

    Metingen der zwaartekracht hebben aangetoond dat bergen wortels hebben, punten van vast gesteente onder de berg naar beneden doorlopend. Zij dringen zich vanuit granieten basis in steunend basalt, dat zwaarder is dan graniet. ( uit studies van James Hall (1858) en C.E.Dutton (1889)

    Dat bergen wortels of pijlers hebben, verteld de Bijbel, als daarin de wroetende activiteiten van de mens wordt geschetst. ” Hij woelt de bergen van hun wortel af” (Job 28; 9 ) en “Waarop zijn haar pijlers neergelaten? (Job 38; 6 )

    Het zijn wortels die steunend in de granieten onderlaag, zich als holle pilaren diep naar beneden boren, tot ” in de wateren der grote diepte”

    Manassa, de koning van Juda zegt: Gij die de hemel en de aarde en al wat er in is gemaakt hebt en de zee heeft verzegeld met Uw gebod en de diepte hebt toegesloten en verzegeld. (tekst uit ” Het gebed van Manasse” toen hij gevangen was te Babel) (Apocrief)

    Enkele openingen zijn in die verzegelingen uitgespaard, opdat helder bronwater de aarde besprenge!

    Waarom zijn de heuvelen eeuwig?

    Hoewel de bergen vast verankerd lijken te staan, is hun levensduur toch beperkt. Dat in tegenstelling met de heuvels, die in de Bijbel de “eeuwige heuvelen” worden genoemd, onder andere in Genesis 49:26 en Deut. 33:15-16) Waarom spreekt de Here in Zijn boek van “eeuwige heuvelen niet van “eeuwige bergen?

    De verklaring is eenvoudig. Bergen schuren af door stof en zand. Dat is duidelijk te zien aan de afgesleten bergen in Amerika in de staten Utah en Arizona, in bijzonder langs het stroomgebied van de Colorado rivier. Overblijfselen van bergen verheffen zich daar als ronde rode pilaren. De kale berg heeft geen bedekking of bescherming. De schuurmachine van wind, stof en opeenvolgende eeuwen, slijpen haar af. Maar de heuvel niet. Zij is glooiend en begroeid. Haar beschermende vegetatie wordt ieder jaar vernieuwd! Zij kan derhalve niet slijten zoals de berg of kale rots. Tijd en erosieve werking van wind en zand hebben op de “eeuwige heuvelen” geen invloed!

    Th.G.Baalman Salomostempel 3 1241 HS Kortenhoef

    theobaalman@gmail.com

     

     

    WATER IN AARDE

     

    Scheiding der continenten en vernieuwing der aarde(deel 4)

    Enorme platen aardmateriaal bewegen zich over onze planeet. Er is voortdurend beweging. Haast onmerkbaar schuiven continenten op. De rampzalige aardbevingen zijn o.a. het gevolg van die bewegingen. In de loop der geschiedenis zijn de verschillende continenten vanuit één grote landmassa uiteen gedreven.

    De wetenschap der geologie neemt deze theorie, gelanceerd in 1912 door de Duitse meteoroloog Alfred Wegener als vaststaand aan. Deze theorie leert dat al het vasteland eens in de vorm van een grote”ring” aaneen gesloten is geweest.

    In het Internationale Geofysisch jaar, werd een wereldwijd onderzoek gedaan naar de gesteldheid der aarde. In die jaren ‘ 50 werd de theorie van de geniale Duitser aangevuld en verdiept. Dat onderzoek bracht ook de waarheid van een aantal Bijbelteksten aan het licht.

    In Spreuken 8; 27 staat: toen Hij een kring trok op het oppervlak der Oceaan”, en in Job 26; 10 “Hij trok een kring over het watervlak tot waar het licht aan de duisternis grenst”.

    Beide teksten voeren ons terug naar de scheppingsdagen toen God zei: dat de wateren onder de hemel op één plaats samenvloeien en het droge tevoorschijn kome” (Genesis 1; 9)

    Deze genoemde “kring” moet zeker een derde van de aardbol begrensd hebben (tot waar het licht aan de duisternis grenst),
    dat is net zoveel als het complete areaal van het vasteland beslaat. Er is nog een tekst, die op het bovenstaande aansluit, namelijk Ezechiël 38; 8. Het gaat over een volk “bijeengebracht op de bergen Israëls” en vers 38; 12 geeft exact de geografische plaatsbepaling: een natie die op de navel der aarde woont” Die uitdrukking “navel” betekent “centrum” of “midden”. Welnu, indien men een passerpunt in het midden der ring van aaneengesloten continenten zet, het z.g. Oer Pangaea, Al- aarde of Oercontinent vóór het uiteendrijven, dan staat die punt in het huidige Israël!
    Zo staan er meerdere onthullingen of bevestigingen in de Bijbel. B.v. over de genoemde grote waterdiepte en de continenten die daarop drijven. In het boek de Psalmen waarin vele geheimen staan verborgen, heet dat: “De waterdiepte, Gij hebt haar als met een kleed bedekt” (Psalm 104; 6) Met dat KLEED kan mijn inziens niets anders bedoeld worden als het vasteland, de continenten!

    Zoals eerder beschreven komt de zee voort uit de aarde. Zij ontvangt haar water uit bronnen die op grote diepten gelegen zijn, sommigen meer dan 10.000 meter diep. Uit engten en op plaatsen waar de huid der aarde zeer dun is, welt het water te saam met lava als door de hals van een baarmoeder uit de moederschoot der aarde omhoog. Deze engten, door de wetenschap “troggen” genoemd, vond men op bijna 6000 mtr. diepte in de Caribische Zee, de z.g. Cayman -trog. Dan is er de afgronddiepe Marianen-trog, gelegen in de Westelijke Pacific en bijna 11.000 mtr. diep. Daaronder barst de aardkorst open en puilt op gezette tijden, al dan niet gepaard met aardbevingen, water en lava naar buiten. De lava stolt in het koelere zeewater tot een koek. Zo vormt ze een stop of “grendel” die de baarmoederhals afsluit. Een beschrijving van dat proces werd eerder gegeven in Job 38; 8, “Wie heeft de zee met deuren afgesloten toen zij bruisend uit de moederschoot kwam?”

    Ook in Ezra 7:3-4 (Apocrief) wordt iets dergelijks vermeld alsook de bevestiging dat de zee, gelijk de rivieren, door bronnen wordt gevoed: “De zee is in een enge plaats gesteld opdat zij de rivieren gelijk zou zijn”.

    “Gij vernieuwd het gelaat der aarde”(Psalm 104:30) en “Bergen rezen op en dalen zonken neer” (Psalm 104:8) Wat betekenen deze teksten?

    Door Convergentie, d.i. het naar elkaar toe bewegen van continentale gesteenten, schuiven aardlagen als ijsschotsen onder elkaar en verdwijnt het onderste in het binnenste der aarde. Enorme massa’s nieuw materiaal worden daardoor omhoog geperst. Het aardoppervlak wordt echter niet groter maar… vernieuwd steeds! Bij die botsingen, welke overigens met de snelheid van luttele centimeters per jaar geschieden (zo schoof eens India tegen Azië) ontstaan gebergten. Op deze wijze kwamen de Himalaja, de Andes en de Rocky Mountains tot hun verheven positie. In de Bijbel wordt deze beweging genoemd,”Bergen rezen op en dalen zonken neer” en ” Hij verplaatst de bergen zonder dat men het merkt” (Job 9; 5)

    Toch moet die beweging of scheidingssnelheid in het begin een veel sneller verloop hebben gehad. Van vrij abrupt ten tijde van Peleg (Genesis 10; 25) – de naam van de ene was Peleg, want in zijn dagen werd de aarde verdeeld – tot trager snelheid uitlopend in het huidige tempo van enkele centimeters. Oude landkaarten tonen b.v. Europa en Afrika en Noord en Zuid Amerika (die als een legpuzzel in elkaar passen) véél dichter bij elkaar. Het geeft steun aan de veronderstelling dat de scheiding der landen/continenten en daardoor de verschillende mensen rassen, ten tijde van Peleg of Pelegh, vrij plotseling moet hebben plaatsgevonden. In het Grieks betekent het verwante woord”Pelasgoi”: gescheiden aardrijk. De naam Peleg, de zoon van Heber, betekent “Splitsing-Verdeling”. Die naam werd i.v.b. gebracht met het feit dat in zijn dagen de aarde gesplitst of verdeeld werd. ( Zie Genesis 10 25-11:16-19) In het Hebreeuws wordt gezegd:

    KIE VejAMAW NiFLeGHAh HaARETS,

    Wat beduidt zowel scheiding der landen- continenten én mensheid, alles ten tijde van Péleg.

    Tot slot geeft ook Psalm 136:6 een indicatie over het uiteendrijven der aarde d.m.v. de goddelijke macht. Hier wordt Hij en Zijn werk genoemd: Die de aarde op de wateren uitbreidde” Het is logisch dat als continenten letterlijk uit elkaar drijven of uitbreidden, zij dan ook drijven op iets wat vloeibaar is, naar mijn vaste overtuigen op WATER!

    Wonderbare, schone aarde, vol met geheimen en omgeven door raadselen hangend aan de gouden keten van het zonlicht, door Job genoemd: Hij hangt de aarde op aan het niet”(Job 26:7) waardoor Job blijk gaf te weten dat ze als een bol vrij in de ruimte zweefde, hoe is ze voortdurend in beweging. En hoe weinig weten wij van haar ondanks alle kennis en wijsheid.( Einde)

    Th.G.Baalman Salomonstempel 3 1241 HS Kortenhoef

    theobaalman@gmail.com

  10. Paul.R schreef:

    Theo, je 4 delen gelezen, maar wat is nu je doelstelling met dit verhaal? Dat kan ik niet ontdekken. Zou je iets duidelijker je vraagstelling willen omschrijven. Mvg Paul.

    • Bemoeier schreef:

      In het eerste deel vraagt hij 3 keer waar al het water dat door rivieren stroomt vandaan komt, volgens mij gaat hij voorbij aan het feit dat er enorme afwaterings gebieden om die rivieren heen liggen waar miljarden liters neerslag via zij rivieren, beekjes, slootjes, tochten en grondwater voor een constante aanvoer van veel water zorgt. 

      • Paul.R schreef:

        Bemoeier, zoals hij het omschrijft al dat water, zou ik natte voeten moeten hebben. ;-)  Je zou haast gaan denken, dat er meer water in de aarde zit, dan er op.  Dus dat klopt al niet. Het water op de aarde, zoals jij het ook omschrijft moet alleen de zeeen en de N- en Z- kappen nog mee gerekend worden. Al het overige zit binnen onze dampkring. Daarnaast heb je natuurlijk ook het grondwater. Maar zoals hij het omschrijft, zou 3/4 van de aarde uit water bestaan en dat wil er bij mij niet in. Mvg Paul.  :-S 
         

  11. audionair schreef:

    ik word hier ook een beetje grampstorig van.

  12. jeseah schreef:

    Lieve theo,
    Vol liefde en vreugde uw visie zitten lezen, ik bevond me eindelijk weer eens in de vloeibare wereld der mogelijkheden. Lees ik de reacties eronder, knal ik weer op de “vaste” aarde, de wereld der aannames. Blijkbaar zijn gedachtes soms niet zo vloeibaar als het water waar een mens grotendeels uit bestaat. Zelf denk ik maar zo: toen de aarde nog plat was, werden mensen uitgelachen die de mogelijkheid opperden dat de aarde rond was, door mensen die aannamen dat de wereld plat was. Dit omdat ze bang waren dat ze een illusie voor waar hadden aangenomen, het loslaten van controledrang. Mogelijkheden kunnen zichzelf pas openbaren, als mensen de moed vinden om aannames te laten varen. Mensen mogen geloven wat ze willen, weten is toch echt iets anders. Tot geloven weten wordt, blijf vloeibaar :)

  1. 3 maart 2012

    […] Zie: Gaan wetenschap en religie samen? (visionair.nl) […]

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger