Wat gebeurt als de tijd stopt?

Share Button

Wat zou er gebeuren als van het ene op het andere moment de tijd plotseling stil zou komen te staan? Tot nu toe was dat metafysische speculatie, maar natuurkundige Igor Smolyaninov is er in geslaagd het Einde van de Tijd na te bootsen. In een onverwacht alledaags materiaal. Wat gebeurt er als de tijd letterlijk opraakt?

Universum nabootsen in grafeen
Natuurkundigen vinden steeds meer fysische systemen die gebruikt kunnen worden als model van ruimtetijd. Zo kunnen ze spelen met de algemene relativiteitstheorie in een systeem dat wiskundig gezien erg lijkt op ruimtetijd. Een paar voorbeelden: elektronen in grafeen, het kippengaas van koolstofatomen dat de ontdekkers een Nobelprijs opleverde, gedragen zich bij afkoelen ongeveer zo als het universum vlak na de Big Bang waardoor natuurkundigen in staat zijn, door grafeen te koelen meer te weten te komen van het vroege heelal.

Elektromagnetische ruimte

Wat zou er gebeuren als de tijd ophoudt te bestaan?

Wat zou er gebeuren als de tijd ophoudt te bestaan?

Een ander voorbeeld is de wiskundige gelijkenis tussen licht in een elektromagnetische ruimte (doorzichtig medium) en in ruimtetijd. Fysici hebben kort geleden ontdekt hoe ze in deze elektromagnetische ruimte dingen kunnen aanleggen als kwantumschuim, de Big Bang, zwarte gaten en zelfs het hele multiversum. Moeilijk te overtreffen, maar Igor Smolyanov is er nu toch in geslaagd. Hij heeft in zijn nieuwste experiment het einde van de tijd gemodelleerd.

Experimenteren met het einde van de tijd
Smolyaninov’s techniek maakt gebruik van metamaterialen. Metamaterialen kunnen zo worden samengesteld dat ze zich gedragen als een tweedimensionale ruimte met een tijddimensie. Overigens kan andersom ook: twee tijddimensies en één ruimtedimensie, bijvoorbeeld. Metamaterialen zijn veelzijdig.
Volgens Smolyaninov ontstaat een interessante situatie als de twee materialen tegen elkaar worden gezet. Als de tijddimensie loodrecht op de ruimtedimensie staat, eindigt de tijd domweg plotseling, aldus Smolyaninov. Hij noemt deze situatie het Einde der Tijden.

In hun experiment lieten de experimentatoren ruimtetijd overgaan  in een Euclidische ruimte (dus zonder tijd). Ze bouwden dit scenario na in metamaterialen met optische eigenschappen die lijken op de eigenschappen van ruimtetijd. Hiervoor gebruikten ze de plasticsoort polymethyl methacrylaat (PMMA), beter bekend als perspex of plexiglas. Dit materiaal werd in stroken op een goudlaagje aangebracht. Het licht beweegt zich in de vorm van plasmons (een soort energievibraties die langs een oppervlak reizen) langs dit oppervlak. Er werden twee kosmologische situaties nagebootst: het einde van de ruimte en het einde van de tijd.
Het einde van de ruimte leidt tot een Rindler-horizon, iets dat veel weg heeft van een waarnemingshorizon,  en liet de door Hawking al voorspelde Hawkingstraling zien.

Maar wat gebeurt er aan het einde van de tijd?
Volgens Smolyaninov divergeert het elektromagnetische veld aan het einde van de tijd (m.a.w. waaiert uit). Volgens het Physics Blog van MIT Technology Review een vrij saaie ontwikkeling, maar wie weet is dat precies wat er nu gebeurt. Immers, er lijkt een geheimzinnige invloed, de donkere energie, het heelal steeds sneller uiteen te rukken. Zou het einde der tijden steeds sneller naderen? Kunnen we op tijd uit dit heelal ontsnappen? De zaak blijft interessant.

Bron
Igor I. Smolyaninov et al., Hyperbolic Metamaterial Interfaces: Hawking Radiation From Rindler Horizons And The “End Of Time”, 2011

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

24 reacties

  1. Douwe schreef:

    hmmm interessant edoch ik geloof niet echt dat hij het einde der tijd heeft gesimuleerd. Ik zou eerst zijn definitie van tijd wel eens willen zien. Tijd en beweging en ruimte zijn namelijk allemaal direct van elkaar afhankelijk. Wij zien verandering van plaats van een object in de ruimte en dat noemen we tijd. Zonder ruimte is er geen tijd en zonder beweging ook niet. Het is dan volgens mij ook onmogelijk om uberhaŭpt een van die factoren los te kunnen koppelen van de anderen. Maar goed, ik zal de bron eens grondig gaan doorspitten. Misschien geeft hij er daar wel een antwoord op.

  2. Ben schreef:

    Wat gebeurt er als de tijd stopt? Tja ik heb dit artikel vier maal gelezen, maar wat de aanhef van dit artikel doet vermoeden! Een antwoord, van wat er gebeurd als de tijd stop, staat er niet! Het lijkt wel verdorie de story wel!
    Wat zou er gebeuren als de tijd inderdaad nu tot stilstand zou komen? Een theorie welke niet helemaal ondenkbaar is en best zou kunnen gebeuren als het heelal op zijn grootst zou zijn en zich weer gaat samen ballen tot het punt van Big Bang! Let wel, een theorie!
    Inmiddels denk ik, al achterhaald. Ik wil er eigenlijk niet aan denken, van wat er gebeurd als de tijd tot stilstand zou komen.
    Ik hoop oprecht dat ik dan niet meer leef. Mocht ik wel leven, dan hoop ik dat ik op dat moment net de liefde aan het bedrijven ben.
    Ben

  3. Julie schreef:

    Een driedimensionale voorstelling van de uitdijing van het heelal:
    http://www.youtube.com/watch?v=kV33t8U6w28&feature=fvwrel

  4. Julie schreef:

    Einstein zegt: “Er is geen absolute ruimte. Alles is relatief. En de ruimte zelf is gekromd.”
    Newton zegt: “Er is een absolute ruimte die een absoluut coördinatenstelsel in zich draagt.”

    Persoonlijk denk ik dat Newton gelijk heeft, en dat er in die absolute ruimte absolute rust heerst. En dat men uit die rustbron energie opneemt in de slaap.
    (En behalve rapid eye movement lig je dan ook vrij onbeweeglijk, maar dat terzijde.)
    Het lichaam kent circadiaanse ritmen, en “tijd” is een ritme, het niveau van het tijdshormoon houdt zich aan het ritme. Biologen zeggen dat een of meerdere interne “klokken” de cycli van ruwweg 24 uur bepalen, maar dat de klok door iets uit de omgeving gelijk gezet moet worden. Zonder die uitwendige factoren kunnen allerlei cycli op drift raken of helemaal verdwijnen. Licht is de meest voor de hand liggende van deze “synchronizers”, in elk geval de meest bestudeerde, en onafhankelijk van techniek.
    De epifyse fungeert als biologische klok.

  5. julius joker schreef:

    “ik geloof niet echt dat hij het einde der tijd heeft gesimuleerd.”
    ik ook niet, ben wel benieuwdnar zijn proef-opstelling.

    “het heelal steeds sneller uiteen te rukken.”
    dat valt reuze mee!

    Het gaat vooral om de tijd op aarde denk ik, want tijd is zowiezo geen constante in dit universum (dat had Einstein al door).

    Uitwaaieren? Mmm, geen gek idee: dat betekent dat er veel tegelijktijd kan gebeuren: ieder z’n eigen versie vd totale werkelukheid.

  6. Reinoud schreef:

    De (aarde)tijd stopt nooit, behalve als wij een manier vinden de aarde te stoppen met draaien rond de zon en dan gaan we er allemaal aan.

  7. Julie schreef:

    Sommige natuurkundigen denken dat het heelal een drie-dimensionale bol is, in de vierdimensionale tijd.

  8. Reinoud schreef:

    Mocht je trouwens uitdijen in de tijd bedoelen, tijd is niet tastbaar, zoals planeten etc bv wel, dus hoe kan je in een tijd uitdijen? Tijd en ruimte en afstand etc moet je ook eens loslaten om oneindigheid te begrijpen, anders lukt dat niet en blijf je denken aan grenzen.

  9. Bemoeier schreef:

    Misschien stoppen de elektronen met het draaien om de atomen heen waardoor alle materie in neutrino`s veranderd.

  10. Barry schreef:

    Je kan de tijd alleen maar stoppen als je in alle universa superkoeling toepast waardoor er geen trillingen meer zijn.

    punt 2, je zou dan ook alle waarnemers in alle universa moeten vernietigen. Zolang deze 2 punten niet volbracht zijn kan tijd niet gestopt worden.

    Tijd is het gevolg van beweging en waarneming.

  11. Julie schreef:

    Tijd kan alleen bestaan in drie dimensies (tijd is de vierde). Omdat onze wereld drie-dimensionaal is zijn de eerste twee dimensies ook doordrongen van tijd omdat ze zijn opgenomen in onze 3D wereld, maar op zichzelf zijn ze tijdloos. Een neutrino die sneller gaat dan het licht gaat een stukje het verleden in.
    Onder oneindigheid versta ik oneindig vèèl tijd (en ruimte), zodanig dat het lijkt of je geen snelheid maakt of zelfs stilstaat. Je kunt in die zee van tijd en ruimte misschien verdwalen zodat je nooit meer terug kunt (misschien bij de dood). Verder, ik denk dat tijd los staat van waarneming; bijv. als je slaapt ben je alles onbewust maar als je wakker wordt is het weer wat later op de klok.
    @ Bemoeier, ken je misschien het moleculair orbitaal?

    • Bemoeier schreef:

      Nee ik ben nog maar een beginnende amateur.

      • Julie schreef:

        Ik vind jouw opmerking anders heel goed. Ik denk, dat de binding blijft bestaan, electrostatisch, en, dat aan het onzekerheidsprincipe van Heisenberg een einde komt :). Maar zou reizen (neutrino`s) überhaupt nog mogelijk zijn?

    • Barry schreef:

      @ Julie,

      Zolang er waarnemers zijn kan tijd bestaan in alle dimensies, dus ook 2 dimensionaal. Ik geef je een simpel voorbeeld. Als je televisie kijkt dan kijk je naar 2D beelden, als je de klok op je televisie aanzet zie je dat de tijd verstrijkt in een 2D wereld. Natuurlijk is er nu ook al 3D televisie maar het feit blijft dat je het toestel zelf in 2D ziet.

      Als tijd los staat van waarneming waarom kan je dan in lucide dromen tijd zien verstrijken? Als ik slaap ben ik me vrijwel altijd bewust van het verstrijken van de tijd, daarom wordt ik ook bijna altijd smorgens op dezelfde tijd wakker. Dit heeft met waarneming te maken, als ik me voor het slapen niet programmeer door naar de klok te kijken zal ik in mijn slaap ook niet in de gaten hebben hoeveel tijd er verstrijkt.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger