Achter het pesten

Share Button

Onderestaande artikel is overgenomen van Lextells, het origineel is te vinden op:
http://lextells.wordpress.com/2012/12/19/het-einde-van-pesten/

Inleiding

pestenPesten is een thema van alle tijden. Zo nu en dan wordt het weer actueel doordat een ernstig voorval in de media wordt uitgelicht. Allerlei campagnes en acties worden gestart om pesten tegen te gaan. Maar toch blijft pesten van alle tijden. Is er dan niets aan te doen? Toch wel, maar ik denk dat het een opgave van de lange adem is.

Vanuit het gedachtegoed van Ingeborg Bosch, Past Reality Integration (PRI), is pesten een veel minder ongrijpbaar fenomeen dat het misschien wel lijkt te zijn. In dit artikel zal ik hier op ingaan.

Herkomst pestgedrag

Waar komt pesten vandaan? Waarom pesten kinderen? Zijn sommige kinderen gewoon slecht? Nee, dat zijn ze – gelukkig – niet!

Pesten is gedrag dat verband houdt met een van de overlevingsmechanismen die een kind inzet om de waarheid te ontkennen dat het niet krijgt wat het nodig heeft.
Niet krijgen wat je nodig hebt is, in de belevingswereld van een kind, een zeer verpletterende, letterlijk levensbedreigende ervaring. Dat zit zo: een kind is helemaal afhankelijk van zijn ouders, het heeft geen keuzemogelijkheid én geen (goed ontwikkeld) tijdsbesef. Probeer je dit eens voor te stellen… Deze 3 elementen van de belevingswereld van het kind maken dat niet krijgen wat je nodig hebt een vreselijke ervaring is. Zo vreselijk dat je haar niet tot je bewustzijn kunt laten doordringen.

Ons aangeboren psychisch afweersysteem zorgt ervoor dat we die ervaringen wegstoppen in een apart deel van ons bewustzijn. We kunnen zo zelfs ontkennen dat ze gebeurd zijn. We herinneren ze ons vaak ook echt niet meer. Het psychisch afweersysteem creëert vervolgens illusies waarin we heilig gaan geloven. We geloven daarin omdat de echte waarheid (namelijk dat je niet krijgt wat je nodig hebt) te verpletterend is. Zo’n illusie is bijvoorbeeld dat we alsnog zouden kunnen krijgen wat we nodig hebben, als de ander maar verandert. We gaan ons ongeluk dan projecteren op de ander. Pesten, treiteren, kleineren, je superieur voelen aan een ander, gewelddadig worden, etc., het is allemaal een voortvloeisel hiervan. Dit gedrag is, met andere woorden, niet natuurlijk. De bron ervan is namelijk niet de kern van het kind (zijn ware zelf), maar zijn ontwikkelde overlevingsmechanisme als gevolg van het (misschien wel stelselmatig) niet krijgen wat het nodig heeft. Het slechte nieuws is dus: het kind pest. Hoe goede nieuws is: het is niet intrinsiek slecht.

Het onschuldige kind

Omdat wijzelf als kind ook lang niet altijd kregen wat we nodig hadden, voeden we onze kinderen op onze beurt op zonder volledig te beseffen wat hun natuurlijke behoeften eigenlijk zijn. We negeren die dan ook vaker dan goed voor ze is, hoezeer we ons best ook doen. Het zijn blinde vlekken voor ons. We zien ze dus niet eens.

Voor het kind is dit heel pijnlijk. Het moet allerlei overlevingsmechanismen inzetten om de realiteit weg te stoppen dat hij moet opgroeien bij ouders die vaak niet in staat zijn het te geven wat het nodig heeft. Daar heeft hijzelf last van maar ook zijn omgeving. En helemaal als het later volwassen is geworden. Dan zijn de overlevingsmechanismen namelijk achterhaald geworden. Het kind heeft de mechanismen nodig voor zijn overleving, de volwassene niet meer. Een volwassene is namelijk niet meer afhankelijk van zijn ouders voor zijn overleving, het heeft wél een keuzemogelijkheid en wél een besef van tijd. Alleen, door de wijze waarop onze hersenen werken, blijven de overlevingsmechanismen toch actief. En daar hebben we eigenlijk alleen maar last van.

Kijk maar om je heen. We moeten echt niet denken dat pesten alleen een probleem van kinderen is. Ook volwassenen pesten!

Pesten is dus een overlevingsmechanisme, hoe raar het ook klinkt. Het kind gaat pesten omdat de wereld heel bedreigend voor hem is. Hij heeft geleerd dat hij anderen kleiner kan maken waardoor zij geen gevaar meer voor hem zijn. Het is een manier om een bepaald gevoel van controle te behouden over zijn omgeving. Het is zeer waarschijnlijk dat het kind thuis dit gevoel van controle vaak mist. Ook is de kans groot dat het thuis met de nodige regelmaat niet gerespecteerd wordt, en misschien zelfs vernederd of gekleineerd wordt (hoe subtiel of plagerig ook).
Het kan ook zijn dat het juist teveel aan z’n lot wordt overgelaten, of dat het geen enkele steun krijgt en dat het vrijwel niet wordt gezien of gehoord in zijn behoeften.

In mijn optiek is het kind altijd onschuldig. Ook het pestende kind is dat dus. Het gedrag dat hij laat zien is daarmee niet per se goedgepraat. Het betekent dat we moeten kijken naar dieperliggende oorzaken van het gedrag. Pesten is niet natuurlijk, het zegt iets over dieperliggende problemen bij het kind. Het is namelijk van zijn natuur afgedwaald. Dat heeft het slechts moeten doen om zich te beschermen omdat het opgroeit in een omgeving waarin zijn behoeften worden ontkend.

De rol van de volwassene

Wij volwassenen moeten dus naar onszelf kijken wanneer het onderwerp pesten aan de orde is. Want wij zijn kennelijk niet in staat (geweest) de behoeften van het kind te zien, te erkennen en te vervullen. Hoe bewust zijn we van de behoeften van het kind? Hoe vaak geven we het wat het nodig heeft? Hoe respectvol zijn we zelf naar onze kinderen? Hoe vaak geven wij het goede voorbeeld aan onze kinderen? Met andere woorden: hoe veilig maken wij de omgeving voor onze kinderen, zodat ze maar weinig beschermingsmechanismen nodig hebben?
Zolang we ons eigen onverwerkte verleden niet onder ogen komen, zullen we niet in staat zijn de behoeften van het kind goed aan te voelen. Dan blijven het blinde vlekken voor ons en de wereld blijft zo onveilig voor het kind. Het zal moeten opgroeien terwijl zijn ouders meestal niet weten wat het nodig heeft. Hoe bedreigend is dat? Heel bedreigend en net zo bedreigend als onze eigen jeugd voor ons is geweest.

De PRI-methode is een zeer effectieve en praktische manier om het eigen onverwerkte verleden te ontrafelen. We ontmantelen zo de destructieve overlevingsmechanismen die we nog steeds onbewust inzetten en waardoor we vaak het echte contact met het kind kwijt raken. We bekijken het dan door de bril van ons verleden in plaats van het te zien zoals het werkelijk is: klein, puur, afhankelijk, en met hele grote behoeften.

Pestgedrag zal niet zomaar ophouden. Een overlevingsmechanisme geeft zich namelijk niet zomaar gewonnen. Straffen heeft in ieder geval geen zin. Door te straffen bereik je juist dat een kind nog meer zijn overlevingsmechanismen nodig heeft.
Het inzetten van pestgedrag is voor het kind een onbewust mechanisme, het kiest er niet bewust voor. Het stoppen met pesten moet uit hemzelf komen en niet omdat de omgeving hem daartoe (ernstig) onder druk zet. De beste manier om het uit hemzelf te laten komen is door als volwassenen anders met hem om te gaan. Creëer een veilig klimaat. Dat kunnen we doen door aan onszelf te werken en zo te leren hoe we zijn behoeften volledig kunnen zien en erkennen en zoveel mogelijk kunnen vervullen. Daardoor zal het zich langzaam veilig gaan voelen en leren dat het zichzelf niet hoeft te beschermen door anderen te pesten.

Dit is, zoals ik al zei, een opgave van de lange adem. Maar wel een die het probleem bij de wortel aanpakt, iets dat de vele goedbedoelde campagnes en acties nog niet is gelukt.

Overigens, volwassenen kunnen een pestend kind natuurlijk niet zijn gang laten gaan terwijl we aan onszelf aan het werken zijn. Sturend ingrijpen is absoluut nodig wanneer een kind pest. De (emotionele) gezondheid en veiligheid van het slachtoffer zijn namelijk in het geding en er kan ook schade veroorzaakt worden. Maar we kunnen proberen ons ingrijpen te laten gebeuren in verbinding met ons hart, dus met oog voor wat er écht aan de hand is in het hier en nu, bij zowel ‘dader’ als ‘slachtoffer’.

Een nieuwe visie op het kind

Sinds ik de opleiding tot PRI-therapeut ben begonnen begint het besef pas echt helemaal tot me door te dringen hoezeer wij onze kinderen geweld aan doen. We zien ze vaak niet als volwaardige mensen. Maar ze zijn zo kwetsbaar en afhankelijk en tegelijk zo puur en waarachtig, dat we ze met de grootst mogelijk zorg zouden moeten benaderen. We zouden alles moeten willen weten van de behoeften en belevingswereld van het kind. Van de invloeden van fysiek en emotioneel geweld op hun ontwikkeling. We zouden ze alle ruimte moeten geven hun passies en talenten te laten ontdekken. We zouden er alles aan moeten doen om ze het contact met hun innerlijk weten te laten behouden. Dat kunnen we zeker realiseren maar we zijn zelf vaak het contact met ons innerlijk weten kwijt door de gevolgen van onze jeugd en de onverwerkte trauma`s daarin.

Het is zo’n sterke vicieuze cirkel waar we in zitten. En het is zo moeilijk om te erkennen dat we onze kinderen dat geweld aandoen omdat we daarmee moeten erkennen dat we zelf rondlopen met een enorme hoeveelheid onverwerkte pijn uit onze eigen jeugd. Die pijn willen we liever niet aangaan. Begrijpelijk, maar zo blijven we wel in die negatieve spiraal. Toch is de enige manier om er uit te komen door het proces met jezelf te beginnen. En zo eng als het lijkt is het helemaal niet. We hebben onze jeugd namelijk overleefd, het is voorbij en we zijn er nog! Het is onze afweer die ons in de greep houdt en ons laat denken dat het gevaarlijk is om ons onverwerkte verleden te onderzoeken. Er is echter niets om bang voor te zijn. Het is deze angst die werkelijke heling en daarmee een werkelijke doorbraak in de opvoeding van onze kinderen in de weg staat.

Laatst kreeg ik de volgende gedachte:

“Kinderen hebben de toekomst maar wat doen we? We geven ze ons verleden.”

Een kind kan alleen geven wat het krijgt, dus laten we ermee ophouden hen te belasten met ons verleden.

Aanverwante informatie:
-) Wikipedia over Past Reality Integration

Share Button

Douwe

Woonachting in Noorwegen, en al sinds lange tijd geïnteresseerd in de "grotere vragen" des levens. Dit combineer ik met een actieve instelling om te kijken hoe we het leven met elkaar en voor elkaar een stukje gemakkelijker en mooier kunnen maken. Zelf heb ik bij een aantal onderwerpen die vanuit mijn gezichtspunt het voortbestaan van mensen aanzienlijk kunnen vergroten websites helpen ontwikkelen om deze informatie gratis beschikbaar te maken voor eenieder. Dit zijn: eetbaarnederland.nl, permacultuurnederland.org, esperanto-jongeren.nl en mensenrechten.org. Mijn huidige tegeltjeswijsheid: Do the best you can, with what you have, where you are :-)

Dit vind je misschien ook interessant:

60 reacties

  1. Wietze Reitsma schreef:

    Janita Venema heeft een methode ontwikkeld die de blinde vlekken bij ouders zichtbaar maakt. http://www.kindertolk.nl

  2. Pieter schreef:

    Interessant leesvoer.
    Als mensen besluiten een puppy aan te schaffen worden er boeken gelezen, het internet afgestroopt, fokkers bezocht en na de aanschaf een of meerdere cursussen doorlopen. Indien, al dan niet bewust, gekozen wordt voor kinderen, is de voorbereiding slechts een fractie van deze bij een hond (even los van de kinderkamer en whatever). Een of meerdere cursussen zouden ook hier geen overbodige luxe zijn. Overigens wil ik hiermee niet aangeven dat een puppy en een kind hetzelfde zijn, verre van dat, maar louter dat ook het opvoeden van een kind de nodige kennis vergt.
    Ik had eigenlijk verwacht dat sociale media hierin ook een rol zouden spelen, lees daarover echter niets. Speelt deze geen rol van betekenis?
     
     

  3. Paul.R schreef:

    Lextells, een goed en duidelijk verwoord verhaal/gegeven. Het is m.i. inderdaad dat ervaren=bewustworden. Als de ervaring als negatief wordt beleeft, zal de bewustwording ook als negatief opgeslagen worden. Dit heeft weer tot gevolg dat het daadwerkelijk weggeduwd wordt, daar we het niet willen weten. Ook het karakter speelt hier een belangrijke rol in, dit gegeven hebben we niet zelf kunnen bepalen als kind zijnde, dat kunnen we later wel aanpassen. Maar in principe is het leed al geschied. En kan het jaren duren voordat het negatieve omgezet wordt in het positieve. Je zal als kind er maar mee behept zijn. Zelf vertrouwen is iets wat het kind moet leren en dat kan alleen bevordert worden door de ouders en diegene die het kind liefhebben. Mvg Paul.

  4. Roeland schreef:

    Worden kinderen in bovenstaand stukje niet enigzins geidealiseerd?
    Een kind dat alles krijgt wat het meent nodig te hebben zal slechts genoegen nemen met een positie van koning of koningin.
    Grenzen stellen en dus niet het kind altijd datgene geven waar het om vraagt hoort bij de opvoeding. Al naar gelang de aanleg van een kind zal het daar boos om worden of niet.
    Die aanleg van een kind verdient ook nadere aandacht. Kinderen verschillen wat betreft genetische aanleg. Er wordt in het artikel een beetje vanuit gegaan dat kinderen allemaal ‘goed’ zijn, maar ook kinderen hebben een karakter dat niet altijd prettig is en dat deels veroorzaakt wordt door genetische factoren.
    Ik zou me kunnen voorstellen dat een kind geweldige ouders heeft en zich desondanks (als gevolg van genetische factoren waardoor hij of zij geen grenzen erkent) zich als pester ontwikkelt. 
     

    • Bemoeier schreef:

      Misschien geld dat alleen voor kinderen met een psychopatische afwijking.

    • Lextells schreef:

      Beste Roeland,
       
      Misschien goed als ik verduidelijk dat, wanneer ik in het stuk over de behoeften van kinderen praat, ik doel op hun natuurlijke fysieke en emotionele behoeften. Dus niet hun behoefte aan een snoepje, koekje, chips of nóg een rondje in de achtbaan.
      Natuurlijk kan een kind niet altijd krijgen wat het in die zin nodig heeft en is het goed als een ouder aangeeft wat de grenzen zijn. Wel is het belangrijk dat de ouder laat zien dat het de behoefte van het kind ziet en begrijpt. Daarnaast is het belangrijk dat we het argument dat een kind ook grenzen nodig heeft, niet misbruiken om ze de mond te snoeren of anderszins te dwingen zich aan te passen aan onze wil. Dat gebeurt echt heel vaak. We maken vaker misbruik van onze machtige positie als ouder dan goed is voor de ontwikkeling van het kind. PRI staat helemaal niet de laisser-faire opvoeding voor. Juist omdat een kind behoefte heeft aan sturing, grenzen en begeleiding. Maar PRI maalt ook duidelijk dat we meestal sturend optreden vanuit onze eigen behoefte in plaats van uit die van het kind.
       
      Over aanleg is ook veel gezegd en geschreven. Nature-nurture, die discussie. Ingeborg Bosch stelt het in 1 van haar boeken als volgt. De aanleg kun je zien als de cd-collectie in je kast. De opvoeding bepaalt uiteindelijk welke muziek je opzet. De metafoor moge duidelijk zijn.
      Steeds meer wordt duidelijk hoe bepalend onze ervaringen zijn in onze vroege jeugd op de ontwikkeling als mens later. Het is niet anders. Ik wil niet zeggen dar er nooit meer een pester zal zijn die voortkomt uit 2 liefdevolle ouders die bewust proberen in  te spelen op de behoeften van het kind. Maar we moeten met de nature-nurture discussie ook niet proberen onze verantwoordelijkheid als volwassenen richting het kind dan maar niet meer serieus te nemen.

  5. Henk schreef:

    Als je even doorzoekt lijken er toch een aantal dingen niet te kloppen aan Ingeborg Bosch en PRI.

    http://www.pastrealityintegration.com/
    PRI is een geregistreerd handelsmerk,
    de modules kosten bijna 6000 euro per stuk (4 vereist om je pri-therapeut te mogen noemen), om de 5 jaar  (en jaarlijks) moet je weer betalen om je certificaat geldig te houden.
    Er wordt op die website gesuggereerd dat die modules in de 0% btw groep zitten en dat is gelogen, zie
    http://btwplus.nl/jurisprudentie/belastingrecht/pri-therapeut-niet-vrijgesteld-van-btw/
    Hier wordt in belastingtaal erg duidelijk uitgelegd wat er wel niet allemaal mis is met PRI-therapeuten, het lijkt meer een sekte of een piramidespel dan iets anders.

    Zie ook bijvoorbeeld :
    http://forum.skepp.be/viewtopic.php?t=846 

    En hier een ex-collega van Ingeborg die niet erg blij is met haar handelswijzes :
    http://www.alice-miller.com/readersmail_en.php?lang=en&nid=1176&grp=0407

    Het hele verdrongen herinneringen verhaal komt overigens oorspronkelijk van Freud en is allang achterhaald.
    van http://nl.wikipedia.org/wiki/Sigmund_Freud ; “Het idee van ‘verdrongen herinneringen’ heeft geen wetenschappelijke onderbouwing.”
    Alice Miller en PRI worden ook terloops genoemd in dat artikel.

    Nog even een citaat van iemand van het skepp.be forum (link hierboven);
    “Ik heb van redelijk nabij het pri-wereldje meegemaakt. Ik ken iemand die een deel van de opleiding gedaan heeft en heb zelf enige pri-therapie-ervaring. De beweging krijgt gaandeweg meer sekte-achtige trekjes: één leer, één leider (Ingeborg Bosch), zendingsdrang, inleveren van geld, energie en vrije tijd voor het Goede Doel (pri in de wereld zetten), kritiek die absoluut niet op prijs wordt gesteld en alleen kan worden gezien als afweer waar jij aan dient te werken (tegen een riante vergoeding aan je (leer)therapeut uiteraard).”

    • Tui schreef:

      Je kritiek op de PRI methode vind ik wel terecht, en vanwege tijdsdruk zijn we soms niet in staat, om de inhoud en bronnen van artikelen grondig te checken. Nu zit in de hoek waar PRI, zit talloze bedrijven die met een hun idee geld willen verdienen met iets wat je gebakken lucht kan noemen. Ik zie bv. de Baak regelmatig de publiciteit zoeken, met cursussen die nogal duur zijn. Maar er is een markt ervoor, en daarvan ontlenen ze hun bestaansrecht. Ik ben vrij liberaaal en ben van mening dat mensen zelf mogen uitzoeken wat klopt of niet.

  6. Douwe schreef:

    Op zich vind ik de theorie van PRI wel interessant en denk dat het voor een persoon ook wel dingen op kan leveren maar je moet idd wel altijd goed kijken naar hoe iets georganiseerd wordt en of je daar wel of niet je geld in wilt steken. 

    De theorie is echter wel zo dat je eigenlijk per defintiie niet deugd en dat je via hun methode wel kunt deugen. Een boel religies en andere stromingen gebruiken dit mechanismen om mensen zichzelf een wortel voor de neus te houden. 

    Zelf ben ik inmiddels meer fan van de stromingen die juist zeggen dat alles al prima is maar dat ons inzicht daarin ontbreekt. Die methode wordt overigens vaak gratis aangeboden maar goed of dat wat zegt weet ik niet. 

    Ik denk dat iedereen voor zichzelf goed kan bepalen wat ze wel of niet interessant vinden en wat dat betreft vind ik het wel interessant om zo eens kennis te maken met PRI en iemands ervaringen daarmee.

  7. Lextells schreef:

    Beste Douwe,
    Na het lezen van de boeken van Ingeborg Bosch kom ik tot een heel andere conclusie dan jij. De theorie zegt m.i. juist dat iedereen wél deugt. De problemen die we om ons heen zien worden juist veroorzaakt door het feit dat ons gedrag vaak niet meer voortkomt uit onze kern, ons hart of hoe je het ook noemen wil, maar uit illusies waarin we heilig geloven. Die illusies hebben we moeten opbouwen in onze jeugd om de realiteit te ontkennen dat we niet kregen wat we nodig hadden. Maar onze kern is er nog en we deugen dus wel degelijk.
    Zelf ben ik nu ook aangesloten bij het PRI-instituut als therapeut in opleiding. Mijn ervaring zijn uitsluitend positief. Ik herken me niet in het beeld dat kennelijk bestaat en waarover Henk het heeft. Maar het belangrijkste is misschien wel dat ik persoonlijk de waarde ervaar van de toepassing van PRI in mijn leven. Dat moet iedereen zelf uitvinden, of niet natuurlijk. Iedereen z`n ding, zullen we maar zeggen.
     
     
     

    • Douwe schreef:

      Misschien heb ik me wat onhandig uitgedrukt, maar PRI lijkt ervan uit te gaan dat de wereld op dit moment niet perfect is en dat je de wereld kunt verbeteren door hun technieken toe te passen. Er is een probleem en dat is op te lossen met hun technologie om zo maar te zeggen. Dat kan zeker heel goed het geval zijn en het is ook interessant om te lezen dat het in jouw ervaring ook daadwerkelijk het leven verbeterd. Maar die strategie van een probleem als feit aannemen en dan daarvoor de oplossing zijn is een mechanisme wat door veel stromingen gebruikt wordt. De christelijke kerk bijvoorbeeld, iedereen is zondig en via ons kun je daar wat aan doen. Dat mechanisme maakt mensen per definitie afhankelijk van je stroming. 

      Dit probleem oplossing mechanisme staat vrij haaks op filosofien als van Byron Katie of Non-Dualisme die zeggen juist dat er eigenlijk helemaal geen problemen zijn alleen snappen we dat niet omdat denken zelf illusies schept. Logischerwijs is er dan ook niets te verbeteren volgens die mensen. Niet dat dat verschil in uitgangspunt erg is overigens maar ik probeerde alleen het verschil te laten zien.

      PRI lijkt te zeggen, pesten is een probleem en wij bieden een strategie om dat aan te pakken (en dat kan prima succesvol zijn) Deze andere stromingen komen echter niet verder als pesten is.

      Ik weet niet of je wellicht een paar concrete voorbeelden zou willen geven waarbij het jou specifiek geholpen heeft dat vind ik zelf altijd wel interessant om er een wat concreter beeld bij te krijgen. 

  8. Julie schreef:

    Onderschat niet de invloed van tv. videospellen en speelgoed, volgens Vredeseducatie.nl: http://www.vredeseducatie.nl/genoeg/fragment.htm
    Door het passieve opnemen raken ze ook hun (negatieve) energie niet goed kwijt, en agressie is een vorm van energie. Als kinderen hun negatieve energie ontladen op een ander kind, raken ze deze energie kwijt, en doen hier zelfs nieuwe positieve energie mee op. Ze krijgen status, macht, volgers, geld..Het slachtoffer daarentegen heeft vaak een machteloos gevoel, moet veel energie besteden aan sociaal-emotionele problemen i.p.v. zich te kunnen concentreren op school, omdat hij of zij zich niet veilig voelt. De school legt het probleem nogal eens bij het slachtoffer, die ook wel eens in de daderrol vervalt bij verweer. Dan wordt er steeds naar elkaar gewezen als schuldige, ouders gaan zich er mee bemoeien en alles moet via de school opgelost. Het kost de school dus ook veel energie, en slechte resultaten (onderpresteren?) en pestproblemen betekenen meestal niet veel goeds. Kinderen die pesten en/of gewelddadig zijn hebben veel tijd nodig om te veranderen, maar vaak wordt het afgedaan als normale stoerheid, als normale reactie op ‘uitlokking’, als zwakheid van het ‘overgevoelige’ en vreedzame kind die helemaal geen zin heeft in irritatie, agressie en geweld, maar hier wel last van heeft.

  9. Douwe schreef:

    Ja er kunnen idd vele oorzaken zijn voor het pestgedrag, er zijn ook mensen die zeggen dat allemaal kinderen van dezelfde leeftijd bij elkaar zetten, ze in competitie met elkaar laten gaan en ze laten concurreren om aandacht van de docent dit pestgedrag in de hand werkt. Je maakt een monocultuur van kinderen en dat roept de problemen op. Kinderen daarentegen in een dorp laten opgroeien met veel contacten juist ook met ouderen en jongeren dan hun eigen leeftijd zou juist veel gezonder zijn en veel van dit soort problemen voorkomen. 

    • Julie schreef:

      Ja, maar de school ziet dat vaker als een probleem van het individuele kind die op een negatieve manier aandacht opeist; het zgn kind met gedragsproblemen. Na de basisschool wil een school nog wel eens toegeven een ordeprobleem te hebben. Competitie wordt echter meestal als positief beoordeeld omdat dat het beste in kinderen naar boven zou halen.

    • Julie schreef:

      Als andere oorzaken worden genoemd:
      – een geintje willen uithalen, of meerdere
      – succesvol steeds dezelfde pesten
      – het staat stoer
      – de baas willen spelen
      – angst om zelf gepest te worden
      – op een ander letten zodat dat de aandacht van zichzelf afleidt.

      • Paul.R schreef:

        Julie, hier zit de kern van de waarheid in. Mvg Paul.   :-(  
         

        • Douwe schreef:

          En het zijn ook niet alleen kinderen, het is idd ook zo dat een boel volwassenen ook nog pesten om zo maar te zeggen. Ik denk dat je altijd mensen hebt die denken dat ze hun eigen eigenwaarde op kunnen krikken door anderen proberen onderuit te halen. Een soort continue statusstrijd op de menselijke apenrots. Daarom ben ik persoonlijk ook een beetje skeptisch naar zoiets als PRI want ik vraag me af of die hierarchie strijd ooit uitgeschakeld kan worden tussen mensen. 

          Al geloof ik wel dat wat PRI lijkt voor te stellen zeker gedeeltelijk zou kunnen helpen. Meestal als mensen zichzelf goed begrijpen en respect hebben voor zichzelf dan is het voor ze ook niet meer nodig om eigenwaarde te vergaren ten koste van anderen. 

  10. Henk schreef:

    Een klein stukje van ;
    http://btwplus.nl/jurisprudentie/belastingrecht/pri-therapeut-niet-vrijgesteld-van-btw/
    “De opleiding tot PRI-therapeut die eiseres heeft gevolgd is ontwikkeld door één persoon, A, zonder toezicht of controle door welk onafhankelijk medisch of wetenschappelijk orgaan dan ook;
    –  De criteria voor toelating tot de opleiding en voor certificering – en waaraan eiseres voldoet – zijn eenzijdig opgesteld door A, zonder toezicht of controle door welk onafhankelijk medisch of wetenschappelijk orgaan dan ook;
    –  Hoewel een van de criteria voor certificering is dat overeenkomstig de beroepscode voor psychologen wordt gehandeld, vindt eventuele toetsing van het gedrag van eiseres aan deze code door A plaats;
    –  De afhandeling van klachten die door cliënten van eiseres worden ingediend, wordt verzorgd door A;
    –  Eiseres is geen lid van een onafhankelijke beroepsvereniging voor psychologen of psychotherapeuten.”

    Het staat natuurlijk iedereen vrij om zich voor pri-therapie in te schrijven, het zou alleen wel goed zijn als erbij vermeld werd dat pri geen enkele wetenschappelijke onderbouwing heeft. Nadeel van pri daarbij is dat ze graag verdrongen herinneringen willen zien.

    @Lextells
    Als ik een beeld zou willen schetsen van pri-therapeuten dan zou ik ze in de hoek van wanttoknow.nl, niburu, David Icke willen zetten.
    Kan je je daar wel in herkennen ?

    • Douwe schreef:

      De hele wetenschappelijke basis achter de huidige psychologie is ook uiterst dubieus te noemen, zie recent het stuk van Tui hierover over de DSM iedereen een beetje gek. Dus dat iets niet officieel wetenschappelijk is betekend dat niet dat sommige mensen het wel als nuttig ervaren.

      Als mensen het idee hebben er wat mee op te schieten lijkt me dat prima. Daarbij is je laatste vraag vooral stigmatiserend en niet echt constructief. David Icke en Niburu en Wanttoknow hebben niets met een therapievorm te maken dus dat lijkt me een wat onnozele vergelijking. Ook de toon laat weinig respect zien.  

      Is er een specifieke reden Henk dat je zo hard tegen PRI en Lextells tekeer gaat, heb je er zelf negatieve ervaringen mee gehad? Misschien is het nuttiger die dan te delen inplaats van op deze manier ertegen aan te bashen. En als je er geen ervaring mee hebt lijkt het me vooral nuttig open te staan voor de persoonlijke ervaringen van iemand die het wel bevalt en kun je daarna altijd zelf nog weer kijken of het iets voor je is of niet. 

      In die zin zou ik het dan ook nuttiger vinden om hier een inhoudelijke discussie over de zin en onzin van PRI te voeren en wat mensen hun eigen ervaringen ermee zijn inplaats het op een abstract niveau te houden waarbij je blijkbaar zelf helemaal geen ervaring met deze techniek hebt.

  11. Henk schreef:

    Geen zorgen hoor Douwe, ik heb persoonlijk geen ervaringen met PRI. Dat ik er zo hard (? valt wel mee dacht ik) tegen tekeerga, komt doordat ik het zorgelijk vind dat er op deze website gratis reclame werd gemaakt voor een fantasietherapie die potentieel schadelijk is, zonder noemenswaardige tegenargumenten (in het artikel dan).
    De vergelijking met Icke en Niburu is iets waar Lextells volgens mij helemaal geen problemen mee heeft, hij geeft ze zelf juist als ‘nuttige links’ op z’n website.

    Grappig genoeg vond ik vandaag ook een redelijk kritiekloos artikel over Scientology op deze site, daar heb ik ook zo m’n vraagtekens bij. Ik vermoed dat visionair.nl en ik niet  bij elkaar passen :) .

    • antares schreef:

      Visionair.nl staat beslist niet achter Scientology, want dan zou ik absoluut geen deel uit willen maken van visionair. Heb in een ver verleden het bestaan van Scientology zo moeilijk mogelijk gemaakt, omdat deze hersenzieke club het huwelijk van een vriendin van mij gesloopt hebben met hun uitbuiters praktijken. De maatregelen die tegen hun getroffen zijn waren zeer effectief, zo is gebleken. Wat dat betreft ben ik de diensten waarover Nederland beschikt dan ook zeer dankbaar. Overigens herken ik bepaalde methoden die ze hanteerden ook, die worden nog steeds toegepast door ex clubleden. Als je dat misschien bedoelt, de rest is clean hier gelukkig.

    • Douwe schreef:

      Ik denk dat het op visionair vooral interessant is dat je er stukken kunt vinden die dit soort zaken beschrijven en dan het liefst vanuit de hoek van mensen met enige eigen ervaring. Zelf heb ik idd best wat ervaring met Scientology en Lextells hier met PRI, dat is juist interessant om eens kennis te maken met wat er is. Ook schrijven we over andere filosofien, lucide dromen en psychedelische drugs etc.  

      Op visionair hebben we een groot vertrouwen in het eigen gezonde verstand van mensen en dat die prima zelf keuzes kunnen maken in waar ze zich verder wel en niet in willen verdiepen. En daarbij zijn er ook altijd reacties waarin inhoudelijk over dit soort zaken gediscussieerd kan worden. 

      Als mensen Niburu of David Icke interessant vinden dan lijkt me dat prima. Ik vind zelf David Icke op een aantal punten bijvoorbeeld ook zeer interessant en Niburu heeft soms wel hele vage dingen op de site staan maar goed het NOS heeft ons ook een illegale oorlog via de media verkocht en zwijgen zaken als kindermisbruik binnen Nederlandse instituten dood. Het is altijd aan mensen zelf welke informatie ze uiteindelijk wel of niet tot zich nemen en wel of niet geloven. Het lijkt me niet dat ik of jij anderen moet dicteren welke informatie en welke stromingen ze wel of niet zouden moeten volgen of mee zouden moeten experimenten. Het leven is een persoonlijke speurtocht waar je je eigen waarheden zult moeten vinden en uittesten.  Op visionair vind ik het interessant dat er juist ruimte is voor dit soort zaken. 

       

      • antares schreef:

        Interessant is vooral de bijwerking van het zo passioneel presenteren van drugs als LSD. Zonder dat aan de personen iets op het gebied psychische afwijkingen aan te merken is, en ze dus zogenaamd gerustgesteld een experiment met deze drugs aan kunnen gaan, kunnen ze toch flashbacks krijgen. Sporen van de stof worden namelijk blijvend in de ruggemerg opgeslagen, dat is bekend. Intelligente, nieuwsgierige, hoogopgeleidde personen, aangemoedigd door de zogenaamde verantwoordde kennisomgeving, worden zo verleid tot gebruik. Even zien wat er dan gebeurt, als zo’n persoon piloot van een luchtschip in dienst is en een flashback krijgt op cruciaal kritieke momenten. Dat afgezien van andere risicodragende functies, als die van operator in de controlekamer van nucleaire installaties of de biohazzard omgeving van medische experimenten met een gemanipuleerd virus, of bacteriën soort. Alle risico’s ingecalculeerd, of gewoon bizar onverantwoordelijk gedrag?   

        • Julie schreef:

          Antares, heb je hier misschien bronnen van?

        • antares schreef:

          http://www.stichtingwivi.nl/page/drugs-en-bijwerkingen
          Een vreselijke toekomst staat ons te wachten, als hoogopgeleidden in functie deze stof gaan gebruiken.

        • Julie schreef:

          ik krijg een 404 foutmelding..

        • antares schreef:

          Klopt, ben even bezig dat recht te zetten, geduld.

        • Julie schreef:

          Ik slaap :).

        • antares schreef:

          Toets op bing het volgende in:
           
          Gevolgen van LSD gebruik.
          Scrol naar beneden tot de tekst “Drugs en bijwerkingen-eerst doen, dan denken!
          Het wil helaas niet anders, deze link laat zich niet werkend kopiëren.

        • antares schreef:

          Overigens is dit niet de link die leidt naar de opmerkingen over opslag in de ruggemerg, maar die blijkt helemaal onvindbaar geworden. Het is echter een medisch gegeven, dus dat is via andere wegen terug te vinden. Prettig weekend. ;)

        • Douwe schreef:

          Volgens mij hebben we deze discussie al eens eerder gevoerd Antares en eerlijk gezegd heb ik persoonlijk niet het idee dat het artikel over LSD passioneel drugsgebruik promoot maar goed als jij dat wel zo ervaart dan is dat niet anders blijkbaar. Ik laat dat maar aan de mensen zelf, het artikel staat hieronder. 
          http://www.visionair.nl/wetenschap/inside-lsd/

          De laatste keer dat je zo tekeer ging had je de video van het betreffende artikel niet eens bekeken en ik begrijp van Henk nu ook dat hij een boel kritiek heeft maar 0 persoonlijke ervaring met PRI. Dat is allemaal prima maar voor mij is dat niet zo interessant om eerlijk te zijn, ik leer liever van mensen hun persoonlijke ervaringen dan van hun geloof over bepaalde zaken.

        • antares schreef:

          Kom nou, ik had de video allang bekeken, maar jij kon dat niet weten, daar ik daar geen mededelingen over deed. Jouw pseudokennis over dat onderwerp, terwijl ik daar persoonlijke ervaring mee heb, wilde ik niet tonen, omdat ik het als instrument kon gebruiken in latere, mij van pas komende discussies. Vraag het Tui maar. Dan nog even over de consequenties in de praktijk, heb je daar al over nagedacht, zoals ik die volkomen naar de realiteit beschreven heb? Overigens, ik heb je juist ingeschat. 

        • Douwe schreef:

          Dat vind ik een rare strategie maar goed als jij nu wilt beweren dat je het wel hebt gezien terwijl je toen zei dat niet te hebben gedaan dan heb je volgens mij iig 1 keer tegen me gelogen.

          antares
          28 november 2012 at 16:14 · Reageren · Bewerken
          De documentaire die jij hier presenteert heb ik niet gezien

          Maar goed dat moet je verder zelf weten.

          Ik stel verder voor dat als je inhoudelijk commentaar op het artikel zelf hebt van bijv. Inside LSD, je dat geeft onder het artikel zelf en dat je daarbij de visionaire spelregels in acht neemt. Ik heb niet zo een zin om een discussie te herhalen. Ik weet hoe jij erin staat en jij hoe ik dus ik denk niet dat dat nog bijzondere inzichten gaat opleveren dat hele riedeltje hier nog eens te herhalen.

      • Henk schreef:

        @Douwe,
        “Het is altijd aan mensen zelf welke informatie ze uiteindelijk wel of niet tot zich nemen en wel of niet geloven. Het lijkt me niet dat ik of jij anderen moet dicteren welke informatie en welke stromingen ze wel of niet zouden moeten volgen of mee zouden moeten experimenten.”

        Natuurlijk, Douwe. En ik dicteer helemaal niks. En dat jij het bovenstaande pri-artikel kritiekloos hebt overgenomen van Lextells betekent natuurlijk niet automatisch dat je het eens bent met de inhoud of dat je er graag reclame voor maakt.

        Ik heb persoonlijk iets meer met bewijzen en met, je weet wel, wetenschappelijk onderbouwde dingen en het irriteert me als mensen onzin verkondigen en dan roepen dat het ook maar een mening is en dat ik daar vooral ‘open’ voor moet staan.
        Maar ik ‘geloof’ dan weer wel dat mijn kritiek op pri wat meer onderbouwd was dan jouw hallejulah-artikel.

        • Douwe schreef:

          Wetenschap is ook maar een instrument in de menselijke ervaring en in een aantal zaken buitengewoon functioneel maar in dit soort persoonlijke zaken is dat vaak niet een ultiem middel is mijn ervaring. Zaken als levenservaring, religie en hoe je als persoon vrede kunt krijgen met jezelf en het leven is maar weinig wetenschappelijk en daarbij ook buitengewoon divers voor elk persoon. Daarom ben ik persoonlijk eerlijk gezegd meer in de persoonlijke ervaringen van PRI geinteresseerd en wat dat met hun heeft gedaan dan het op een abstract niveau te bekritiseren. Datzelfde geld ook voor Scientology en veel Oosterse filosofieën. Veel van dit soort zaken moet je toch zelf ervaren om er echt iets zinnigs over te kunnen zeggen. Althans dat is mijn visie.

          Maar goed ik begrijp dat jij zelf 0 ervaring ermee hebt en dit ook niet van plan bent op te doen aangezien jij al de conclusie hebt getrokken dat het onzin is. Dat lijkt me prima, ik ben echter ook zeer geïnteresseerd in de positieve en negatieve persoonlijke ervaringen van PRI van mensen die dus wel daadwerkelijk ervaring met PRI hebben.

          “Kijk rechtstreeks naar de dingen, naar het leven en naar anderen;
          kijk niet door een waas van vooroordelen, een sluier van angst of de interpretatie van een ander”
          -De Weg naar Geluk

      • Julie schreef:

        Douwe, ik vind hetzelfde; iets vermijden, aanvallen of verdedigen is alleen nodig bij een bedreiging, kennelijk voelen sommigen zich bedreigd i.p.v. zich zelf of anderen verantwoordelijk en autonoom te ervaren. Dat is dan iets waar deze mensen zich nu bewust van kunnen worden.

        • Douwe schreef:

          Dat heb je heel mooi verwoord Julie. Dat is inderdaad precies wat er volgens mij ook aan de hand is. :)

        • Henk schreef:

          Het is inderdaad heel vreemd er zo raar gereageerd wordt op kritiek op dit Pri-artikel van douwe/lextells. Een therapie zonder toezicht of controle door welk onafhankelijk medisch of wetenschappelijk orgaan dan ook.
          Je zou je toch afvragen wat mensen bezielt dat ze daar bezwaar tegen maken. :)

        • Douwe schreef:

          Niet raar kritiek is zeker welkom daarom hebben we juist de reacties, het wikipedia artikel eronder geeft overigens ook duidelijk aan dat er weinig wetenschappelijke onderbouwing is. Maar veel religies geven mensen ook rust en dat heeft ook niets met wetenschap te maken. Toch zijn er wereldwijd miljarden mensen die een boel uit religies halen. Ik probeer je duidelijk te maken dat sommige zaken van het leven niet voor iedereen in wetenschap te vatten zijn. Waarom we hier op aarde zijn, wat het doel van de mens is etc. Die vragen hebben meer met zingeving te maken en vallen eigenlijk per definitie buiten het wetenschappelijke domein en meer in de metafysische regionen. En als PRI sommige mensen nuttige handvaten geeft in het leven dat volgens mij interessant is om dat te horen van de mensen met ervaring daarmee.

          Ik krijg een beetje het idee van jou dat die mensen blijkbaar niet hun verhaal zouden mogen doen omdat het niet aansluit bij jouw wereldbeeld. Dat lijkt mij niet erg visionair om eerlijk te zijn. Ik zie het juist van belang dat je mensen een beetje buiten hun kaders laat denken. En uit je reacties te zien is dat in ieder geval gedeeltelijk gelukt. Daarbij ben jij blijkbaar intelligent genoeg om PRI op waarde te schatten voor jezelf, zullen we andere mensen die ruimte dan ook maar geven om dat ook voor hunzelf te doen.

        • antares schreef:

          Ervaar scientology maar eens…

        • antares schreef:

          P.S.
          Zorg er wel van tevoren voor dat jij, jouw vrouw, of man en kinderen, elk wettelijk hun rechten op have en goederen hebben beschreven staan. In elk ander geval gaan de andere gezinsleden totaal zonder scrupeles van de zijde van scientologie wettelijk bankroet. Wordt vanzelfsprekend door de commentator niet vermeld.

        • Douwe schreef:

          Zoals je ziet heb ikzelf wel redelijk wat ervaring met Scientology. Ik denk dat Henk ook specifiek aan dat artikel refereerde. 

          http://www.visionair.nl/ideeen/wereld/scientology-sekte-religie-of-geloof/

  12. Bemoeier schreef:

    Dankzij Diederik Stapel wordt het broddelwetenschap genoemd (niet alleen zijn werk).

  13. Lextells schreef:

    Ik had deze discussie niet verwacht. Met m`n artikel heb ik het thema pesten benaderd vanuit de invalshoek van PRI. Liever had ik discussie gezien welke aanpakken tegen pesten allemaal helpen of niet helpen. Het ging me vooral om het thema pesten, niet om PRI.
    Over de vraag of PRI een valide instrument is valt onmogelijk te discussiëren. Dat ga ik dus ook niet doen. Iedereen mag de boeken lezen en z`n eigen conclusies trekken. Overigens staat er wel een longitudinaal onderzoek van de Universiteit Maastricht over de effecten van PRI als therapievorm afronden. Daar hebben de mensen met bewijsbehoeften misschien nog wat aan.
    Zelf ben ik niet zo van wetenschappelijke bewijs. Daarmee geven we de wetenschap m.i. veel te veel eer. Ook vind ik dat ‘de wetenschap’ teveel rondjes in het hoofd blijft draaien terwijl het zo hard nodig is dat we ons hart gaan gebruiken in ons alledaagse leven. Ons hart ‘weet’ en heeft geen bewijs nodig. Wel eens angst gevoeld? Of liefde? Ik neem aan van wel. Toch is er geen wetenschappelijk bewijs voor. De wetenschap weet zelfs niet eens waaruit wij mensen eigenlijk bestaan op het meest elementaire niveau. Moeten we dan ook gaan twijfelen aan ons bestaan?
    Maar goed, dat is hoe ik er dus tegenaan kijk. Ervaring, weten, intuïtie, hart, dát telt voor mij.
     
    Tot slot Douwe, ik begrijp je uitnodiging hier mijn ervaringen op het gebied van PRI te delen. Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik dat niet ga doen. In de eerste plaats heb ik er werkelijk niet de tijd en ruimte voor. Maar ook zie ik niet hoe het jou (of een ander) kan helpen. Als PRI niet met je resoneert, laat het dan vooral liggen. Mijn ervaringen zullen dan geen verschil maken. Zoek naar wat bij jou past om de obstakels in jezelf aan te pakken. Jouw ervaring telt.
    Over non-dualiteit heb ik ook nog heel wat gedachten. Belangrijkste vraag die ik heb is: tot welk gedrag leidt het omarmen van non-dualiteit in de alledaagse praktijk? Ik ben bang dat het omarmen van non-dualiteit heel snel leidt tot het steken van je kop in het zand, alles ‘goed’ vinden en vooral niet meer naar jezelf kijken. Met andere woorden: een vrijbrief om niet langer de verantwoordelijkheid te hoeven nemen.
    Op zich kan ik nog wel iets met de gedachte van non-dualiteit, maar belangrijker voor mij is dus de vraag: tot welk gedrag leidt zo`n overtuiging?
     
    Dit was even mijn laatste bijdrage hier. Ik wens iedereen een heel liefdevol en vervullend 2013!

    • Douwe schreef:

      He Lextells, het is idd een beetje een rare kant opgegaan, het had wat mij betreft ook wel wat meer over de inhoud en wat minder over de verpakking mogen gaan maar goed dat is blijkbaar niet altijd goed te sturen. Desalniettemin nogmaals hartelijk dank voor je bijdrage, ik vond het in ieder geval zeer interessant om eens kennis te maken met PRI en hoe je in dat licht pesten bekijkt.  

      Veel discussie over Non-Dualiteit is eerder gevoerd onder dit artikel, aanvullende opmerkingen zijn daar natuurlijk altijd van harte welkom:
      Het begin en einde van goed en kwaad

       

  14. Paul.R schreef:

    Beste Lextells, je schrijft op het eind het volgende: Laatst kreeg ik de volgende gedachte:“Kinderen hebben de toekomst maar wat doen we? We geven ze ons verleden.”Een kind kan alleen geven wat het krijgt, dus laten we ermee ophouden hen te belasten met ons verleden. Door ons DNA geven we altijd een stuk mee uit het verleden, dat kun je nooit losmakelijk zien. Dan schrijf je dat het kind alleen kan geven wat het krijgt, hier ben ik het niet mee eens nl als ik van uit die stelling zou moeten leven nu, dan zou ik een liefdeloos wezen zijn. Want ik heb dat in mijn jeugd nooit gehad, dus dat gaat niet op volgens mij. Want ik kan het wel geven en ervaar daardoor ook de liefde van een ander. Van PRI had ik nooit gehoord, dus dat nagelezen. In mijn belevenis is een negatieve ervaring, wat opgeslagen wordt, iets wat veel tijd nodig heeft om dat gegeven te verwerken. Daarnaast, naar gelang de sterkte van de negatieve ervaring, heeft het meerdere herhalingen nodig van het verwerken om het te kunnen verwerken. Naar gelang van de herhalingen wordt de negatieve kracht op den duur verminderd en kun je die belevenis stapje voor stapje beter aanvaarden (bewustworden). Het gegeven op zich zal altijd gegrifd blijven. Tot slot, Liefde, Angst ed zijn chemische reakties. Die worden geregeld door de neurotransmittors. Maar dat zou je moeten weten. Elke pesterij is op zich een geval apart en zal zodanig ook apart behandeld moeten worden, denk ik. Moeilijk om hier een rode draad in aan te geven. Mvg Paul.
    prdekloe@lijbrandt.nl
     

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger