‘Bewoonbare’ exoplaneet op 4,2 lichtjaar afstand ontdekt

Share Button

Het Duitse blad Der Spiegel meldt, dat rond de nabije dwergster Proxima Centauri zich een aardachtige planeet in de bewoonbare zone bevindt. Wat betekent dit, en wat zijn de gevolgen?

Aardachtige planeet
Der Spiegel is een Duits kwaliteitsblad, maar geen wetenschappelijke publicatie. Vandaar dat we dit bericht onder voorbehoud publiceren. Uit het artikel van Der Spiegel [1] blijkt, dat volgens hun bron – vermoedelijk een astronoom die bij ESO werkt – de ESO een planeet heeft waargenomen met ongeveer de massa van de aarde, die zich in een omloopbaan rond Proxima Centauri zou bevinden. Dit zou uitermate groot nieuws zijn.

Artist impression van een ijswereld, die om Proxima Centauri draait. - manyworlds.space

Artist impression van een ijswereld die om Proxima Centauri draait. – manyworlds.space

Alpha Centauri A en B vormen een dubbelster (met beide sterren iets groter en heter dan de zon), waaromheen de rode dwergster Proxima Centauri draait. Dit is de dichtstbijzijnde ster die we kennen. Alpha Centauri A en B kunnen we wel, maar de zeer lichtzwakke Proxima Centauri niet met het blote oog zien.

Jupiterachtige planeet
Al eerder is om Proxima Centauri een planeet ontdekt. Het ging in dit geval om een Jupiter-achtige planeet op ongeveer 0,7 AE (100 miljoen km van de dwergster, ruwweg de afstand zon-Venus). Omdat Proxima Centauri veel lichtzwakker is dan de zon, is dat ver buiten de Goldilock-zone waar vloeibaar water kan bestaan. Volgens de anonieme bron zou er nu een tweede planeet zijn ontdekt op 0,08 AE. Dat is op 12 miljoen km afstand, vier keer zo dicht als Mercurius bij de zon staat. En, heel belangrijk, binnen de Goldilockzone. Dat betekent, dat zich op de planeet vloeibaar water kan vormen, en daarmee leven mogelijk is.

Kunnen we deze planeet bereiken?
Op dit moment is dat onpraktisch: deze ster is plm 466 000 maal verder van de aarde verwijderd dan de zon. Met de huidige stand van de rakettechniek zou een reis duizenden jaren duren. Met een afstand van 4,2 lichtjaar bevindt deze exoplaneet zich binnen bereik van technologie zoals we die in deze eeuw zullen ontwikkelen.  Pas als we geen reactiemassa meer mee hoeven te nemen in raketten (zoals de EM Drive belooft, en ook met laservoortstuwing of lichtzeilen mogelijk is), zal het mogelijk zijn de reisduur te verkorten tot minder dan een mensenleven. De gevolgen zouden groot zijn. De mensheid heeft zich dan uitgebreid tot buiten ons zonnestelsel. We zouden dan een galactische soort worden.

Bron: 
1. Mögliche zweite Erde in unserer Nachbarschaft entdeckt, Der Spiegel, 2016

Via:
allesoversterrenkunde.nl

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

3 reacties

  1. bemoeier schreef:

    Rode dwergen laten nogal grote scheten waar we zelf dan ook licht van gaan geven.

  2. antares schreef:

    Hm, eind augustus zou dit bericht officieel door de ESA wereldkundig worden gemaakt las ik. Even afwachten dus, maar interessant nieuws is dit zeker. Ben ondertussen wel bang dat de afstand tot de ster (12 000 000 km) te klein is voor de ontwikkeling van normaal leven zo als we dat hier op aarde kennen. De hitte is hier niet het probleem, maar de straling. Als we alleen al de verzengende straling van Jupiter nooit zullen kunnen verdragen, wat zeker geen ster is, wat mogen we dan verwachten aan het oppervlak van deze planeet. Als de planeet niet blijkt te roteren, wat heel goed mogelijk is, dan is de van deze ster afgekeerde zijde stijf bevroren. Wat dat betreft zie ik niet zulke grote verschillen met Mercurius. Maar inderdaad zoals Bemoeier al plastisch beschrijft, één scheet en de eventuele bewoonbare, smalle zone wordt geroosterd.

  3. Roelof schreef:

    Ik denk dat rode dwergsterren zeer veel activiteit hebben zoals zonnenvlammen. Misschien omdat deze sterren een geringere massa dus zwaartekracht hebben dan sterren als onze zon. Dit betekent idd veel schadelijke straling. Wel zou dit kunnen betekenen dat door de geringere zwaartekracht de planeet wel degelijk om zijn as draait en daardoor een sterk magnetisch veld heeft net als de aarde. Maar misschien dat de andere twee zonnen van het systeem veel interresanter zijn om te bestuderen. Deze lijken immers op onze eigen zon. Ook deze kunnen planeten hebben. Het Centauri systeem kan best wel eens een ‘dicht bevolkt’ zonnestelsel zijn met veel planeten en asteroïden. ‘ Dus allicht is er een bewoonbare planeet tussen.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger