Splits Ivoorkust in tweeën

Share Button

Ivoorkust is verdeeld in een islamitisch noorden en een christelijk en animistisch zuiden met volkomen verschillende culturen. Opdeling van het land, zoals in Sudan gebeurd is,  is daarom de beste oplossing om verder bloedvergieten te voorkomen.

Ivoorkust: ooit een welvarend land
Ooit was Ivoorkust een van de rijkste landen van Afrika. Félix Houphouet-Boigny, de zoon van een cacaoboer, bestuurde het land weinig democratisch, maar effectief (al stak hij behoorlijk veel in eigen zak). Daardoor kon het land uitgroeien tot de grootste cacao-exporteur ter wereld en groeide de economie met tien procent per jaar. Helaas stortte halverwege de jaren zeventig de cacaoprijs in. Dit bracht Ivoorkust in grote problemen.

Welvaart versterkt islamisering
Met de welvaart ontstonden de problemen. Islamitische immigranten uit de straatarme noordelijke buurlanden Mali en Burkina Faso migreerden massaal naar het rijke en vruchtbare Ivoorkust. Hiermee zetten ze een eeuwenoud patroon in West-Afrika door waarbij door migratie en veroveringen de zuidelijke grensgebieden geïslamiseerd werden. Bij de onafhankelijkheid van Ivoorkust was de bevolking overwegend christelijk, maar door de massale instroom en hoge geboortecijfers van de islamieten veranderde dat snel. De islamieten wonen in het armere noordelijke deel, de christenen en animisten in het rijkere zuidelijk deel. De islamieten voelden zich gediscrimineerd, dus grepen ze naar de wapens. Door de burgeroorlog werd het land effectief in tweeën gesplitst.

Massale immigratie leidt tot islamitische verkiezingsoverwinning
Het resultaat van de voortdurende immigratie (een kwart van de bevolking is islamitische immigrant) is dat het land anno 2011 meer islamieten dan christenen telt.

Ivoorkust: een tweestatenoplossing is het beste.

Ivoorkust: een tweestatenoplossing is het beste.

De uitslag van de verkiezingen in 2010 was dan ook niet moeilijk te voorspellen. De islamiet Alassane Ouattara, nakomeling van een islamitische immigrant, won met 54%. Zijn opponent uit het zuiden, Laurent Gbagbo, in de internationale media weggezet als machtswellustige dictator, tekende bezwaar aan tegen de uitslag en liet in enkele provincies de uitslag ongeldig verklaren. Als gevolg hiervan behaalde hij alsnog een meerderheid. Deze manoeuvre werd echter internationaal niet erkend. De bondgenoten van Gbagbo, de zwart-Afrikaanse staten in Centraal-Afrika, zijn te zwak en liggen te ver bij Ivoorkust uit de buurt.

Gbagbo had verder de pech dat Ivoorkust lid is van de franc CFA zone. Het was daarom voor de overwegend islamitische West-Afrikaanse landen een koud kunstje om zijn geldtoestroom af te knijpen. Hierdoor kon hij zijn soldaten niet meer betalen. Eind maart deserteerden ze massaal, waarna de moordende en verkrachtende bendes van Ouattara het zuiden onder de voet konden lopen. Op dit moment ziet het er daarom uiterst beroerd uit voor Gbagbo en het Ivoriaanse volk.

De oplossing: splits het land in tweeën
In feite was er tussen 2002 en 2010, toen de frontlijn tussen noord en zuid zich had gestabiliseerd, geen probleem. Het dagelijks leven ging zijn gang.

We zien nu dat door het ingrijpen van de VN en andere internationale organisaties de burgeroorlog weer is opgelaaid en gewapende bendes aan etnische zuiveringen doen. Daarom is het beter het land in tweeën te splitsen. Om verdere etnische problemen te voorkomen, zal ook verdere immigratie  naar het zuiden voorkomen moeten worden.

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

7 reacties

  1. Hans schreef:

    Nu we toch bezig zijn: laten we Libië ook maar opdelen in Tripolitanië en Cyrenaica.

    http://cassandraclub.files.wordpress.com/2011/03/ottoman_provinces_of_present_day_libyapng.png

  2. Germen schreef:

    Precies, dat zou heel wat toekomstig bloedvergieten schelen. Het kan ook heel goed, Tripolitanië en Cyrenaica hebben elk hun eigen energie-infrastructuur, lees: aardolieexporthavens.

  3. marius dussel schreef:

    De bevolking van Burkina Faso is maar voor ongeveer de helft islamitisch. De grootste bevolkingsgroep, de Mossi, is dat niet. Het zijn juist de Mossi die de afgelopen jaren naar Ivoorkust zijn getrokken. Bovendien is de West-Afrikaanse vorm van de islam totaal onvergelijkbaar met die van de Arabische wereld. Zoals wij ernstig met onze wenkbrauwen zullen knipperen wanneer bij het volgen van een Ivoriaanse christelijke kerkdienst. De verdeeldheid in Ivoorkust is veel meer een stammenstrijd dan een religieuse strijd.

  4. Ed schreef:

    Het in twee delen van dat land is een knieval voor de islam plus naief. Het is nl een tijdelijke oplossing want na een paar jaar gaan ze gewoon verder met oorlogje voeren.

  5. zevert schreef:

    Interessanter is de vraag wat de (geloofs)achtergrond van de schrijver van het artikel is.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger