Zal het Kessler-syndroom ons op aarde gijzelen?

Share Button

Niet alleen van de aarde zelf maken we een zwijnenstal. Ook de omloopbanen net buiten de aardse atmosfeer raken steeds meer verontreinigd door ruimtepuin. Denk dan aan overblijfselen van satellieten, brokstukken en dergelijke.

De ultieme nachtmerrie is het losbarsten van het Kessler-syndroom: een kettingreactie van botsingen, waardoor  uiteindelijk miljoenen kleine, maar uiterst snel bewegende brokstukken satellieten zullen doorzeven. Het goede nieuws is dat zelfs als het Kessler syndroom in alle hevigheid losbarst, het verlaten van de aarde nog steeds mogelijk is.

Opgesloten op aarde zullen we dus niet worden. Wel zullen satelliet-internet, GPS en andere satelliettoepassingen zoals we nu kennen, onmogelijk worden.

Het meeste rumtepuin bevindt zich in low earth orbit of de geostationaire baan.

Het meeste rumtepuin bevindt zich in low earth orbit of de geostationaire baan.

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

3 reacties

  1. bemoeier schreef:

    Kan het ook een accretieschijf worden? Of heeft het daar te weinig massa voor?

  2. Jokkebrok schreef:

    We maken er inderdaad zodanig een rotzooi van dat we omkomen in ons eigen vuil?

  3. Roelof schreef:

    Het zou rampzalig zijn voor de ruimtevaart maar op duur een ring om de aarde kunnen vormen waarvan we de baan kunnen vermijden. Lijkt me trouwens spectaculair gezicht zo’n ring om de aarde als ie vanaf het oppervlak zichtbaar is. Tevens zijn we weer een rampenscenario rijker. Naast zonnevlammen (emp), zonneminimum, metoerietinslag, peak oil etcetera hebben we ook nog de mogelijkheid weer terug in prehistorie te belanden door ruimtepuin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Advertisment ad adsense adlogger