TED-talk: Mars is geen backup-planeet

Share Button

Het is verstandig om de mensheid te verspreiden over meerdere planeten, willen we niet uitsterven. Tegelijkertijd moeten we Mars niet zien als een opvolgers-wereld voor de aarde, aldus planetologe Lucianne Walkowicz.

Hier heeft ze denk ik ook groot gelijk in. We hebben al een planeet, die in veel opzichten een lot in de loterij is. Zo is onze maan waarschijnlijk de oorzaak dat de aarde niet het lot van Venus heeft ondergaan. De biosfeer van de aarde is heel erg rijk en bevat miljoenen soorten die we nog niet ontdekt hebben. Kortom: onze moederplaneet is een juweel dat we moeten blijven koesteren. Hoeveel planeten we ook met pijn en moeite zullen terraformeren: er is maar één aarde.

Mars, van ijzige woestijnwereld naar tweede planeet, waar wij mensen zonder zuurstofmasker rond kunnen lopen. De droom van velen.

Mars, van ijzige woestijnwereld naar tweede planeet, waar wij mensen zonder zuurstofmasker rond kunnen lopen. De droom van velen.

Share Button

Germen

Hoofdredacteur en analist (Visionair.nl) Expertise: biologische productiesystemen (master), natuurkunde (gedeeltelijek bachelor), informatica

Dit vind je misschien ook interessant:

8 reacties

  1. mike schreef:

    maar 1 aarde?
    iwij kennen maar 1 aarde dat is wat anders

  2. Roelof schreef:

    Ik kan me zeker vinden in de mening van deze vrouw. Als we andere planeten bewoonbaar willen maken dan moeten we zeker ook een planeet bewoonbaar kunnen houden. Mijn grootste zorg die ik heb om de de aarde zijn kerncentrales. Het broeikasseffect kan naast de vele nadelen ook nog voordelen hebben voor het leven op aarde ivm extra koolstof voor levende organismen om zichzelf uit op te bouwen met andere woorden meer voedsel. Maar het radioactieve afval van kerncentrales daar heeft geen enkel organisme baat bij.

  3. antares schreef:

    Ze heeft volledig gelijk in haar standpunten, we moeten de aarde bewoonbaar houden. Overigens; het ontdekken van andere planeten in hun baan rondom andere sterren, doen we nu nog d.m.v. de verandering in licht sterkte als zo’n planeet daarvoor langs beweegt in haar baan. Dat werkt echter alleen als die banen zich radiaal ten opzichte van de waarnemende instrumenten bewegen. In axiale posities wordt het sterrenlicht nooit beïnvloed door welke planeet dan ook.

  4. ongelovige Thomas schreef:

    In je magnetron is het klimaat stukken aangenamer dan op mars.
    Je kan eenvoudig in je magnetron kruipen zonder hiervoor eerst 6 jaar te moeten reizen en toch kruipen we niet in ’n magnetron omdat dit volstrekt zinloos is..
    I

  5. ongelovige Thomas schreef:

    In je magnetron is het klimaat stukken aangenamer dan op mars.
    Je kan eenvoudig in je magnetron kruipen zonder hiervoor eerst 6 jaar te moeten reizen en toch kruipen we niet in ’n magnetron omdat dit volstrekt zinloos is..
    Koloniseren van mars is hoogmoed..hoogmoed omdat we nog niet eens in staat zijn om aardse woestijnen leefbaar te maken….Kunnen we dat wel dan zou je kunnen denken om in ’n aardse mega- magnetron ’n voor de mens leefbaar klimaat te scheppen…..pas daarna kun je eventueel denken aan het koloniseren van mars.

    De invloed van SF zie je duidelijk terug in de marsreizen utopie..De denkfout is dat de .technologie v.d. toekomst de technologie uit SF is …alleen is de SF-technologie onbestaanbaar en de noodzaak deze te ontwikkelen is er niet..

  6. Roelof schreef:

    Het klopt dat er organismen bestaan die tegen radioactiviteit kunnen. Sommige bacteriën en er zijn bij Chernobyl koolmezen en konijnen ontdekt die zich hebben aangepast aan de straling. Zij kunnen hun DNA beter repareren dankzjj een nieuw mechanisme dat door natuurlijke selectie is ontstaan. Deze dieren gedijen er. Maar de meeste diersoorten heben zo’n mechanisme nog niet ontwikkeld, doen dat niet of het gaat veel langzamer. Of mensen ook zo’n innerlijke DNA-chirurg kunnen ontwikkelen is nog maar de vraag.
    Je kunt Mars overigens niet vergelijken met een magnetron. Zowieso dat de atmosfeer van Mars wel enige bescherming te bieden heeft tegen schadelijke alfa deeltjes (helium kernen) van de zonnewind, röntgenstraling en tegen micrometeorieten. Ultra violette straling komt wel grotendeels door de Martiaanse dampkring UV-a en UV-b volledig en UV-c grotendeels behalve misschien tijdens een stofstorm en bewolking komt er ook voor. Maar voor een bezoek aan een exoplaneet die in een baan rond een pulsar of een neutronenster zit zou de magnetron zeker een uitstekende simulatie zijn van de conditie’s daar.

  7. quark schreef:

    Ze heeft groot gelijk, dit is nou net wat me in “Interstellar” zo irriteerde: het idee dat de mensheid maar moet verkassen.

    Met chemische voortstuwing is het totaal onmogelijk, ik heb net wat gebrainstormd om een grove indicatie te krijgen.
    De mensheid weegt nu pakweg 316 miljard kilo. Om aan de Aardse zwaartekracht te ontsnappen heb je al gauw 10x zoveel brandstof nodig, zeg 3.000.000.000.000 kilo.
    Dat is 60x de jaarlijkse wereldproductie van waterstof, en 30x die van zuurstof.

Geef een reactie

Advertisment ad adsense adlogger