Navelstreng van donkere materie verbindt melkwegstelsels

Share Button

Onderzoekers ontdekten bewijs voor een grote sliert materiaal die onze Melkweg verbindt met nabijgelegen groepen melkwegstelsels. Deze zijn weer verbonden met de rest van het heelal. De intergalactische snelweg?

De intergalactische waterstofsnelweg zou gebruikt kunnen worden door ramjets die van de ene melkweg naar de andere vliegen. Wel moeten deze ruimtevaartuigen beschermd worden tegen de dodelijke straling bij relativistische snelheden.

De intergalactische waterstofsnelweg zou gebruikt kunnen worden door ramjets die van de ene melkweg naar de andere vliegen. Wel moeten deze ruimtevaartuigen beschermd worden tegen de dodelijke straling bij relativistische snelheden.

Het team, waaronder Dr. Stefan Keller, Dr. Dougal Mackey en Professor Gary Da Costa van de Research School of Astronomy and Astrophysics van de Australian National University, publiceerde hun ontdekking in het oktobernummer van Astrophysical Journal.

De onderzoekers kwamen hier achter door de ‘wolk’ van bolvormige sterrenhopen die de Melkweg omringt te analyseren. Door exacte afstandsmetingen kwamen de onderzoekers er achter dat de sterrenhopen niet evenwichtig verspreid zijn, maar een plat vlak vormen.

Ook de dwergstelsels die als satellieten onze Melkweg omringen, denk aan de Grote en de Kleine Magelhaese Wolken, bevinden zich in hetzelfde vlak. In de opmerkelijk dichterlijke woorden van Keller:  “Wat we hebben ontdekt is bewijs voor de kosmische draad die ons verbindt met de uitgestrektheid van het universum. De draad van sterrenclusters en kleine melkwegstelsels rond de melkweg is te zien als de navelstring die de Melkweg voedde tijdens haar jeugd.”

Zoals al bekend, zijn er twee soorten materie in het heelal: de huis- tuin-  en keukenvariant waar wij uit bestaan en de raadselachtige donkere materie, die we alleen waar kunnen nemen door de immense zwaartekracht – er is naar schatting rond de vier keer zoveel donkere materie als zichtbare materie.

Een gevolg van de Big Bang en de overheersende invloed van donkere materie is dat “normale” materie als een soort schuim op de toppen van een golf, wordt meegesleurd door de donkere materie. Deze vormt enorme, onderling verbonden  vlakken en slierten. De structuur heeft al met al veel weg van een spons.

Daar stopt de overeenkomst. Zwaartekracht sleurt namelijk het materiaal over deze verbindende filamenten naar de grootste opeenhopingen van materie. De bevindingen van Keller en zijn team laten zien dat de bolvormige sterrenhopen en satellietstelsel van de Melkweg dit kosmische filament volgen.

Bolvormige sterhopen zijn sterrenstelsels die uit honderdduizenden zeer oude sterren bestaan, zeer compact opgesloten in een bal. In het beeld dat de drie onderzoekers schetsen, zijn de meeste van deze sterrenhopen de kernen van kleine sterrenstelsels die door zwaartekracht langs de filamenten zijn getrokken. Zodra de melkwegstelsels te dicht in de buurt van de Melkweg komen, worden de meeste sterren opgeslokt en blijft alleen de kern over. Aan wordt genomen dat ons Melkwegstelsel zijn huidige grootte heeft bereikt door honderden van deze dwergstelsels op te slokken.

De ‘navelstreng’ werd afgeknepen doordat enkele miljarden jaren geleden het heelal veel sneller begon uit te zetten. Astronomisch gesproken is ons melkwegstelsel stervende. De stervorming vindt nu veel langzamer plaats dan enkele miljarden jaren geleden, omdat de gasvoorraden in ons Melkwegstelsel voor het grootste deel leeg zijn. Weliswaar is er nog het nodige gas in de intergalactische leegte, maar er is geen systeem waardoor dit gas wordt geconcentreerd en naar ons melkwegstelsel wordt geleid. Misschien iets voor onze verre nazaten om te ontwikkelen.

Uiteraard maakt dit het raadsel nog groter. Wat is donkere materie, en hoe staat deze in relatie met de rest van het heelal? En, aangezien de kosmische uitzetting zich vooral lijkt te concentreren in de intergalactische leegtes, wat is het proces dat hier verantwoordelijk voor is?

Bron
Physorg.com

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

6 reacties

  1. Stef schreef:

    Hoop gezwam weer.

  2. Julie schreef:

    Het is weer herfst, (hoop eikels weer.)

  3. Nils Peters schreef:

    Hmm, zeker interessant!

    Een vraagje heb ik wel, 3 weken geleden op NUjij.nl gesteld, maar geen enkel bevredigend antwoord op gehad.

    Gaat hierom:

    http://www.nujij.nl/wetenschap/google-sky.13809010.lynkx

    Ik begrijp het niet helemaal, maar misschien is er een verband?

    • Barry schreef:

      @Nils,

      Ik durf het natuurlijk niet met zekerheid te zeggen maar ik heb een vermoeden wat het is. Volgens mij zijn het clusters die mee drijven met een electromagnetische golf. Er zijn in het universum meerdere oervelden. Bij het verschijnsel wat je ziet in je link moet je gaan denken aan het bereik van de electromagnetische golf van die oervelden. Als er 2 van die electromagnetische velden langs elkaar door gaan dan zullen de clusters zich voornamelijk in de pieken van die electromagnetische golf bijeenclusteren.

      http://www.antennebureau.nl/onderwerpen/algemeen/Elektromagnetische+velden

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger