kunst

Analoge schrijfklok laat zien waarom een computer best wel handig is

Een Japanse student bouwde in een half jaar een monsterlijk ingewikkelde mechanische klok. Omzetten van zelfs digitale technologie in analoge vorm blijkt hels moeilijk…

Veel van jullie kennen ongetwijfeld de schrijvende klok. Deze klok, waarvan de bouwbeschrijving op Instructables en Thingiverse te vinden is, schrijft met behulp van een eenvoudige robotarm de tijd. Hieronder de ‘Plotclock’ in actie.

Deze is voor een amateur-electronicus in enkele uren in elkaar te zetten, tenminste, als je toegang tot een 3D-printer hebt voor de onderdelen en drie servomotortjes en een Arduino op de plank hebt liggen. Een Arduino is een chip met ombouw, die (grof gezegd) in feite kan wat met een Commodore 64, MSX of ZX Spectrum kon.

Dit bracht waarschijnlijk Kango Suzuki, een toen 22 jaar oude universiteitsstudent aan de Tohoku University of Art and Design op een idee. Zou deze functionaliteit ook in analoge vorm kunnen worden verwezenlijkt? Hij wijdde een half jaar aan het project. Wat resulteerde was een met gewichten aangedreven klok die puur met behulp van tandwielen en hefbomen elke minuut de tijd schrijft. Zoals uit onderstaand filmpje wel blijkt, is het apparaat monsterlijk ingewikkeld.

Digitale technologie heeft als voordeel, dat deze gemakkelijk is te herprogrammeren. Zo kan de Arduino-klok in principe ook Romeinse, Maya of Hindi-cijfers schrijven, of de tijd in woorden schrijven. Een kwestie van de robotarmen andere bewegingsvectorwaarden meegeven. Dit is programmeertechnisch vrij eenvoudig als je eenmaal een goed wiskundig model hebt van de robotarmen. Voor Suzuki zou dit betekenen dat de klok voor een groot deel herontworpen moet worden, met andere woorden: weken werk. Analoge computers zijn soms te programmeren met dingen als ponskaarten (zoals weefgetouwen en pianola’s).

De analoge klok die elke minuut de tijd uitschrijft. Het kostte Kango Suzuki een half jaar.

Soms denk ik er over na hoe de wereld er uit zou hebben gezien zonder digitale technologie. Waarschijnlijk heel anders dan nu…

Gogbot technokunstfestival 2013

Vanaf donderdag 5 september 2013 tot en met zondag 9 september 2013 vindt het jaarlijkse techno-futuristische Gogbot festival plaats in Enschede. Gedurende enkele dagen kan je kennis maken met ook voor visionair denkenden interessante onderwerpen als transhumanisme en technische projecten.

Kunst en techniek
Het kunstwereldje is doorgaans wars van alles wat met bèta, techniek en science fiction te maken heeft. Toch durven wij op visionair.nl de stelling wel aan dat science fiction als visionair medium de toekomst meer vormgeeft dan literaire “hoogstandjes” zoals de geschriften van Heere Heeresma, Gerard Reve en andere verschrikkingen van de middelbare school.

Zelf  experimenteren met Arduino microcontrollers, het kloppend hart van veel slimme apparaten zoals robots. Bron: Gogbot

Dat niet alle kunstenaars technofoob zijn, sterker nog, dat er heel wat beeldend kunstenaars en art performers graag een flinke greep doen uit de rijkgevulde vergaarbak van techniek uit toekomst, heden en verleden, kan je zien op het festival Gogbot, dat nu voor de tiende keer in Enschede, op een veilige 200 km afstand van de voornaamste bolwerken van de kunstpausen, plaatsvindt. Er zijn ook meerdere workshops waar je als bezoeker zelf kan werken met uitdagende  technieken.

Seksualiteit
Houden van techniek hoeft niet altijd te betekenen, dat je gelooft dat technieken altijd prettige gevolgen hebben. Dystopische maatschappijvisies en sombere acts domineerden het festival in vorige jaren vaak. Dit jaar is gekozen voor seksualiteit als thema. Vermoedelijk omdat seks erg belangrijk is in het leven van mensen (al is het maar omdat we op enkele duizenden reageerbuisbabies na, zijn ontstaan na een seksuele daad) en, tja, sex sells natuurlijk.

Panzer Muzik, opstelling van kunstenaar-knutselaar Nik Nowak

De exposities op de Oude Markt en in de aanliggende Grote Kerk zijn gratis toegankelijk. Dit geldt ook voor de expositie in kunstruimte Tetem, die tot 6 oktober 2013 toegankelijk is. Een passepartout voor de niet-gratis toegankelijke voorstellingen in poppodium Atak kost €25.

Meer informatie
Gogbot festival

Video: Barbie als echte vrouw

De prijzige Barbiepoppen van fabrikant Mattel zijn al meer dan een halve eeuw een grote hit. Al even oud is de controverse die de poppen omringt, waaronder de felle kritiek uit feministische hoek. De lichaamsproporties van Barbiepoppen lijken namelijk maar weinig op dit van werkelijke vrouwen. Wat krijg je als je een plastic pop met de werkelijke dimensies van een gemiddelde vrouw produceert? En zijn deze poppen werkelijk zo veel lelijker?

Ondertussen zijn er ook vrouwen die worden geobsedeerd door de proporties van Barbiepoppen, zoals de Oekraiense Valeria Lukyanova. En zich door de plastisch chirurg onder handen laten nemen, om zich in een levende barbiepop te laten veranderen.

Moeten onze ideeën over schoonheid niet op de helling, zodat ze meer overeenkomen met hoe mensen er werkelijk uit zien?

Lees ook
Discriminatie lelijke mensen: alledaags racisme

Kunst, internet en wetenschap

Met dank aan de wetenschap kunnen we inmiddels veel meer zien dat we met het gewone oog kunnen. De meest interessant uitziende bacteriën, hele sterrenstelsels, het vliegen van een hommel, etc. Wetenschap als basis voor kunst. Daarnaast laat de serie zien hoe het internet en kunst elkaar beïnvloeden. Deze prachtige documentaire serie laat zien hoe wetenschap, het internet en kunst kunnen versmelten. Hieronder de afspeellijst met de documentaires in 24 kortere filmpjes.

Off Book is a PBS web series about cutting edge arts. It discusses: Seeing Beyond the Human Eye, The Evolution of 8-Bit Art, The Culture Of Reddit, Lego Art, Fan Art: An Explosion of Creativity, The Art of Film & TV Title Design, Tattoos: Pop Portraits, Japanese Traditional, American Eclectic, The Evolution of Music Online, Book Art, Product Design, Generative Art – Computers, Data, and Humanity, Video Games, Street Art, Light Painting, Typography, Hacking Art & Culture with F.A.T. Lab, etc.

Seeing Beyond the Human Eye. Technology defies the boundaries of human perception. From photomicrography to astrophotography, size and distance are no longer barriers, and through slow-mo and timelapse, we are allowed to see time and humanity in a new light. Through our curiosity and thirst for the unknown, the beauty of the universe can now be explored beyond the limits of the naked eye.

Lego Art. LEGO blocks are one of the most beloved toys in the world, playing a role in many a person’s childhood. But for some creators, LEGO has evolved from toy to art form. In this episode, we talk to three LEGO artists who have made beautiful mosaics, amazing stop-motion videos, thoughtful sculptures, and have turned these tiny building blocks into a true artistic medium.

Fan Art: An Explosion of Creativity. The fan art community is one of the most creative and active online. Taking pop culture stories and icons as its starting point, the fan community extends those characters into new adventures, unexpected relationships, bizarre remixes, and even as the source material for beautiful art. Limited only by the imagination of the artist, the fan art world is full of surprises and brilliance.

Venus van Milo downloaden: binnenkort realiteit?

De zich snel ontwikkelende 3D printtechniek maakt het nu mogelijk, dat complete kunstwerken kunnen worden gedownload en uitgeprint. Nu al kunnen bijna vijftig standbeelden van het New Yorkse Metropolitan Museum of Arts gedownload worden. Wanneer volgen Kröller Müller en het Louvre?

Dit beroemdste reliëf van de Engelse beeldhouwer John Deare is nu te downloaden. Bron: Wikimedia Commons

3D kopieerapparaat geen science fiction meer
3D printers hebben wel iets weg van de replicators uit Star Trek, al zijn ze nog primitief. Pixel voor pixel wordt een driedimensionaal voorwerp opgebouwd uit blokjes uithardend materiaal. Hoewel de printmethode -nog- strenge eisen stelt aan de beschikbare materialen – metalen zijn  vooralsnog uitgesloten, helaas, tenzij een slimme lezer een methode bedenkt, maar thermoplastische (smeltbare) plastics zoals ABS, beton (zie de huizenprinter) en eetbare materialen als chocolade worden al met veel succes gebruikt. Steeds meer hobbyisten en early adapters hebben nu een hobbyprinter thuis staan. Snel werken deze printers niet, het aantal pixels in 3D neemt namelijk met de derde macht toe, dus wordt al snel enorm groot, maar na enkele uren is toch een middelgroot voorwerp uitgeprint.

Venus uit de printer
3D print pionier Cosmo Wenman ging naar het J. Paul Getty museum in Los Angeles, nam honderden foto’s van standbeelden en reliëfs vanuit zeer veel verschillende hoeken en gebruikte de (gratis) software Autodesk 123D Catch om deze foto’s in een 3D ontwerp om te zetten. Vervolgens gebruikte hij deze scans om miniatuur plastic replica’s van deze kunst te printen op zijn 3D printer van tweeduizend dollar. Een van de scans, een achtiende-eeuws relief van de Engelse beeldhouwer John Deare, “Venus Reclining on a Sea Monster with Cupid and a Putto”, zie afbeelding bij dit artikel, plaatste hij gratis op de 3D-modelwebsite Thingiverse.

Sfinxen en middeleeuwse reliëfs downloaden
Ook op deze website zijn ongeveer rond de vijftig  (ook gratis te downloaden) beeldhouwwerken geplaatst van het enorme Metropolitan Museum of Art in New York. Deze scans zijn gemaakt door de makers van de 3D printer MakerBot in samenwerking met het museum. Het gaat hier om beeldhouwwerken uit de tijd dat onze wereld nog niet werd geteisterd door de copyrightgestapo. Kortom: heb je toevallig een 3D printer in huis en heb je het helemaal gehad met de prullaria bij het tuincentrum, Ikea of andere hoogtepunten van de westerse beschaving, dan is dit je kans om je inrichting met klassieke kunst op te peppen.

Hopelijk zullen andere musea snel volgen. Zo kent het Louvre in Parijs een aantal beroemde klassieke kunstwerken, denk bijvoorbeeld aan de Venus van Milo of de David van Michelangelo. Vermoedelijk zullen exhibitionisten hun eigen lichaam inscannen en ter download aanbieden. Wordt vervolgd.

Lees ook
Doorbraak: wetenschappers ontwikkelen eerste printbare kwaliteitselektronica ooit
Video’s: 3D-printers printen werkend vliegtuigje en auto kleiner dan een mensenhaar
Meer 3D printen

Bron
Bloomberg persbericht (2012)

Gletsjer in de woestijn

 

De Haagse kunstenaar Ap Verheggen wil een statement maken met een nieuw kunstproject, dat door middel van zonne-energie ijs maakt midden in de Sahara. Komt er na de Nederlandse Berg, ook een Gletsjer in de Woestijn?

Het nieuwe kunstproject van kunstenaar Ap Verheggen: een gletsjer midden in de woestijn. (c) Ap Verheggen

Neem het ontwerp van een blad – naar miljoenen jaren evolutie door de natuur geperfectioneerd om zonlicht op te vangen – en bedek het oppervlak van tweehonderd vierkante meter met zonnecellen. Onder het gigantische iepenblad hangen koelingselementen die de waterdamp  in de woestijnlucht als ijs neer laten slaan. Zelfs in het heetste klimaat, ontstaat er zo een laag ijs op de onderkant van het blad. Althans, volgens de theorie.

Ook in woestijnlucht bevindt zich, anders dan vaak gedacht wordt, de nodige waterdamp. In de kurkdroge Israëlische Negev-woestijn, bijvoorbeeld, is de luchtvochtigheid 64% en ’s ochtends slaat in de woestijn, zelfs in hartje Sahara, dauw neer. Koel de lucht voldoende af (zoals ’s nachts in de woestijn) en er vormt zich vanzelf water – of ijs.  Een kubieke meter woestijnlucht bevat namelijk rond de vijf tot vijftien milliliter water, dat neerslaat als de temperatuur maar voldoende daalt.

De zonnegletsjer zal vermoedelijk de nodige verbaasde blikken opwekken bij woestijnbewoners.

Verheggen wil met zijn gletsjer in de woestijn laten zien dat zelfs het schijnbaar onmogelijke mogelijk is, dus dat met voldoende verbeeldingskracht en technische knowhow vrijwel alle problemen op te lossen zijn. Hij hoopt hiermee wat te doen aan het enorme probleem van peak fantasy in de wereld, intellectuele belemmeringen te doorbreken en zo anderen te prikkelen tot het bedenken van verstrekkende oplossingen voor wereldproblemen.

Technologie werkt
Op dit moment is Verheggens kunstwerk niet meer dan een paar schetsen en een proefopstelling in een lab in Zoetermeer. Koelingsbedrijf Cofely test nu de principes van het maken van ijs in de woestijn in een kist zo groot als een zeecontainer. Hierbij maken ze gebruik van nu al verkrijgbare technologie. Ingenieurs hebben een tien centimeter dikke ijslaag geproduceerd in gesimuleerde woestijnlucht van dertig graden Celsius en plannen de temperaturen op te voeren tot vijftig graden. Er drupt voortdurend water van de steeds dikker wordende ijslaag, war de lucht langs blaast. De testen moeten afgerond zijn in 2012, waarna de sculptuur zal worden gebouwd. Deze komt in een nog niet bij naam genoemd Noord-Afrikaans land te staan.

Project ter bestrijding van peak fantasy
UNESCO steunt het project, omdat met een relatief kleine investering enorm veel publiciteit kan worden gegenereerd. “Het project laat zien dat zelfs in een totaal hopeloze omgeving, nog steeds hoop kan worden gegenereerd.  De boodschap is dat wat velen de dreigende watercrisis noemen, niet onvermijdelijk is. Er zijn oplossingen, en alles hangt af van menselijke verbeeldingskracht. Alles hangt van ons af,” aldus UNESCO-wetenschapper Andras Szollosi-Nagi. Als visionair.nl zijn we dat uiteraard meer dan volledig met hem eens.

Verheggen, cultureel ambassadeur van de UNESCO, maakte al eerder furore met een reusachtige ijssculptuur op een ijsberg uit de Groenlandse kust om zo aandacht te vragen voor de benarde positie van de inheemse Inuit als het gevolg van het afnemende ijs en hoge temperaturen.

Lees ook
Pret in de zandbak

Meer informatie:
‘Het onmogelijke is mogelijk’
SunGlacier.com website

Transgene kunst

Vergeet huisdieren die tot handtas worden verwerkt en de vloer ondersmeren met pindakaas. Een echte kunstenaar doet aan genetische manipulatie als kunst. Een paar voorbeelden. Grensverleggend of is dit pas echt entartete Kunst?

Opgloeiend konijn
De Braziliaanse kunstenaar Eduardo Kac bouwde met behulp van een bevriende biogeneticus al in het jaar 2000 het gen voor Green Fluorescent Protein, GFP,  in in het albinokonijn Alba.

Albinokonijn Alba gloeide groen op als het met blauw licht werd beschenen.

Het gen was afkomstig van de fluorescerende zeekwal Aequorea Victoria. Het konijn is zonder bijzondere belichting kleurloos.Pas op het moment dat het konijn wordt beschenen met blauw licht, begint het groen te fosforesceren.

Kac wilde hiermee een discussie uitlokken. Er zijn in de VS vrij weinig publieke bezwaren tegen genetisch gemanipuleerde organismen zoals die in Europa wel heersen, maar het bestaan van Alba leidde direct tot felle discussies. Klaarblijkelijk vinden fatsoensrakkers dat het genetisch manipuleren van een plant of dier wel mag als dat voordelen als meer winst, een betere groei of effectievere medicijnproductie voor de mens oplevert, maar niet als kunstproject. Wat dat betreft is Kac uitstekend in zijn missie geslaagd.

Hij heeft ook anderen op een idee gebracht. In Oost-Azië is een lichtgevend zebravisje, de GloFish nu een grote hit. Invoer van genetisch gemanipuleerde organismen, dus ook GloFish, is verboden in de EU.

Genesis
Transgene kunst is een vorm van bio-art: kunst met biologische organismen. Deze kunstvorm is uiterst omstreden. In een ander kunstobject, Genesis uit 1999, liet Kac in het DNA van bacteriën als morsecode een bijbelvers inbouwen (Genesis 1:26) waarin de mens toestemming wordt gegeven om met de schepping te doen wat deze goeddunkt.  UV-straling veroorzaakt mutaties in bacteriën. Door de UV-lamp aan te zetten kan de bezoeker dus de boodschap vernietigen, maar grijpt dan zelf in de natuur in…

Kunstenares Patricia Piccinini stelde met dit kunstwerk de filosofische vraag: waar ligt de ethische grens van genetische manipulatie?


Mensvarkens

Kunstenares Patricia Puccinini waagt zich niet in het laboratorium, maar toont de gevolgen als we diep ingrijpen in de natuur. In haar kunstwerken, vervaardigd van siliconen, toont ze bizarre mengvormen van mensen en dieren.

In één van haar beroemdste werken geeft een wezen dat een hybride is tussen een mens en een varken, borstvoeding aan een stel nakomelingen. Toeschouwers worden het meeste geraakt door de haast menselijke blik in het gezicht van het wezen. Hoe ver mogen we gaan met het overschrijden van de soortgrenzen?

Dutch