Cornucopia: de schaarste voorbij

Share Button

De huidige schaarste aan grondstoffen en energie is maar tijdelijk. Met de structurele groei van productiviteit en mogelijkheden om energie te winnen breekt namelijk een tijdperk van ongekende welvaart aan. Als we maar willen en onze capaciteiten productief aanwenden.

Resultaten uit het verleden bieden hoop voor de toekomst
Mensen hebben het nog nooit zo goed gehad als nu. Ondanks alle sombere voorspellingen vanaf Malthus tot aan de moderne onheilsprofeten kunnen we vaststellen dat de mensheid nu welvarender en gelukkiger is dan ooit. Dit lijkt absurd. Immers, twee eeuwen terug, rond 1800, leefden er veel minder mensen op aarde dan nu. Hoe kan het dat we nu met zeven keer zoveel mensen toch een veel betere levensstandaard hebben? Het antwoord: wetenschap en techniek, gecombineerd met een redelijk grote mate van herverdeling van de welvaart. Dit is weer een gevolg is van het respect voor de individuele mens dat in de overheersende westerse cultuur ingebed is. Als we de lijn doortrekken naar de toekomst is de meest logische uitkomst dat de welvaart in de toekomst nog verder toe zal nemen.

In de toekomst worden we nog veel rijker dan nu. Als we enkele stommiteiten nalaten.

De rijkdom van de aarde

Alle productie komt neer op het verplaatsen en herschikken van atomen. Hoe meer energie beschikbaar is, hoe beter we dat kunnen doen. Kortom: welvaart=energieverbruik.

De aarde is eindig. Onze huidige energiebronnen leveren de mens een vermogen van 15 terawatt, per mens tweeduizend watt. Ter vergelijking: ons lichaam zet gemiddeld over de dag tweehonderd watt om, waarvan ons brein veertig watt, een klein peertje, voor zijn rekening neemt. In het rijke deel van de wereld gebruiken we veel meer dan dat (in Nederland bijvoorbeeld meer dan drie keer zoveel). Veel mensen willen niet dat de welvaart van armere mensen stijgt tot het welvaartspeil van dat van ons, maar dit is zowel egoïstisch als immoreel. Het is ook stompzinnig: alleen door de hele wereldbevolking minstens zo welvarend te maken als de West-Europeanen of Japanners nu zijn,voorkomen we massale migratie naar rijke landen en verwoestende burgeroorlogen. Uiteraard zal er een einde moeten komen aan redenen om oorlog te voeren, zoals suprematistische ideologieën.

Het is mogelijk om de energieproductie met factor tien of veel meer op te voeren door massaal gebruik te maken van bijvoorbeeld zonne-energie: de gehele Sahara volzetten met zonnepanelen levert al meer dan veertig keer het totale tegenwoordige wereldenergieverbruik. De aarde bevat zo onnoemelijk veel energie, dat we deze alleen maar op hoeven te vangen en te gebruiken om deze wereld te veranderen in een speeltuin met alleen maar rijken.

Veel onderdelen van het aardse ecosysteem tonen weliswaar ernstige tekenen van stress. Zo staan vispopulaties op het punt van instorting, veranderen de oceanen in een drijvende vuilnisbelt en neemt bodemerosie hand over hand toe. Dit is geen reden voor doemdenken, maar betekent domweg dat de strategieën die tot nu toe gevolgd zijn, moeten worden vervangen. Dit gebeurt op dit moment ook steeds meer. Steeds meer industrietakken schakelen over op duurzame productiemethoden. Landbouw zal plaats moeten vinden in gesloten, geconcentreerde systemen, denk aan geïntegreerde kassen of  viskwekerijen. Op deze manier kunnen we met gemak de hele wereldbevolking een westers welvaartsniveau geven. Kortom: dit is geen structureel, onoplosbaar probleem zoals de Club van Rome beweerde. Het betekent gewoon dat we een groter beroep moeten doen op onze menselijke inventiviteit.

De aarde voorbij
Willen we echt exorbitante welvaartsniveaus bereiken, bijvoorbeeld een megawatt of meer per aardbewoner, het energieverbruik van een multimiljardair die voortdurend in zijn privévliegtuig de wereld rondvliegt, dan is de aarde niet voldoende en zullen we delen van of de gehele industrie over moeten hevelen naar de rest van het zonnestelsel. Dit omdat we de afvalwarmte ook moeten kunnen dumpen. Het goede nieuws: daar is nog ruimte genoeg. Van alle vermogen die de zon uitstraalt, 4,7 * 1026 watt, vangen we maar een minuscuul deel op. Vrijwel alles verdwijnt in de interstellaire leegte. Vangen we die zonnestraling op en zouden we die energie over alle mensen verdelen, dan betekent dit per persoon vijfduizend keer zoveel energie als de hele mensheid nu gebruikt. Kortom: energie en hiermee grondstoffen worden in de toekomt zo overvloedig dat armoede een totale non-issue wordt. We zijn dan de schaarste definitief voorbij. Ieder mens kan dan leven als een multimiljardair.

Interessant
Cornucopiërs

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

5 reacties

  1. scherp schreef:

    “ons lichaam verbruikt tweehonderd watt per dag”
    Voor een technicus is deze zin al nonsens. Ik ben dus wat sceptisch over de verdere inhoud van het artikel.

  2. Thom Holterman schreef:

    Sociale ecologie

    Terecht wijst u er op dat aan suprematistische ideologieën een eind moet komen. Dat is precies de invalshoek die de Amerikaanse libertaire denker Murray Bookchin (1912-2006) kiest om zijn opvatting over ‘de schaarste voorbij’ te verwoorden. Ik herinnerde onlangs opnieuw aan zijn opvattingen in deze, door ze van een actuele stand van zaken in de wereld te voorzien. Het artikel daarover is gepubliceerd op de site van De AS. Het is te raadplegen op:

    http://tijdschriftdeas.wordpress.com/2011/08/27/sociale-ecologie-de-schaarste-voorbij/

  3. antares schreef:

    Ik zag recent in een door NGC getoonde documentaire, de mogelijkheden die gerealiseerd kunnen worden om een deel van de bevolking te evacueren naar elders in dit universum. Dit, voor het geval de aarde geconfronteerd zou worden met een naderende neutronenster. Een enorm, volgens het O. Neil concept gebouwd ruimteschip, kon circa 250 000 mensen naar veiliger oorden vervoeren. Dat dit in de praktijk nog niet aan de orde is, doet er niets aan af dat we dergelijke schepen ook nu al kunnen bouwen in de praktijk. In dergelijke schepen heerst zwaartekracht door rotatie van de scheepsromp, men kan zoals getoond landbouw bedrijven. Dergelijke schepen kunnen in een baan om de aarde voor voedsel en energie zorgen in de toekomst. Ondertussen is al wel duidelijk geworden dat de maan grote hoeveelheden titanium bevat, uit onderzoek. Daar vinden we dus de ideale omstandigheden voor wat betreft de grondstoffen. Voor het realiseren van dergelijke megaprojecten vanaf de aarde is zeer veel energie nodig, omdat dergelijke monsterschepen slechts in delen naar boven kunnen worden gelanceerd. Dan lopen we nog de risico’s van botsingen met ruimtepuin. Bouw men op de maan een scheepswerf, dan vermijd je daarmee alle risico’s. Je kunt profiteren van de lage zwaartekracht, het daar heersende vacuum, en de beschikbare hoeveelheid onbelemmerde energie van de zon. Zonne energie kan direkt gebundeld worden tot de benodigde smeltwarmte voor het titanium. In het vacuum is dat een gegarandeerd  oxidatievrij smeltproces, en de lanceerinrichting kan gerealiseerd worden met een magneetrail. In een later stadium kunnen de schepen in een baan om de aarde gebracht worden, waarna de inrichting vanaf het aardoppervlak gelanceerd kan worden. Daarmee kan worden bereikt, dat de mensheid een wijkplaats heeft voor de steeds toenemende bevolking. Daarnaast hebben we dan een schone energiebron, voedselvoorziening voor iedereen, een zinvol investeringsklimaat, werkgelegenheid, en de mogelijkheid om de omgeving te verlaten als dit nodig is. Ditmaal voor veel meer mensen dan in het oorspronkelijk getoonde concept in de documentaire.
    Om dit te realiseren is wereldwijde samenwerking onontbeerlijk, maar daarvoor hebben we stabiliteit nodig. Een gezond investeringsklimaat kan daaraan bijdragen, omdat investeerders daarmee verleid kunnen worden om in dergelijke projecten geld te steken. Investeerders hebben echter geen zin, als het zichtbare klimaat daarvoor verpest wordt door wel of niet aantoonbare onzichtbare afspraken tussen partijen. De wereld stond altijd al bol van de complotten en ondanks dat zijn wij er nog steeds. Bij de huidige ontwikkelingen op allerlei technisch gebied valt op; dat het effect van geavanceerde communicatie z’n uitwerking niet mist, als het gaat om transparantie in gesmeedde complotten, ook achteraf. Er ontstaat steeds meer nivellering, doordat het voordeeleffect teniet wordt gedaan door afstraffing en boetedoening, i.d.v. het afdragen van genoten voordelen aan de maatschappijen. Aan de ene kant lijkt het alsof de hele planeet vergeven is van de complotten, aan de andere kant is dit juist het gevolg van de verbeterde communicatie technieken. Met een bril op plotseling kunnen lezen, betekent niet dat er vooraf niets stond geschreven. Om deze reden maak ik mij niet druk, ben ik blij met die nieuwe bril, en het uitzicht is zoals het altijd al was. Niets nieuws onder de zon waarvan ik paranoide zou moeten worden. ;)   

  1. 16 mei 2011

    […] we maar nodig hebben uit onze omgeving plukken en op een andere manier aan elkaar rijgen. Kortom: een wereld van overvloed. Wil je massief gouden tegels in je badkamer? Met voldoende energie kan je zelfs uit zeewater goud […]

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger