Auto

Olieslurpende voertuigen worden snel elitair statussymbool

Nu het produceren van aardolie steeds duurder wordt – laat je niet misleiden door de lage olieprijzen nu- en zonne-energie steeds goedkoper, is het onvermijdelijk, dat de benzineslurper dezelfde weg zal opgaan als het paard en de koets eerder. Alleen de absolute elite kan het zich dan nog veroorloven zich op deze vervuilende wijze te verplaatsen.

Waarom olie steeds duurder zal worden
Aardolie is een eindige grondstof. Er zit weliswaar nog veel olie in de grond, maar deze wordt steeds moeilijker om te winnen. De reden: de makkelijk winbare olie, zoals de stroperige olie waarmee de oude Babyloniërs hun gebouwen aan elkaar teerden, is al lang geleden opgepompt en verstookt. Waar vroeger met de energie in een vat olie honderd vaten olie konden worden gewonnen, ligt dat getal voor teerzand nu op 2:1. U leest  het goed, waarde lezer. Met pijn en moeite kan de dubbele energieinhoud uit de ‘onuitputtelijke’ voorraad teerzand worden gewonnen.

De eerste auto’s hadden veel weg van de koetsen die ze vervingen. Nu is het een enorm statussymbool er een te hebben.

En zonne-energie steeds goedkoper
Een omgekeerd effect treedt op met zonne-energie. Anders dan olie, raakt zonne-energie de eerste vijf miljard jaar niet op. Ook voor zonnepanelen kunnen grondstoffen worden gebruikt, zoals silicium, die letterlijk met bergen op aarde aanwezig zijn. Ook worden zonnepanelen steeds zuiniger met grondstoffen: per atoom kan er steeds meer energie worden gewonnen. Het onvermijdelijke gevolg is dat zonne-energie jaar na jaar in prijs daalt.

Tesla straks wagen voor Jan Modaal, benzineslurpers als toekomstige Gouden Koetsen
Zoals bekend worden de niet-bastaard leden  van de familie van Lippe-Biesterfeld elk jaar tijdens Prinsjesdag naar de Staten Generaal gereden in een vergulde koets, voortgetrokken door een aantal paarden.  De koets is nu een statussymbool, waar bruidsstelletjes en hooggeplaatste gasten zich in laten vervoeren. Of toeristen in het New Yorkse Central Park.

Dat was anderhalve eeuw geleden wel anders. De koets was in die tijd een soort bus. Wilde je van de ene stad naar de andere reizen, dan moest je gebruik maken van de postkoets of de trekschuit. Auto’s zijn nu goedkoper dan koetsen, omdat een auto geen weiland en stalknecht nodig heeft. De opvolger van de benzineauto, de elektrische auto,  zich technisch gezien veel simpeler in elkaar dan de benzineauto. Met een permanente magneet, een stroombron en een koperdraad kan zelfs een kind van acht jaar al een werkende elektromotor maken. Dat, kan ik u verzekeren, is met een viercylindermotor wel anders. De reden, overigens, dat elektrische auto’s al vijftig jaar voor de benzineauto bestonden. Kortom: zodra goedkope accu’s echt door gaan breken, zullen elektrische auto’s veel goedkoper om te maken zijn dan de benzineauto. Zonder de accu zijn  ze dat nu al, met stukken.

Zowel de steeds duurdere benzine als de ingewikkelde constructie zullen van de benzinemotor een uitstervende technieksoort maken. Alleen de rijken zullen zich deze motoren nog kunnen veroorloven. Dus wij durven de voorspelling wel aan, dat rond 2030, dat is minder dan vijftien jaar na nu, de benzineauto het ultieme statussymbool zal worden. Benzine zal in luxe cadeauverpakkingen door de petroleur verkocht worden. De buren van de bezitter van een benzineauto zullen jaloers de verstikkende dampen opsnuiven. Met een meewarige glimlach. En het portier van hun snelle, geruisloze en goedkope elektromobiel, dicht beplakt met gitzwarte, hyperefficiente zonnepanelen, achter zich dichttrekken, blij dat ze in een tijd leven waarin er geen rampzalige oorlogen meer om olie worden gevoerd.

Zonne-gezinsauto Stella ontwikkeld

Een team Eindhovense studenten slaagde er in een gezinsauto te ontwikkelen, die zich voortbeweegt op zonne-energie: de Stella. Dat betekent: nooit meer tanken. Hoe praktisch is een zonne-auto?

De zonneauto Stella.Bron: TUE

Als je de Stella goed bekijkt, valt ten eerste op dat de auto een erg grote oppervlakte heeft. Een platte, ondiepe structuur maakt de auto aerodynamisch gunstig en vooral: laat hem veel zon vangen. Ten tweede: erg hard gaat de Stella niet, zoals uit het filmpje blijkt. Dit komt door het vrij geringe vermogen van de zon. Aan de bovenkantvan de atmosfeer komt er 1100 watt per vierkante meter binnen. Ongeveer de helft van de zonnestraling overleeft de tocht door de atmosfeer, waardoor er rond de 550 watt per vierkante meter op het autodak valt. Op een zonnige dag.

Als we aannemen dat de studenten de beste verkrijgbare zonnecellen hebben gebruikt met een rendementvan rond de 30%, levert dat rond de 150 watt per vierkante meter, of 1500 watt voor de gehele Stella, op. Erg hard kan je daarmee niet. Een goede accu is dus bepaald geen overbodige luxe. En die zit er ook in: de Stella kan 600 km rijden als de zon niet schijnt. Dus met een zonnetje nog veel meer.
Hiermee is aangetoond dat als we genoegen nemen met lagere snelheden, auto’s op zonne-energie heel goed haalbaar zijn. Hopelijk komt dit voertuigje snel op de markt. Al te moeilijk moet het niet zijn: het is in principe een erg lichte carosserie met een goed, groot zonnepaneel op het dak geplakt. Om eerlijk te zijn jeuken de handen van schrijver dezes.

Meer informatie
Stella solar car

 

Eerste 3D geprinte auto in China ontwikkeld

Ook in China, dat door veel mensen nog wordt geassocieerd met lage lonen en erbarmelijke werkomstandigheden, breekt de 3D printrevolutie uit.Slechts twee jaar na de eerste 3D-geprinte auto in de Verenigde Staten, wordt deze ook in China op de markt gebracht door de op het zuidelijke eiland Hainan gevestigde firma Sanya Sihai 3D Technology. De (incrementele) kosten voor deze modern ogende auto waren extreem laag, rond de $1770 (1500 euro).

3D geprinte auto’s kunnen nu ook China veroveren.

De auto is geheel elektrisch en 1,63 bij 3,6 meter in afmeting, vrij klein dus. Het gewicht is met 500 kg zeer laag, te vergelijken met een forse brommobiel. Ook de maximumsnelheid is met 40 km/uur lager zelfs dan die van een brommobiel. Voor vervoer binnen de stad zal dit kleine voertuigje voldoen, maar veel meer ook niet. Vergeet echter niet, dat met dit productieproces heel makkelijk en snel verbeteringen zijn aan te brengen. De weinig indrukwekkende voertuigjes van 2015 zullen zich razendsnel ontwikkelen tot goedkope, aantrekkelijke vervoersmiddelen, die het bestaande autofabrikanten heel lastig gaan maken.

Meer informatie
3Ders.org

Video: autokrakers slaan toe

De autokraker nieuwe stijl is niet meer een junk die een autoruitje intikt om een autoradio in te ruilen voor een shot heroïne. Nu auto’s steeds slimmer zijn geworden, worden ze steeds interessanter voor computerhackers. In deze video laten enkele tophackers auto’s akelige dingen doen.

Deze video toont aan dat het steeds slimmer maken van apparaten ook zijn keerzijde heeft. Microcontrollers zoals een Arduino zijn in feite even krachtig als een Commodore 64 of meer en moderne auto’s bevatten enkele tientallen van deze dingen. Dit maakt het mogelijk om ze te hacken en met eigengeschreven software een apparaat als een auto compleet over te nemen. Het is duidelijk dat autofabrikanten hun huiswerk beter moeten doen…

3D geprinte auto rijdt 4500 km op volle tank

Ongelofelijk maar waar: met een enkele tank brandstof dwars door Amerika rijden. Ook deze nieuwe doorbraak vindt plaats met behulp van 3D-printers. Komt het tijdperk van overvloed, dat cornucopianen als Ray Kurzweil voorspellen er nu eindelijk aan?

Bij lage snelheden is het brandstofverbruik van een auto evenredig aan het gewicht. Maar hoe krijg je het gewicht omlaag zonder een compromis te hoeven sluiten wat betreft veiligheid? Het antwoord: met een 3D-printer. De URBEE 2 zal in staat zijn met een volle tank van 45 liter heel Amerika door te rijden. 3d-printgigant Stratasys leverde de printer, KOR EcoLogic leverde in samenwerking met Stratasys-dochter RedEye On Demand het ontwerp en de technische uitvoering. Het chassis van auto’s bestaat doorgaans uit honderden onderdelen. Het chassis van dit ontwerp bevat slechts veertig losse onderdelen, die alle geprint kunnen worden uit ABS, een thermoplastisch plastic materiaal. Wel moet de motor, batterij en dergelijke nog uit andere bronnen betrokken worden. Het kleine aantalosse onderdelen maakt de uitvoering vrijwel naadloos, waardoor een extreem lage drag-coëfficiënt wordt gehaald: 0,15 en de luchtweerstand dus sterk daalt. Ter vergelijking: een rijdende kubus scoort 1, een bol 0,5.

urbee-1

Hoewel het gewicht slechts de helft is van een conventionele auto, is de bescherming tegen botsingen even groot, vanwege de sterkte van het materiaal waaruit de auto wordt geprint. Het lage gewicht leidt ook tot een extreem laag brandstofverbruik. De bouwers plannen een autorit van Los Angeles, aan de Stille Zuidzee, naar New York City aan de oostkust, op een volle tank met rond de 45 liter benzine. Dit komt neer op een afstand van 4500 km en dus een brandstofverbruik van 1:100. De proef zal worden uitgevoerd met het niet erg milieuvriendelijke bioethanol.

Met deze proef wil Stratasys aantonen dat ook grote oplages hoogwaardige producten kunnen worden geproduceerd met 3D-printers. Uiteraard met de bedoeling om veel 3D-printers te kunnen verkopen aan fabrikanten over de gehele wereld. Het tijdperk van grote overvloed komt steeds dichterbij.


Bronnen:

o.a. Wired, Stratasys comm.

Update: eerste vliegende auto op de weg toegelaten

Veel forenzen zouden er een lief ding voor over hebben om over de voortkruipende file te kunnen vliegen. In de Verenigde Staten is het nu eindelijk zover met de Terrafugia Transition. Nog in 2012 worden de eerste op de weg verwacht. Ook de Nederlandse PAL-V One zal spoedig het luchtruim kiezen.

PAL-V One, hier in gebruik als politieheli. Voor politiediensten is een voertuigje waarmee verdachten ook in de lucht kunnen worden achtervolgd erg interessant. Bron: PAL-V

Ontwerpers van vliegende auto’s richten zich gewoonlijk op het vliegelement, wat doorgaans leidt tot een vliegtuig of helicopter met wielen, of op het rijelement, wat een auto met vleugels of rotor oplevert. De Nederlandse PAL-V heeft nog het meeste weg van een helicopter met wielen, dus valt duidelijk onder de eerste categorie.

De rijdende eenpersoonshelicopter (of vliegende driewieler) PAL-V One zal volgens de fabrikant PAL-V ongeveer 300 000 dollar (plm. 250 000 euro) gaan kosten. Het transportmiddel heeft een maximale actieradius van 560 km en bereikt een maximale snelheid van 180 km/uur. Lachend de ochtendspits voorbij wordt hiermee een eenvoudige zaak. Kortom: dit zou wel eens het ultieme statussymbool voor rijken in de volgepakte Randstad of in Moskou, dat ook al onbegaanbaar is door de vele files, kunnen worden.

Omdat het vliegtuigje lager vliegt dan 1200 m is er geen interferentie met commercieel vliegverkeer en kan de eigenaar dus vertrekken zonder de gebruikelijke luchtvaartbureaucratie (denk bijvoorbeeld aan een vluchtplan indienen). Het vliegtuigje vliegt op benzine.

 

 

Het voertuigje kan zeer snel opstijgen door zijn vleugels uit te klappen.

Een gezinsauto is het vlaggenschip van de Amerikaanse fabrikant Terrafugia niet: er past slechts één bestuurder in de cockpit. Het vliegtuigje heeft ongeveer vijfhonderd meter startbaan nodig om op te stijgen. Op een snelweg moet dat dus in principe mogelijk zijn.

De vliegende auto weegt leeg iets meer dan vierhonderd kilo. In de lucht haalt het rijdende vliegtuigje 185 km/h, op de weg 115 km per uur. In de lucht gebruikt het vliegtuigje ongeveer één liter brandstof per negen kilometer, op de weg rijdt het voertuig 1 op 15.

Niet dat brandstofkosten de trotse bezitter veel uit zullen maken. Het vliegtuigje is uw eigendom voor ongeveer een kwart miljoen Amerikaanse dollar (plm. 180 000 euro). Er is plek gereserveerd voor golf clubs, wat ook duidelijk maakt wat de verwachte doelgroep is voor dit voertuigje.

Bronmen
PAL-V
Terrafugia Transition Specs

‘Zelfbesturende auto redt levens’

Elk jaar vallen er alleen al in Nederland duizend verkeersdoden. Volgens experts zou het vervangen van handbesturing door automatische besturing veel levens redden. Wordt de automobilist een bedreigde diersoort?

De heer in het verkeer is een computer
In Nevada is het sinds kort legaal om computerbestuurde auto’s de weg op te sturen. Dit mede dankzij een intenieve lobby van Google, dat in de staat haar vloot aan computergestuurde auto’s wil uittesten. Google heeft een ijzersterk argument. Het aantal verkeersdoden. Dit is in de Verenigde Staten dertigduizend per jaar, evenveel mensen als in een middelgrote stad wonen. Verreweg de voornaamste oorzaak: menselijke fouten. Door computrs bestuurde auto’s kunnen het aantal verkeersdoden radicaal terugdringen, aldus David Champion, hoofd auto testing van Consumer Reports, mar alleen als alle uto’s door computers worden bestuurd. Hij denkt dat een mengvorm van menselijke en computerchauffeurs chaos op zou leveren. Dit omdat volgens hem mensen beter in staat zijn het gedrag van andere mensen te voorspellen dan computers dit ooit zouden kunnen. Als mensen zien dat de chauffeur van een naderende auto ze niet aankijkt, maar plankgas geeft, zullen ze afremmen, stelt Champion. Tenzij ze in een SUV rijden en een pesthumeur hebben natuurlijk, want dan kunnen ze later de tegenligger van de bumper schrapen.

Google's autonome auto mag nu in Nevada zonder chauffeur rondrijden.

Electronic Stability Control
Google’s auto’s, omgebouwde Toyota Priussen, bevinden zich nog steeds in de testfase en zijn niet te koop voor particulieren. Sommige “driver assist” technologieën die in dergelijke auto’s worden uitgetest, worden al wel toegepast in nu verkrijgbare auto’s en helpen het aantal verkeersdoden terug te dringen. Bijvoorbeeld Electronic Stability Control, waarbij computers bestuurders ondersteunen met de voertuigbeheersing tijdens abrupte verkeersmaneoeuvres (in de praktijk: gevaarlijke noodsituaties), lieten het aantal dodelijke botsingen met een derde dalen.

V2V
Een technologie die Google niet gebruikt, maar waar wel mee wordt geëxperimenteerd (en die automatische voertuigen veel effectiever zou maken) is vehicle-to-vehicle communication, V2V. Zendertje in autos communiceren met elkaar en met zendertjes langs de kant. Ze geven elkaar voortdurend snelheid en positie door, zodat ze daar rrekening mee kunnen houden. V2V is al in een vergevorderd stadium van ontwikkeling door een consortium van aautofabrikanten en de federale National Highway Traffic Safety Administration (enigszins te vergelijken met de Nationale Verkeersdienst).

Voor- en nadelen
Automatische voertuigen houden zich altijd aan de maximumsnelheid en aan de verkeersregels (tenzij een voertuighacker, een nog niet bestaande soort crimineel, toeslaat). Ook kan de politie een vluchtauto eenvoudig de opdracht geven richting politiebureu te rijden en de portieren vergrendeld te houden. Of als de eigenaar de wegenbelasting niet heeft betaald of dronken is, stil blijven staan. De kilometerheffing wordt zo ook een fluitje van een cent. De gangen van een potentiële verdachte, iedereen dus, zijn zo van minuut tot minuut na te gaan. Vanuit overheidsstandpunt is er dus veel voor te zeggen dit soort auto’s verplicht te stellen. In het algemeen belang, dat spreekt. Maar toch jammer van al die mooie actiefilms waaarin scheurende auto’s elkaar de pas af proberen te snijden. Aan de andere kant: de niue ster wodt de carhacker, die met zijn software een enorme verkeersopstopping veroorzaakt en politiedrones laat crashen. De nieuwe Jan de Bont?

Bron:
CNN Money

 

Doorbraak elektrische auto: hoge-capaciteit energieopslag opgeladen in enkele minuten

Onderzoekers hebben een apparaat ontwikkeld dat geen batterij of ultracondensator is, maar wel de voordelen van beide heeft. Dat wil zeggen: evenveel energieopslag als een batterij en even snel op te laden als een ultracondensator. Het nieuwe apparaat werkt door grote hoeveelheden lithiumionen snel tussen elektroden heen en weer te pompen. De snelle oplaadtijd neemt een belangrijke barrière weg voor de komst van goedkope elektrische auto’s. Ook kunnen hiermee de beruchte piekvermogens van windmolens en andere alternatieve energievormen worden opgevangen.

Nieuw energieopslagsysteem laadt auto's in minuten op

Revolutionaire uitvinding
De onderzoekers noemen hun uitvinding “lithium-ion uitwisselcellen met grafeen oppervlakte”, of kortweg surface-mediated cells (SMC’s). Hoewel de apparaten nog lang niet uitontwikkeld zijn – zo zijn de materialen nog niet optimaal – presteren ze nu al beter dan lithium ion-accu’s en supercondensatoren. De nieuwe energieopslag kan 100 000 W per kg cel leveren, wat honderd maal hoger is dan wat een lithium-ion batterij kan leveren en zelfs tien keer hoger dan supercondensators, tot nu toe de recordhouder. Om een indruk te geven: 100 000 watt is evenveel vermogen als 500 gemiddelde mensen kunnen leveren. Ook slaan de nieuwe cellen 0,16 kWh per kg op, vergelijkbaar met lithiumbatterijen en dertig maal zoveel als ultracondensatoren.

Volgens Bor Z. Jang, medeoprichter van Nanotek, kunnen met de huidige SMC en lithium ion-batterijen elektrisch voertuigen even ver rijden. Net als lithiumbatterijen kunnen de SMC’s nog verder worden verbeterd (waardoor ze meer energie op kunnen slaan dan nu). Hierbij houden ze echter hun beslissende voordeel: ze kunnen in minder dan een minuut worden opgeladen, waar een lithiumbatterij in elektrische voertuigen uren opladen vergt.

Tot nu toe: snel leeg versus traag opladen
Tot nu toe moesten autobouwers kiezen tussen twee kwaden. Ultracondensatoren slaan hun energie op als elektrische lading. Ze kunnen heel snel opgeladen worden, maar hun capaciteit is maar laag. Batterijen, aan de andere kant, kunnen veel energie per kilogram opslaan maar kunnen alleen in lange tijd opgeladen worden. Het gevolg is dat voor elektrische rijders even onderweg tanken er niet inzit. Doorgaans hangen de auto’s de hele nacht aan het stopcontact. Ook kunnen batterijen tien keer zo weinig piekvermogen leveren als condensatoren. Overigens is dit nog vergelijkbaar met motoren op fossiele brandstof. Met hun fundamenteel nieuwe concept maken Jang en zijn collega’s al deze problemen een non-issue.

Het geheim van de SMC
Ook bij dit apparaat is (zoals bij wel meer technische doorbraken) grafeen verantwoordelijk. Beide elektroden bestaan uit atoomdikke laagjes grafeen. Daardoor kennen ze een werkelijk gigantische oppervlakte. Bij het maken van de cel plaatsen de onderzoekers vast lithiummetaal aan de anode (positieve elektrode; pluspool). Gedurende  de eerste ontlading wordt het lithium geioniseerd, waardoor er veel meer lithiumionen vrijkomen dan in een gewone lithiumbatterij. Dit verklaart het veel hogere vermogen en de snelle laadtijd. Als de batterij wordt gebruikt, migreren de ionen door een vloeibare elektrolyt naar de kathode (minpool), waar de ionen de poriën binnendringen en zich op het enorme grafeenoppervlak in de kathode hechten. Gedurende het weer opladen beweegt de zee van lithiumionen weer snel van kathode naar anode. Zie afbeelding rechts. Elk lithiumion hoeft maar heel kort te reizen, in de orde van duizendsten van millimeters, waardoor de SMC extreem snel wordt opgeladen.

Omdat de ionen worden uitgewisseld tussen de poreuze oppervlakten van de elektroden en niet diep in de elektrode moeten reizen, zoals in batterijen, is het tijdvretende proces waarbij de lithiumionen in de elektroden moeten worden afgezet, niet meer nodig. Dit proces maakt dat het opladen van batterijen zo lang duurt.

Nog meer goed nieuws is dat het apparaat nu al goed presteert terwijl het nog steeds niet is geoptimaliseerd. Verwacht dus een veel hogere capaciteit in de komende jaren. Ook kan deze energieopslag heel vaak achter elkaar worden opgeladen. Na duizend keer opladen, dat staat ongeveer gelijk aan twintig jaar autogebruik als mensen een keer per week tanken, is de capaciteit nog 95%. Zelfs na tweeduizend keer opladen was de capaciteit niet ernstig verminderd.

Alles klaar voor de elektrische revolutie
Jang verwacht geen grote hordes die nog genomen moeten worden om deze vorm van energieopslag op grote schaal uit te rollen. Weliswaar is grafeen nog steeds peperduur, maar de productie wordt nu steeds grootschaliger gemaakt. De productiekosten van grafeen zullen de komende drie jaren enorme dalen, aldus Jang. Wel zal er vermoedelijk een enorm lithiumtekort ontstaan. Gelukkig zit er in zeewater heel veel lithium, dat met voldoende energie hier uit te halen is. Zoals zo veel dingen komt ook dit dus neer op een energieprobleem. En dat is oplosbaar. Kortom: dumpen, die olieaandelen.

Bronnen
Bor Z. Jang, et al. “Graphene Surface-Enabled Lithium-Ion Exchanging Cells: Next-Generation High-Power Energy Storage Devices.” Nano Letters (2011)
New energy storage device could recharge electric vehicles in minutes, physorg (2011)

Het nieuwe autoloze tijdperk

De auto is op zijn retour. Zelfs in de bakermat van de autocultuur, de Verenigde Staten, worden er steeds minder rijkilometers gemaakt en de autoverkoop is nu nog maar de helft van wat deze halverwege de tachtiger jaren was. Peak car is al een paar jaar een feit in de westerse wereld. Wat zijn de oorzaken?

De autowegen in de VS worden steeds leger. De boosdoeners: internet en vergrijzing.

Is het uit tussen de westerse maatschappij en de auto? Een onbereikbare droom voor klimaatactivisten is zich op dit moment aan het voltrekken. Hoewel ouderen en gezinnen met jonge kinderen aan hun auto vasthouden, leiden de vergrijzende bevoking en een nieuwe, minder auto-minded mentaliteit onder de jongeren tot een structurele daling van het aantal auto’s. Het aantal verkochte auto’s is structureel aan et dalen in de VS en ook hier. De auto’s die het meeste verkocht worden zijn klein, licht en zuinig. Ook is het autobezit per hoofd van de bevolking aan het dalen, zo ook het aantal reizigerskilometers via de auto.

Voor een deel komt dit omdat de bevolking ouder wordt. Ouderen hebben minder behoefte aan reizen met de auto. Ook zijn de buitenwijken nu uit. Wie het kan betalen woont het liefste in een appartementje in de binnenstad. Aan een auto heb je niet zoveel in een grote stad.  Een groot deel van de dag staan ze vast in verkeersopstoppingen of voor een verkeerslicht. De grote uitgaven voor een auto kunnen, vinden steeds meer mensen, beter aan wat anders besteed worden. Het gebruik van overige vormen van vervoer, variërend van de fiets tot de trein en tram, stijgt nog steeds. Maar voor hoe lang? Immers: sociale media nemen steeds meer de noodzaak weg om elkaar direct te zien voor een gesprek.

Overigens groeit het autogebruik in de ontwikkelingslanden nog steeds snel. De vraag is ook hier: hoe lang nog. Ook bewoners van Sao Paulo en Delhi zitten met volkomend vastzittend verkeer. Er is een optimaal aantal auto’s op de weg. Stijgt de voertuigdichtheid boven deze waarde, dan staan auto’s meer stil dan dat ze rijden. Ook in de ontwikkelingslanden is dus de verwachting dat het aantal auto’s hier uiteindelijk zal stabiliseren. Deze auto’s zullen niet meer op olie rijden – die is tegen die tijd zeer schaars en duur – maar op zuinige en goedkope elektromotoren. De snelle vorderingen in ultracondensatoren en batterijtechniek brengen dit dan binnen bereik.

Meer informatie
The Road… less traveled (Brookings Institute, 2008)

Het rijdende hotel

Het is de droom van iedere hoteleigenaar. Je hotel neer kunnen zetten waar op dat moment de meeste toeristen zijn. Het Spaanse Hotelmóvil maakt deze droom nu op visionaire wijze waar. De toekomst voor het eeuwige probleem van nijpende tekorten aan of leegstand van hotelkamers?

Hotelmóvil kan verschillende bestemmingen krijgen. Niet alleen een hotel,maar ook als bijvoorbeeld mobiel ziekenhuis is het voertuig geschikt.

Hotelmóvil, volgens de fabrikant een rijdend vijfsterrenhotel, bestaat uit een trailer die achter een vrachtwagencabine gehaakt kan worden. Het is dus erg handig over een rijbewijs E te beschikken als je overweegt om mobiele hotelbaas te worden. Hotelmóvil kan ongeveer 44 mensen herbergen in twintig hotelkamers. Het voertuig vouwt zichzelf in ongeveer dertig minuten uit tot volwaardig hotel. En dat niet alleen. Het voertuig kan zichzelf ook ombouwen tot conferentiezaal. Kortom: de fabrikant lijkt er hiermee in geslaagd te zijn een creatieve oplossing te vinden voor het permanente probleem van het afstemmen van vraag en aanbod van hotelkamers.

Goedkoop is Hotelmóvil uiteraard niet, denk aan ongeveer 400 000 euro. Aan de andere kant: zoveel betaal je ook voor een gemiddeld huis. Laat staan een compleet hotel met twintig kamers. Komt Hotelmóvil naar u toe deze zomer?

Dutch