Kruiskatalytische cycli

Share Button

Dit is een ingezonden artikel en we laten de beoordeling aan onze lezers over.

Ondanks we in een mondiale wereld leven moge het duidelijk zijn dat welvaart en welzijn niet eerlijk verdeeld is, in ons streven naar een redelijk evenwicht met respect voor menselijke waarden is bijsturing of een helpende hand dan ook raadzaam. We vertrekken steeds van een moment x om vervolgens – naargelang gekozen strategie – te evolueren naar een moment x+1. De geschiedenis leert ons dat markten kunnen opkomen maar ook weer verdwijnen, een gezond en mondiaal monetair beleid zijn adviseerbaar om schade te voorkomen.

Het voorstellen van een gefragmenteerde wereld biedt veel opties, finaal stellen we vast dat alle fragmenten met elkaar verbonden zijn. Naargelang de ontwikkelingsgraad spelen de fragmenten op elkaar in, geld fungeert hierin als rekeneenheid, communicatiemiddel, brandstof en/of noodzakelijkheid. In deze voorstelling leggen we een relatie met de zgn ‘kruiskatalytische cycli’, dit nobel studiewerk stelt dat een ruimere visie of organisatie stabieler is dan de fragmenten die hieronder ressorteren. Het mondiale perspectief (groen) zou dan adviseerbaar zijn boven de ego- (rood) en/of etnocentrische (geel) organisatievorm, de bijhorende grafieken tonen dan ook een steeds evenwichtiger situatie naarmate deze ontwikkeling voortschrijdt.

Als een waarachtig wereldcentrisme het doel is, is het kunst om in de eerste plaats respect te tonen voor die delen die groeiende zijn. Als geld hiertoe een noodzakelijke voorwaarde is, dan is een evenwichtig monetair beleid het unieke instrument om dit ontwikkelingsproces te sturen, zonder uitsluiting. Zoals bij elk project is ‘synchronisatie’ een cruciale factor, verschillende snelheden binnen de deelprojecten kunnen aanleiding geven tot obstructie van het gehele proces. Visueel kunnen we elk fragment soortgelijk voorstellen, elk deel heeft z’n specifieke kenmerken.

Voor een integrale benadering vertrekken we van een generaliserende oriëntatie, elk subfragment interageert en geeft op die manier het totale fragment z’n specifieke geaardheid. De bundeling van fragmenten leidt tot dezelfde conclusie, een groter geheel of hyperfragment met steeds meer wederzijdse relaties. Ondanks op diverse niveaus metingen kunnen gemaakt worden, belichten we hier hoofdzakelijk het louter monetaire aspect. Andere interpretaties zijn uiteraard mogelijk naargelang voorkeur, finaal staat alles in relatie tot elkaar. Als basis aanvaarden we onderstaande template, naargelang onderwerp kunnen de vakken een andere betekenis krijgen, zo ook kan het aantal verschillen. De cirkel en pijlen verwijzen naar evolutie, beweging en/of drijfveren die zowel kunnen resoneren als elkaar tegenwerken. Deze voorstelling kan in algemene zin beschouwd worden als een ‘cultuur’.

In ons geval, de cirkel verwijst naar een cultuur of deelgemeenschap (dorp, stad, regio, land …), de pijlen weerspiegelen het circulerende geld. Binnen een deelgemeenschap onderscheiden we 3 niveaus, deze zijn (1) arm, (2) modaal en (3) rijk. Deze standaard mag onderwerp zijn van debat maar geeft ons niettemin een indicatie, neutraal bekeken zou het rode deel (1) beslist wat geld kunnen gebruiken van het groene fragment (3), op deze manier zou monetair alles in evenwicht komen, zijnde het niveau van geel (2). In traditionele zin denken we nu misschien aan de herverdeling van middelen, een gegeven dat naar idee eenvoudiger is dan de praktijk ons laat zien. We komen hier later op terug.

Culturen kunnen ineenstorten, integreren, differentiëren, overstijgen, domineren … kortom, een uiterst dynamisch proces inclusief oorlogen en economische crises waarvan we periodiek getuige zijn. Voor wie meer interesse toont in dit proces krijgt hier alvast een impressie, finaal stellen we vast dat onze wereld relatief kleiner geworden is, dit geeft aan dat ‘wereldcentrisme’ logisch en adviseerbaar is, het overstijgt en omvat de onderliggende fragmenten die er tegelijkertijd deel van uitmaken. Het neutraliseren van conflicten opent deuren om dit proces vreedzaam te faciliteren. (cfr ‘attractor’)

De template leent zich om diverse aspecten binnen dit proces weer te geven, het aantal variaties is vrijwel oneindig. Binnen de eigen cultuur noteren we verschillen die als ‘verticaal’ of ‘in de diepte’ beschouwd kunnen worden, interacties tussen culturen manifesteren zich ‘horizontaal’ of ‘in de breedte’. De combinatie brengt ons tot een integrale benadering met oog voor zowel ‘diepte’ als ‘breedte’, zowel ‘verticaal’ als ‘horizontaal’. Hieronder een aantal voorbeelden die naargelang perceptie een andere interpretatie toelaten.

Deze voorstelling lijkt misschien de ver van ons bed show, toch is dat niet zo. Als we een reflectie maken naar de maatschappij zien we dit proces manifest in werking. Enerzijds zien we binnen onze eigen cultuur zowel de arme (1), de modale (2) en de rijke (3), we zien ook andere culturen met dezelfde niveauverschillen. Door de integratie van culturen komen we tot een verstrengeling, in zekere zin een nieuwe cultuur waarbinnen dezelfde niveauverschillen blijven gelden, hier in strikt monetaire zin. Vanuit een macroperspectief kunnen we nu alle fragmenten in beeld brengen, de cirkels weerspiegelen het geld dat continu doorheen het circuit wentelt. Metaforisch is geld nu als brandstof te zien voor het totale proces van welvaartsopbouw, naarmate de evolutie vordert haken de cirkels op elkaar in, een mondiaal monetair beleid lijkt dan ook een logische stap in dit proces. Deze weergave sluit mooi aan bij de zgn ‘kruiskatalytische cycli’ en kunnen we in een beeld vatten.

Wanneer we dit proces doorlopen zal het duidelijk zijn dat een chaotische toestand kan ontstaan. Althans, ondanks het proces een geordende dynamiek vertoont, kan het ons denken verstoren waardoor onzekerheid ontstaat, hoe we hierop reageren kan het proces zowel vertragen als versnellen. Deze onzekerheid kan op z’n minst een gevoel van onbehagen opwekken, onze cultuur loopt immers het risico op identiteitsverlies waardoor we misschien in de verdediging gaan, een logisch gevolg is een protectionistische of separatistische modus.

Ondanks dit protectionisme zeer begrijpelijk is, verhoogt het de spanning binnen een maatschappij, het druist in tegen het ‘evolutionaire imperatief’ zoals het zich natuurlijk aanbiedt en betekent een vernauwing van onze visie. Wanneer meerdere culturen deze modus aannemen, ontstaat een gigantische strijd waardoor het proces vertraagd wordt. Hierbovenop zullen er ook bewegingen – eerder vanuit een buikgevoel dan met kennis – ijveren voor de verruimende visie, het resultaat is complete verwarring en tegengestelde drijfveren. Naarmate meer inzicht verworven wordt in dit natuurlijke proces kan deze tendens omslaan en de chaos zich herstellen, orde uit chaos. Wanneer echter angst en onzekerheid de bovenhand neemt, lopen we steeds meer het risico op onvrede, een onvrede die zich kan manifesteren in opstand en oorlog, de keerzijde van de medaille.

In de praktijk zijn de voorbeelden legio, vandaag is Europa uiterst geschikt om u hiervan te overtuigen. Europa doet een poging om de lidstaten te bundelen maar krijgt door de economische crisis af te rekenen met tegengestelde drijfveren, protectionisme en het streven naar verruiming werken elkaar tegen. Voor Europa als geheel geldt echter hetzelfde, Europa heeft ook de keuze tussen protectionisme en verruiming, de opeenstapeling van al deze drijfveren kan leiden tot een totale impasse. Andere continenten staan voor dezelfde keuze, ook zij krijgen af te rekenen met dezelfde dynamiek van de onderliggende lidstaten. De moeilijkheidsgraad wordt daarenboven verhoogd door de specifieke geaardheid van elk fragment, zo is bvb België een perfect voorbeeld om dit te illustreren. Niet enkel is België onderhevig aan de economische crisis, België kampt ook met een taalconflict dat geenszins een heldere kijk op het totale proces bevordert. Andere voorbeelden zijn legio, media bericht ons er dagelijks over.

Finaal zijn we getuige van een megaspel, een spel waarin we ieder op zich een rol spelen. Het gezegde ‘het leven is een spel’ mag hierdoor misschien duidelijker worden, inzicht in het spel laat gerichte acties toe en sluit wonderwel aan bij een ander gezegde ‘go with the flow’, een directe verwijzing naar het evolutionaire imperatief waarvan sprake. Om al deze woorden beter te vatten, kunnen we de situatie weerspiegelen in een beeld, een schijnbaar chaotische toestand waarbinnen tegengestelde krachten werkzaam zijn.

Het mag duidelijk zijn dat de factor geld een belangrijke rol speelt. Uiteindelijk is de reden hiervoor eenvoudig, als het gros van onze conflicten gerelateerd zijn aan geld, dan biedt de neutralisatie van dit conflict een opening om de ontstane turbulentie te luwen. Verschillende conflicthaarden brengen het systeem onder spanning, het schuldencomplex behoort hiertoe. Zoals systeemwetenschappers op romantische wijze duiden, kan een schijnbaar onoplosbaar probleem door toevoeging van attractors plots tot andere inzichten leiden, als ‘een vlinder in de nacht’ en/of ‘bliksems bij heldere hemel’, zo men zegt. Dergelijke attractors komen schijnbaar uit het niets en fungeren als katalysators binnen het proces, het zijn hulpmiddelen om de orde te herstellen met in het verlengde een modus vivendi die nauwelijks vergelijkbaar is met z’n evolutionaire voorganger. In deze dynamiek zien we een directe verwijzing naar de mentaliteitswijziging die hiervoor noodzakelijk is, zoals door veel politici geopperd. Ook deze dynamiek kunnen we in een beeld vatten.

De zwarte pijl symboliseert de attractor, een innovatie die in kwalitatief opzicht verschilt van de verschijnselen waaruit zij voortkomt. Anders gezegd, het is als het ware afkomstig van ‘buiten het systeem’ (cfr ‘out of the box’) en net om deze reden is ‘ontvankelijkheid’ een noodzakelijke voorwaarde, een bereidheid om zich te laten ‘storen’ want alleen dan kan het proces op gang komen. Ook moet er een actief communicatienetwerk zijn, met tal van terugkoppelingslussen ter versterking van de activerende gebeurtenis. De ontvankelijkheid van een organisatie voor nieuwe begrippen, technologieën en kennis is een goede graadmeter voor haar levendigheid, soepelheid en leervermogen.

Op deze pagina zijn we vertrokken van een eenvoudige template die in strikt monetaire zin een aantal niveauverschillen binnen een cultuur wou duiden, schijnbaar zijn we nu volledig afgeweken van ons pad. Toch is dit niet zo, gezien de relationele verbondenheid van al deze aspecten hebben we nu meer inzicht gekregen in het totale proces, een diepgaander studie moge dit bevestigen. Als systeemwetenschappers ons trachten te waarschuwen voor de ineenstorting van het totale systeem, dan is het raadzaam om aandacht te hebben voor dit proces, het integreren van de dieperliggende betekenis van attractors helpt ons om de huidige conflictsituatie vreedzaam te transformeren. (lees verder)

Share Button

Dit vind je misschien ook interessant:

24 reacties

  1. mister diamond schreef:

    tja rijken komen worden groot en gaan weer kapot en opstanden zijn inderdaad ook van alle tijden (franse revolutie,amerikaanse burgeroorlog…….enz) de 2e wereldoorlogen hebben we nu ook achter de rug….bijna een 3e gehad met de cuba crisis maar nu..nu moeten we oppassen er bestaan nu fucking veel sterke atoombommen het wapen waarmee volgens mij de 2e wereldoorlog mee is beeindigd,iedereen is er bang voor en daarmee hebben we nu een soort van veiligheid…..als je ze hebt tenminste maar meer landen beginnen hiermee te klooien en waar eindigd het? hier hadden we uit moeten leren maar nee de wereld is nog steeds een risk spel………we leven in angst en angst is een slechte raadgever!

  2. paul-r schreef:

    Toen ik dit verhaal zo las en onderaan bij lees verder ging, kreeg ik het idee van een afstudeer project. Maar dat even buiten beschouwing gelaten, hier weer zo’n typische eigenschap van de mens om alles in vakjes te plaatsen en daarnaast mooie vanzelf sprekende grafiekjes erbij te plaatsen. Heeft het realiteitszin, zeg ik nee. Ondanks alles wat de mensheid kan bedenken, was en is het altijd al aanwezig geweest, het is de huidige tijdsgeest die ons dit doet ervaren en daardoor worden we ons meer bewuster van het huidige moment. Kun je dat sturen en daar door veranderen? Nee. De wetmatigheid laat zich niet sturen en gaat zeer bewust haar eigen weg. Kun je die wetmatigheid iets plooibaarder maken, of liever gezegd iets meer levensvatbaar? zeg ik ja, maar dan alleen voor de individuele persoon. M.i. nooit op mondiaal gebeuren. Mvg Paul.

  3. Ik  vond het wel een interessant verhaal.  Ik zag wel de grootte van de verschillende delen van een cirkel maar de pijlen hadden ook iets over de snelheid van de transitie kunnen zeggen. Dan kan je iets meer over de toekomstontwikkeling begrijpen.  Helaas geeft dit geen inzicht overde feedback en feedforward lussen binnen dit systeem, want er word niks gezegd over de tijdsafhankelijke elementen. De klassieke regeltechniek heeft dit met de laplace notatie een stuk handiger voor elkaar. 
    Ik steun zeker de visie om een systeembeschrijving te maken op mondiaal niveau. Hierin kunnen dan de kleinere elementen dan als subsysteem in worden verwerkt.
    De Zeitgeistmovement gaat binnenkort  een eigen denktank beginnen om ook het hele systeem op globaal niveau te beschrjven en een  betere situatie te modeleren. Dit lijkt mij een lovenswaardig streven.

  4. Tim schreef:

    Echt waar, wat een gebrabbel, overal waar ook maar een moeilijk woord voor in de “dikke van Dale” van viel te vinden, heeft ie gevonden. Werkelijk waar, kan iemand mij hier een inhoudelijke samenvatting van geven want ik weet na het lezen van dit gebrabbel nog steeds niet wat ik nu gelezen heb.
     
    ps. ja ik weet de betekenis van al die termen en blablabla.

  5. Elrandy schreef:

    Zonnetje op zonnetje onder, typisch vrouwelijk. :)
     
    Graag iets meer duidelijke feiten en verschillen waarvoor men een verdeeldheid kan rechtvaardigen met eergevoelens. De wereld is niet groter dan het moment waarop U Uwe eerdere alles weten moet bijstellen aan Uwe volgende alles weten, etcetera… Mits voldoende capaciteit en vermogen…..
     
    In den beginne was er dus niets herkenbaar, daarna koos men ( de overgeblevenen in de landgebieden ) systemen ter herontdekking, sortering en systemen die de leefsituatie optimaliseren krijgen dus voorkeur boven de afbraak processen. Echter zullen zij samen bestaan.
     
    de 33,1/3% per aandeel rijk midden en armen, is in mijn ogen 1% arm, 1% rijk en 97% keuzemogelijkheden. En toch bestaat er voor de allerkleinsten onder ons geen chaos, ze zullen het wel missen. 
     
    Later kan ik het stuk nogmaals lezen en wie weet begrijp ik haar dan beter…

  6. antares schreef:

    Het is een samengesteld, geïntegreerd schrijven, uit meerdere werken, theoriën, en wetenschappelijke disciplines. Meerdere Nobelprijswinnaars zijn hierbij betrokken en de werken van vele andere erkend professionele kennisgroepen. Geen lichte kost voor de zondag, het is mijn luie dag hoor. Als ik een mij onbekend systeem wil analyseren, probeer ik intuitief vanuit mijn achtergronden, de werking ervan aan te voelen op basis van globale schattingen. Toen ik bij de link ‘Kruiskatalytische cycli’ een kijkje nam, begreep ik daar uit, dat hier de wetmatigheden en principes van de evolutionair biologie, geprojecteerd zijn op de evolutie van de menselijke soort in geest, materie, en culturen in alle aspecten. De moeilijke woorden ondertussen gewoon overslaande, kun je zo toch tussen de regels lezend door, reeds enig land aan de kim zien schemeren. Het is een geïntegreerde, gecompliceerde systeem wetenschappelijke analyse van oorzaak en gevolg, de vertakkingen en de resultaten daarvan. Verder is de analyse een waarschuwing en geeft aanwijzingen die we kunnen toepassen of niet, in de richting van het mondiale denken en handelen. Waarom niet denk ik dan, waarom wel denken anderen. Ik ga er niet over twisten. ;)  

  7. Berny schreef:

    Ik kan me goed vinden in het commentaar van Antares. Het verhaal is in mijn optiek duidelijk geschreven door een persoon met verstand van zaken. Althans die indruk wekt het.  Dit is in ieder geval niet een verhaal die je zomaar schrijft. Het is moeilijk te vatten als je niet bekend met de terminologie. Er zijn denk ik maar weinig personen die meteen de essentie van dit verhaal begrijpen. Als je ook op de website komt, dan valt mij de naam ‘Financiële relativiteitstheorie’ mij op. Onder andere natuurkundige inzichten worden gebruikt, samen met andere wetenschappelijke inzichten, om onze huidige samenleving te duiden. Een goed streven en tegelijkertijd ook een grootste uitdaging. Ik vermoed dat de auteur van dit stuk een wetenschappelijke achtergrond heeft als ik naar het taalgebruik kijk die voor gemiddelde Nederlanders moeilijk te begrijpen is.           

    • antares schreef:

      Berny, ik denk dat omdat serieuze specialistisch, wetenschappelijke werken vaak in vakterminologie geschreven staan, de vaktermen gehanteerd moeten blijven voor de duidelijkheid, onder niet leken onder elkaar. Toelichting: Als daarnaast het werk van deze mensen toegepast wordt voor multdisciplinaire doeleinden, in andere vormen van serieuze onderzoeken en theoriën, buiten het orginele werk om, dan is het wel zo respectvol om de orginele thermen te handhaven. Het is enerzijds een beleefde manier om iemand te bedanken voor het gebruik van haar of zijn werk, anderzijds voorkom je zo een babylonische spraakverwarring op niveau. Het ingezonden artikel bestaat uit facetten van uit, met elkaar geïntegreerde werken, van een veeltal van gerenomeerde wetenschappers. Geen wonder dat al die thermen die zij onder elkaar wel begrijpen, voor ons leken dan weer geen clou bevatten, het is niet onze taal. Ik neem het stuk zeker serieus, maar vind het net als ieder ander een moeilijk te nuttigen kost. Ik heb de indruk dat we hier zoals jij al duidde, een hele nieuwe manier van wetenschappelijke benaderingen van problemen op allerlei vlakken gaan zien. Evolutie in de wetenschappelijke wereld, in de vorm van kruiskatalytische cycly, meerdere nieuwe inzichtelijke realiteiten worden zo gevormd. En nu ga ik pitten. ;)

  8. Inge v Bergen schreef:

    Heerlijk al die torens van babel.
    Even de geest laten knarsen. Toch wel erg een gereduceerd model.
    Waarom doet dit me toch aan de spiral dynamics van Don Beck herinneren, terwijl het toch zo totaal anders is?

    • antares schreef:

      Spiral Dynamics.
      Auteur Don Edward Beck.
      Co auteur Christopher C Cowan. 2004 verschenen.
      Kende dit boek nog niet, vond Edward de Bono interessant genoeg destijds op dit gebied. Geloof dat ik hem nog ergens heb liggen.

      • Inge v Bergen schreef:

        Hoi Antares, Wat grappig dat Beck bij jou naast de Bono staat. Bij mij staat de Bono bij creativiteit, denkkwaliteit en Beck bij mensbeelden, wereldontwikkeling.
        Misschien kan je beter artikelen op het internet zoeken trouwens, die vatten het sneller samen. Bij Beck is het op een gegeven moment met de Ken Wilber Integrale benadering samengevoegd. En je weet, dat maakt het allemaal er ook niet begrijpelijker op.

        • antares schreef:

          Hoi Inge, de Bono en Beck geven beide overal ter wereld bedrijfsadviezen in het hoger management, dat hebben ze gemeen. Beck kende ik tot jij erover begon helemaal niet, dus kon ik zijn werk ook niet vergelijken met dat van de Bono. Moest mij op internet over Beck oriënteren, daar zijn ze echter niet al te scheutig met informatie zag ik. E.e.a. zal wel verband houden met de commerciële waarde van zijn werk vermoed ik, want overal worden pittige prijslijsten voor zijn gebonden werk gepresenteerd. Ik wacht wel tot ik een tweedehands pocket exemplaar tegen kom. Heb mij helemaal teruggetrokken uit de maatschappij en haar problematische ontwikkelingen, toen ik zeven jaar geleden mijn laatste burn out kreeg. Zo belandde de Bono dus ergens onderin een stoffige kast. :) Ik houd mij momenteel op m’n gemak bezig met het ontwerpen en bouwen van prototypes, waarvoor ik een ruimhartige sponsor heb gevonden. Daarover kan ik uiteraard niets los laten, maar het geeft zin aan mijn tegenwoordig eenvoudige bestaan zal ik maar zeggen. ;) 

        • paul-r schreef:

          Andre, dat is goed nieuws om te horen. Begrijpelijk dat je er niet veel over kunt zeggen, maar ben wel heeeel erg nieuwsgierig. Ik ben trots op je. Mvg Paul.

        • antares schreef:

          Jij ook heééél hartelijk bedankt voor jouw compliment Paul. Bedenk wel dat ondanks dat het veel tijd en moeite kost om producten tot iets bruikbaars samen te stellen, het meeste kan toch zo de vuilnisbak in. Weg trots, arm kind van mijn geest denk ik dan. Vele vruchteloze pogingen ten spijt, met nog veel meer van dat soort abortus achtige ervaringen en veel geduld, kan ik geluk hebben, maar niets is zeker.  Het is pas goed nieuws als een product in de winkel ligt en goed verkoopt, nu nog niet, maar zinvol werk is het wel. ;)   

        • paul-r schreef:

          Je moet maar zo denken, niet geschoten altijd mis, vele zijn je voorgegaan, waarvan maar een enkeling het gelukt is en doorgaans met meer vallen dan op staan, kun je leren van je fouten, denk ik dan maar. maar als er een onderwerp is, wat voor jou bij uitstek geschikt is en mede waarin je ook onderlegt bent is het ontwerpen van prototypes en inhoudelijk weet, waar je mee bezig bent. Goed gekozen. Nu stop ik met complimenten, anders gaat het nog stinken. Mvg Paul.

        • antares schreef:

          Ik vond het al een beetje overdone, fijn dat jij dat nu ook ziet. ;)  

        • Inge v Bergen schreef:

          Hoi Antares,
          Als bemoediging en fijne groet had ik je een afbeelding willen sturen van een wandtegeltje van Krishnamurti:” It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society”. Maar ik weet niet hoe je hier plaatjes plaatst.
          Ik mag het genoegen smaken mijn hobby “studeren en voordenken” nu als gepensioneerde te beoefenen vanuit mijn leunstoel in het groen.
          Schrijver zegt dat het model met allerlei inhouden gevuld kan worden. Wow, dat maakt er een grote open deur van: een model met 4 fasen en 2 elkaar compenserende mogelijke attractors.
          Terwijl de schrijver de systeemtheorie afdoet met het woord romantisch, heeft dat tenminste een feedbackloop.
          Tsja en dan dat het cultuurelement totaal afwezig is.
          In mijn werk heb ik juist gezien dat cultuur en haar mogelijke misvormingen van cruciaal belang zijn bij elke verandering die je nastreeft en plant. Daarom heb je bv in de automatisering modellen van rijpheidsfasen van organisaties, want bij bepaalde fasen behoren bepaalde doelen die je kunt bereiken en als de rijpheid voor de gewenste verandering niet voldoende is, dan valt te voorspellen dat je dat doel dus niet moet nastreven omdat je het met deze organisatie nooit zult kunnen bereiken.
          Hetzelfde speelt bij organisatieveranderingen. Of het invoeren van milieumaatregelen.
          Don Beck gaf zo’n indeling van cultuurbeelden die hij een rangschikking gaf: (gewoon Wikipedia:)
          Bruin – Overleven:
          Het eerste en laagste bewustzijnsniveau is de beige meme. Dit is het niveau van de troep, gericht op overleven[3].

          Paars – Geborgenheid:
          Dit is het niveau van de stam, de hechte sociale eenheid waar de persoon onlosmakelijk mee verbinden is en zich desnoods voor opoffert.

          Rood – Macht:
          Dit is het niveau van de feodale rijken, met een hiërarchische machtsstructuur. Personen zijn hierin onderdelen van een machine die gemanipuleerd kan worden door de machtshebber.

          Blauw – Orde:
          Dit is het niveau van de conventionele samenleving. Goed en fout zijn hier vaststaand. Fowler heeft het hier over conventioneel: de dingen zijn zoals ze zijn, want zo zijn ze. Waarheid is hier voorgegeven door de conventies en tradities

          Oranje – Succes:
          Dit is bij uitstek het niveau van de individualistische, kapitalistische samenleving. Waarheid wordt gevonden door logische redenaties en empirisch onderzoek, waarna de juiste conclusie overblijft. Het is een individualistisch niveau; de mens ervaart en beschouwt zichzelf bij uitstek als een individu, een eiland op zichzelf.

          Groen – Gemeenschap:
          Groen is het niveau van het relativisme: je kan het zo zien, maar je kan het ook anders zien, en zo heeft iedereen zijn eigen waarheid. Wilber spreekt hier van “the mean green meme”: de archetypische wereldverbeteraar die met iedereen het beste voorheeft[5], maar geen keuzes kan maken en conflicten uit de weg gaat[6].

          Geel – Synergie:
          Op dit niveau heeft relativisme plaats gemaakt voor systeemdenken: het besef dat alles onderling verbonden is, en dat de mens hier een actieve rol in speelt.

          Turquoise – Holistisch:
          Het hoogste niveau is holistisch. De wereld wordt gezien als een interactief, onderling systeem.

          En je ziet ze allemaal overal om je heen. Je begrijpt dat de attractor voor een bruine organisatie (die vaak een bestraffende reactieve cultuur heeft) van heel andere aard is en tot andere doelen zal leiden dan die bv van de groene. Zelf heb ik een beetje moeite met de impliciete normatieve veronderstelling dat des te hoger des te beter is. Maar soms kan het je helpen iemand of een organisatie beter te begrijpen en/of verdere ontwikkeling te bespreken. Ik heb zelf nooit met deze indeling gewerkt, er zijn veel indelingen.
          Maar je zult mij niet horen zeggen dat iedereen turquoise moet worden, iets wat schrijver wel met zijn “wereldniveau” nastreeft. Dat heet bij mij fascisme.
          Waarom schrijver er Foucault bijhaalt snap ik niet helemaal, maar filosofisch ben ik niet zo gestudeerd.
          Waarom hij Kuhn erbij haalt ontgaat me ook, ik zie hier helemaal geen nieuw paradigma. (En je weet dat ik Kuhn en Lakatos graag erbij haal als ik het concept bespreek dat het huidige Wetenschappelijke Paradigma aan zijn eind is en ongebalanceerd excessief doordraaft en dat ik iedereen oproep mee te denken over een nieuw paradigma.)
          Eerlijk gezegd, doet een en ander me denken aan een hoogbegaafde jongeling die in zijn superioriteit (van zijn uitvinding van de Perpetuem Mobile van het denken) het contact met de gewone werkelijkheid wat is kwijtgeraakt. Maar ik kan het natuurlijk mis hebben.
          Door de omgekiepte kruiwagen van moeilijke woorden is een zinnig gesprek ook niet zo mogelijk en uitnodigend. Maar als het model zo eenvoudig is zou het ook eenvoudig moeten kunnen uitgelegd.
          Wat fijn dat je mooi en zinvol werk voor jezelf hebt kunnen creeeren.

        • antares schreef:

          Hoi Inge, jouw schrijven heeft een tijdje in de moderatie gestaan zie ik. Dat gebeurd automatisch wanneer je meer dan twee links hebt geplaatst. Je bent een echte serieus analytische denker merk ik en het verbaasd me dan ook niets dat je dat als overgang, werk naar hobby hebt uitgekozen. Voor wat betreft jouw opmerking, dat het hier mogelijk gaat om een hoogbegaafde jongeling: Ik schat hem toch wel rond de dertig, verder ontbreekt het hem niet aan durf zich uit te drukken. Dat houdt mogelijk indirect ook verband met de bloemrijke en gecompliceerde taal (omgekiepte kruiwagen) die hier (denk ik nu) willens en wetens gehanteerd werd. Als hij dat van huis uit al mee gekregen heeft, (achtergronden en opleiding) weet de schrijver ook, dat hij zo veel van de kritieken op zijn werk kan compenseren, als zogenaamde mis interpretaties van andere partijen. Met zoveel valkuilen en mazen moet een gemiddeld mens wel te bedotten zijn, denk ik dan. Bewezen is dat niet, maar het heeft althans wel de schijn van een dergelijke opportune indekking. Mocht hij het contact met de gewone werkelijkheid al kwijt zijn geraakt, dan is mij dat niet opgevallen, de woordenbrei past namelijk niet bij mijn vocabulaire. De meesten zullen dit zo ervaren, kunnen zijn werk daarom niet eenvoudig interpreteren en daarmee gefundeerd bekritiseren. Naar jou toe wil ik hierover nog zeggen, mooie analyse, geeft te denken. Bedankt voor het tegeltje, ik heb er van gemaakt. “Het is geen teken van geestelijke gezondheid, om goed aangepast te zijn aan een te kort schietende zieke maatschappij.” Mijn Engels/Duitse grammatica is zwak. Alhoewel ik het redelijk goed versta, heb ik er nooit enig affectie mee gehad. E.e.a. houdt weer verband met het feit dat ik een afkeer van reizen heb, bovenop een irritante geheugen stoornis in mijn lange termijn geheugen. Het hapert zo sinds mijn laatste burn out. Heb er mee moeten leren leven, ben allang blij dat het niet erger wordt, zit zelfs verbetering in heb ik gemerkt. Een fijne groet terug en geniet tot in lengte van jaren, in gezondheid van jouw verdiende pensionering.   

        • antares schreef:

          Moet even vermelden dat ik de links, geplaatst in reacties, normaal nooit aanklik uit veiligheids overwegingen. Dat heb ik bij uitzondering nu net wel bij jouw links gedaan. Niet alles, maar het meeste. Bedankt voor de heldere toelichting in die vorm. Mijn conclusie is, dat ik niet direct gecharmeerd ben van Beck. Houdt zich teveel bezig met vaste indelingen van groepen mensen, (gekleurde indeling) waardoor het principe van de hokjesgeest bij mij opdoemt. In die omstandigheid komt bovenstaand (auteur artikel) bij mij in de oranje fasering. Lijkt mij onzin, mensen kunnen plotseling ingrijpender veranderen dan te voorspellen is, door heftige interacties met de werkelijkheid. Dat kan van alles zijn, elke ramp of iets vergelijkbaars doet dat. In mijn geval voel ik mij zo het meest een holistisch denker, maar ook dat is de realiteit niet. De attractor is in dat geval de wens om zo te zijn, om zich te kunnen identificeren met die hogere schijnpositie in de werkelijkheid. Maar goed, zoals ik al eerder beschreef heb ik mij teruggetrokken uit de maatschappij, ik zie wel waar het schip stranden zal, als het al strand. Techniek, ruimtevaart, wat daar aan gerelateerd is, en wetenschap interesseren mij, de rest sluit ik mij voor af. Ik leef niet voor niets vrijwillig als kluizenaar. De evolutie is nog in volle gang, alleen die mens die zich als geschapen beschouwd, zal dat blijven ontkennen. Ik laat ze mooi in die waan wat mij betreft, luisteren doen ze toch niet. Aan mijn getoeter hebben ze geen boodschap en ik niet aan die van hun. Tot maandag of dinsdag, met vr gr André. 

  9. antares schreef:

    Nu hopelijk voorlopig zonder goed bedoelde onderbrekingen, een verduidelijkend antwoord van jou naar mij en andersom Inge. De mens heeft zich als evolutionair bewezen, gebonden wezen, lichamelijk en geestelijk gedeeltelijk kunnen ontwikkelen. De onontkoombare weg van voorheen noodzakelijk en logisch natuurlijk, primitief egoïstisch, naar intellectueel onzelfzuchtig wezen, is bij lange na niet voltooid. Dat is waar we momenteel letterlijk mee geconfronteerd worden, in de dagelijkse strijd om het bestaan. Teveel oude hiërarchisch, politiek/religieuze systemen, onder leiding van directe, maar ook betaalde, indirecte machthebbers hebben het nu voor het zeggen. Het lijkt op uitbuiting, maar nog meer op een volkomen natuurlijk, egoïstische oorzaak, als een gebrek aan ontwikkeling in het brein van de mens zelf. We moeten begrijpen dat voor overleving van de soort, we afhankelijk zijn van het inzicht van enkelingen. Enkelingen die we vinden in de vonk van voor velen onnavolgbare intellectuele inspiratie, zoals we die vinden in de auteur van dit artikel. Er zijn anderen die dit spoor op hun eigen wijze volgen, waarvan mensen als Beck en de Bono deel uitmaken. Hoofdzaak is dat we verstandig leren delen, boven de behoefte die ons natuurlijk egoïsme ons oplegt vanuit het verleden, naar een toekomst die nooit zal eindigen.   

  10. antares schreef:

    Mevrouw Inge van Bergen, u heeft toestemming om mijn privé mail adres op te vragen aan de redactie. Met alle respect en indien u eventueel evenzo wenst, dit is de enige weg om privé van gedachten met mij te wisselen die ik bieden kan, daar ik normaliter geen contact opneem, via welke sociale media dan ook. 

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger