Dieren die op zonlicht leven

Share Button

Door biotechnologie slagen we er mogelijk in om dieren te ontwikkelen waarbij voeren niet meer nodig is.

Op dit moment zijn er al enkele diersoorten, alle ongewerveld, die samenwerken met eencelligen die in staat zijn tot fotosynthese. De meeste dieren die samenwerken met algen huisvesten de eencelligen in hun lichaam, waar ze de suikers oogsten die de algen aanmaken.

Zeeslak op weg naar plantenbestaan
Het grootste succesverhaal is de zeeslak Elysia chlorotica. Deze slak in de vorm van een blad is in staat om zelf chlorofyl, het groene pigment in planten dat zonlicht invangt, aan te maken.

De zeeslak Elysia chlorotica maakt zijn eigen voedsel uit zonlicht. Alleen een beginpopulatie aan bladgroenkorrels moet hij nog uit algen halen.

De zeeslak Elysia chlorotica maakt zijn eigen voedsel uit zonlicht. Alleen een beginpopulatie aan bladgroenkorrels moet hij nog uit algen halen.

De slak oogst één keer in zijn leven algen, die met uitzondering van de chloroplasten, bladgroenkorrels, geheel worden verteerd. Als de slak later in zijn leven een maaltje algen voorbij ziet komen, zal hij dit niet versmaden, maar noodzakelijk om in leven te blijven is dat dan niet meer. Er zijn Elysia’s gekweekt die een jaar lang – de levensduur van de slak – genoeg hadden aan de chloroplasten van één algenmaal.

En dat is merkwaardig, immers chloroplasten kunnen zich weliswaar vermenigvuldigen, maar hebben dan wel behoefte aan een bron van chlorofyl en andere bouwstenen. Onderzoekers vonden in het DNA van de slak genen van de alg die precies dit deden en die ook actief werden als de slak aan licht werd blootgesteld. De enige bottleneck voor de slak zijn de chloroplasten zelf. De slak slaagt er niet in de chloroplasten in haar eicellen mee te geven aan jonge slakken.

Grote voordelen
De omzetting van zonlicht in dierlijk weefsel is een nogal energieverspillend proces. Eerst wordt door de plant het zonlicht omgezet in glucose, de bouwsteen van suikers. Dit glucose wordt weer omgezet in andere stoffen die de plant nodig heeft, zoals eiwitten, vetzuren, zetmeel en cellulose.

Als de plant wordt gegeten door een dier, moeten deze stoffen in voor dieren verteerbare stukjes worden omgezet (wat ook weer energie kost). Sommige moleculen, cellulose bijvoorbeeld, kunnen dieren helemaal niet verteren. Andere moleculen heeft het dier niet in de hoeveelheden nodig. Ook moeten eerst bacteriën de uitwerpselen van dieren afbreken tot minerale zouten zodat planten die op kunnen nemen.

Als het dier zelf deze stappen over kan slaan betekent dat, dat de opbrengst vele malen groter wordt en hiermee goedkoop dierlijk eiwit binnen bereik komt. Op dit moment zorgt veeteelt voor enorme milieuprobnlemen: elke kilo vlees (met 60% of meer water) kost twee tot twintig kilo droog plantaardig voer om te produceren. Het dier kan dan een kleine hoeveelheid voer, rijk in mineralen, krijgen en produceert de rest zelf. Grote nauwelijks voor landbouw geschikte gebieden kunnen dan weer teruggegeven worden aan de natuur. Ondervoeding zal steeds minder een issue zijn.

Als de mens even effectief als een plant in staat zou zijn om energie uit zonlicht te halen, zou een dagje zonnen gelijk staan aan een kleine maaltijd.

Knutsel je eigen plantvis
Om fotosynthese in bijvoorbeeld vissen in te bouwen, moet als eerste stap een deel van het algen-genoom in het DNA van de vis worden ingebouwd.


Sommige vissen hebben een groene kleur als camouflage. In de toekomst ook omdat ze chlorofyl gebruiken?

Sommige vissen hebben een groene kleur als camouflage. In de toekomst ook omdat ze chlorofyl gebruiken?

De techniek hiervoor, DNA recombinatie, is bekend en wordt al massaal gebruikt. Dat is nog niet genoeg: er moet ook een triggermechanisme in worden gebouwd dat bestanddelen van chloroplasten aanmaakt als ze nodig zijn, onder invloed van licht bijvoorbeeld. Verder zouden stikstofbindende bacteriën handig zijn, stikstof is essentieel voor eiwitten.

Een alternatief is wellicht ammoniumzouten in het water oplossen. Het efficiëntste met algen samenwerkende koraal produceert ongeveer tachtig gram koolstof (overeenkomend met 160 gram drooggewicht) per vierkante meter per dag. De vis zal een grote staart of plat lichaam moeten krijgen om maar aan veel oppervlak te komen.

Meest geschikte plaats
Uiteraard komen de tropen, verrassend genoeg vooral de woestijngebieden, het meest in aanmerking voor deze kweekinstallaties. Om een kilo vlees te produceren is al gauw 20.000 liter water nodig. Bij deze vissen is dat maar enkele liters.

Share Button

Dit vind je misschien ook interessant:

8 reacties

  1. Niek schreef:

    Aan de TU Delft wordt hier onder andere onderzoek naar gedaan, en hebben ze inderdaad jonge visjes met bladgroenkorrels ingespoten. De meesten overleefden niet, maar sommigen wel. De precieze resultaten weet ik niet, maar heb een lezing van een student die hier mee bezig was, gezien.

  2. Random Guy schreef:

    “Op dit moment zorgt veeteelt voor enorme milieuproblemen: elke kilo vlees (met 60% of meer water) kost twee tot twintig kilo droog plantaardig voer om te produceren. Het dier kan dan een kleine hoeveelheid voer, rijk in mineralen, krijgen en produceert de rest zelf. Grote nauwelijks voor landbouw geschikte gebieden kunnen dan weer teruggegeven worden aan de natuur. Ondervoeding zal steeds minder een issue zijn.”

    Het is veel simpeler op te lossen: Door te leven op een vegetarisch of eventueel veganistisch dieet. Dan kan je de voedergewassen vervangen voedingsgewassen (en je gaat ze niet allemaal moeten vervangen. Delen grond zul je kunnen terug geven aan de ‘wilde natuur’, aangezien je minder energieverlies hebt.) en dan heb je ook veel minder of zelfs geen (in het geval van een veganistisch dieet) vee nodig.

  3. Deflin schreef:

    Mooie foto van de elysia, maar de butterfly fish klopt niet met je beschrijving. Je zegt dat vissen een groene kleur hebben voor camouflage. Dit klopt af en toe wel maar deze vis is van zichzelf felgeel kijk hier maar:http://www.ukdivers.net/life/rs/masked%20butterfly.jpg . Het probleem met de foto die hier op je website staat is dat deze te diep is genomen met geen of een slechte flitser. En in het water vervagen kleuren hoe dieper je komt.

  4. imhotep schreef:

    Waarom moeten wij de dieren genetisch manipuleren om onze waanzinnige levensstijl nog langer in stand te houden? De stap die de mensheid kan zetten is zelf zonlicht in het lichaam leren opnemen als voedsel. Dit is absoluut mogelijk: dagelijks een beetje mediteren, enkele keren per dag heel kort in de zon kijken (is gemakkelijker bij zonsopgang of -ondergang), indien mogelijk een half uurtje per dag in de zon liggen, jezelf dagelijks voeden met gekiemde granen en zaden, knoppen eten in het voorjaar, planten eten die veel licht opnemen, veel water drinken.
    Ik ben zo geëvolueerd naar 1 maaltijd per dag en eet bij die kiemen alleen nog een stuk fruit of 2 sneetjes roggebrood. Ik verloor in het begin wat gewicht, maar het stabiliseert zich nu op een gezond peil. Ik heb geen gebrek aan energie, integendeel. Dit is geen dieet of zo. Het zonlicht is cruciaal. Als je dit zoveel mogelijk opneemt zal je hongergevoel vanzelf verdwijnen. De moeilijkste stap is loskomen van het idee dat je drie maal per dag moet eten. Dat zit zo diep in ons systeem.
    Niemand hoeft mij te geloven. Ik heb het ook zelf niet bedacht, maar wil het graag delen met wie er voor openstaat. Dit is oude taoistische kennis. Je mag er mee lachen of er zelf eens mee experimenteren. Het vraagt wat geduld, vooral met jezelf, maar het kan.

  5. C schreef:

    Hallo Imhotep,

    ik vind je reactie heel interessant en ik zou graag eens over je levensstijl met je willen praten! Is er een manier waarop ik je kan bereiken?

  1. 3 april 2011

    […] is het een oplossing om vissen te ontwikkelen die samenwerken met algen. Zo hoeven vissen niet meer gevoerd te worden, maar leven ze direct van zonlicht. Tot die tijd […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Advertisment ad adsense adlogger