Zoekresultaten voor diversiteit

Diversiteit, alleen positief?

In de main stream media worden we onophoudelijk gebombardeerd met verzekeringen dat diversiteit goed is. Vooral de zinsnede “diversity is strength” wordt tot vervelens toe herhaald. Wat is diversiteit en wat zijn de voor- en nadelen van diversiteit? Een overzicht.

Wat is diversiteit?
Diversiteit betekent letterlijk verscheidenheid. Culturele diversiteit, dit bedoelen we voortaan als we het over diversiteit hebben in dit artikel, is de verscheidenheid aan culturen binnen een specifieke regio, of in de wereld in zijn geheel. De mate van culturele diversiteit binnen een regio of samenleving, of bijvoorbeeld in een bedrijf, kan worden afgeleid van de mate van aanwezigheid van mensen met verschillende etnisch-culturele achtergronden.

VN Human Development index, 2016. Groene landen zijn het hoogst ontwikkeld, rode het minste. Er lijkt een negatieve correlatie met diversiteit te zijn. Bron: Wikipedia

Wat zijn de gevolgen van diversiteit?
Diversiteit betekent een grotere variatie in de groep. Dit maakt de groep onvoorspelbaarder. Dat heeft uiteraard zowel voor- als nadelen. Als de volledige werkploeg van het bedrijf bijvoorbeeld uit katholieke Polen bestaat, is er weinig meningsverschil over het al dan niet vieren van kerstmis of het ideale bedrijfsuitje. Er zijn binnen de groep weinig communicatiemisverstanden. Het vertrouwen binnen de groep is doorgaans hoog. De groep werkt soepel samen en komt snel in flow. Aan de andere kant zullen deze groepen zich moeilijk kunnen inleven in andere groepen.

Kaartje met de meest en minst diverse landen. De minst diverse landen zijn blauw, de meest diverse landen rood. Bron: Wikipedia

Bij een erg divers personeelsbestand, kost het meer moeite om het over zaken eens te worden. Er zijn dan ook meer conflicten in een zogeheten divers bedrijf, dan in een etnisch homogeen bedrijf. Als we op de juiste manier met conflicten wordt omgegaan, volgens het Hegeliaans-dialectische model, dus met these, antithese en synthese, kan dit in theorie leiden tot een betere, universele oplossing. Sterker nog: diverse bedrijven zijn er min of meer genoopt om een universele oplossing te kiezen. Andere oplossingen zijn niet werkbaar bij een diverse staf. Hiervoor is een goede manager onmisbaar. Een tweede voordeel van diversiteit is dat er geput kan worden uit een veel groter cultureel reservoir. Daardoor wordt het in theorie makkelijker om problemen op te lossen. In de praktijk is het vaak moeilijk om dit potentieel te benutten. Er moet namelijk op een gegeven moment een besluit worden genomen en dat vereist consensus. Als een potentieel betere oplossing geen draagvlak heeft binnen de groep, zal deze oplossing toch niet door worden gevoerd. Daarom moeten diverse groepen autoritair worden geleid en zie je in landen met hoge diversiteit, dat er doorgaans een dictatoriaal regime heerst. Dit weer met opmerkelijke uitzondering van Israël. Omdat bedrijven doorgaans dictatoriaal worden geleid, is diversiteit in het bedrijf een minder groot probleem dan in een democratie.

Japan: succesvol zonder diversiteit
Dat diversiteit niet nodig is om economische en culturele successen te boeken, bewijst Japan. Japan heeft een van de etnisch meest homogene bevolkingen ter wereld, maar kent ook een unieke cultuur en hoogontwikkelde economie. In Japan zijn er nauwelijks etnische minderheden. De belangrijkste zijn de Koreaanse en Ainu minderheid. Ondanks geregelde demonstraties van Japanse neonazi’s, en een uitgesproken xenofobe bevolking, lijkt het land toch redelijk goed te functioneren. De situatie in Korea en China lijkt hier sterk op.

Israël: succesvol met diversiteit
Een voorbeeld van een land met een hogere diversiteit, dat juist succesvol is, is Israël. Hoewel de bevolking van Israël etnisch zeer heterogeen is, delen de meeste Israëli’s toch enkele kernwaarden. Zo vinden bijna alle Israëli’s dat Israël recht van bestaan heeft. Logisch, anders zouden ze er niet hebben gewoond. Omdat het land vijandige buren heeft, die het land het liefst zouden uitmoorden, worden alle onderlinge meningsverschillen opzij gezet om ervoor te zorgen dat Israël blijft voortbestaan. De sterke externe dreiging gecombineerd met de joodse identiteit maken dat Israël goed functioneert met diversiteit.

Verenigde Arabische Emiraten: succesvol met diversiteit
Een goed voorbeeld van een opmerkelijk divers en succesvol land zijn Verenigde Arabische Emiraten. De meerderheid van de bevolking bestaat uit niet-Emirati’s. Deze diversiteit is echter maar schijn. Er is een koninklijke familie, die op autocratische wijze de scepter zwaait. Expats in de Verenigde Arabische Emiraten hebben weinig in te brengen. Vooral niet moslim gastarbeiders uit landen als Nepal en de Filippijnen zijn rechteloos. Omdat de koninklijke familie bepaalt wat er gebeurt in het land, en de inheemse bewoners een bevoorrechte positie innemen, zijn er weinig etnische conflicten in de Verenigde Arabische Emiraten.

Is diversiteit nou goed of slecht?
Het antwoord hierop ligt genuanceerd. Diversiteit werkt goed, als de leden van de groep één enkel gedeeld ideaal en doel delen. Zij zijn dan bereid, om onderlinge meningsverschillen opzij te zetten en streven naar het beste voor de groep. Daarom is bijvoorbeeld Israël een goed functionerende diverse samenleving. Is die bereidheid er niet, dan is burgeroorlog, of een door ruzies uit elkaar vallend bedrijf, onvermijdelijk. In dat geval is diversiteit juist een nadeel. Uit voorgaande statistische analyse blijkt dat politiek gezien diversiteit over het algemeen nadelig werkt. Alleen als er krachtig gedeeld ideaal is dat een land bijeen houdt, of door een politiestaat, zal het land bijeen blijven.

Bernard Lietaer: Het belang van diversiteit in geldsystemen

Bernard Lietaer, een mede-architect van de Euro houdt zich al tijden bezig met geld en hoe je volhoudbare stabiele economische sytsemen kunt bouwen. Hij schreef het buitengewoon inpirerende boek: Het Geld van de Toekomst (downloadbare PDF)(Online te lezen versie) Hieronder geeft hij een leerzame presentatie over het belang van diversiteit in geldsystemen en gaat hij verschillende succesvolle alternatieve projecten bijlangs. Bekijk onderstaande video: Money Diversity.

Bernard Lietaer argues that the monoculture of money is what creates economic instability, leading to liquidity crises. He calls for a greater diversity of alternative currencies, citing innovative and enormously successful initiatives like the Lithuanian Doraland Economy, the Torekes in Belgium and Switzerland’s famous alternative currency, the WIR.

 

Voor een uitgebreider verhaal van Bernard Lietaer zie de onderstaande documentaire:


Aanverwante artikelen en alternatieven:
-) Bernard Lietaer – What about Money
-) Bitcoin: Geld van niemand en van iedereen
-) Wiskundig geperfectioneerde economie
-) Lets HEC een complementaire economie
-) De Kleureneconomie
-) Tijd ruilen een oplossing?
-) Energie als Geld
-) Hoe begin je je eigen munt?
-) Het Venus Project
-) Fair4all netwerk

-) Eurocrisis in de bananenpolder
-) The Shock Doctrine & Life and Debt
-) Catastroïka
-) Gebrek aan onafhankelijke media in Nederland en Europa
-) Update – Hoe eerlijk is ons huidige economische systeem eigenlijk?
-) De toekomst van onze economie deel 12 & 3
-) 3 praktische oplossingen voor meer economische veerkracht
-) Update het economische systeem!
-) Hernationaliseer het recht op geldcreatie 
-) Breek het monopolie van geld als enige ruilmiddel
-) Schulden, de eerste 5000 jaar
-) 2000 jaar strijd over de controle van het geldsysteem
-) De top van de geldpiramide, de Rothschilds
-) Griekenland is kaalgeplukt, op naar de volgende
-) Oorlog is cashen voor de 1% 
-) Controlemechanismen van de 1% 
-) Confessions of an Economic Hitman 

Web of Life, biodiversiteit is van levensbelang

Eco-feminist,  milieuactiviste en visionaire Vandana Shiva is in 2011 uitgeroepen tot één van de zeven invloedrijkste vrouwen ter wereld. Shiva belicht de huidige voedselproblematiek in India, de desastreuze rol die bedrijven uit de VS zoals Monsanto, Cargil en Wallmart hierin spelen, en hoe mensen gezonder voedsel kunnen consumeren d.m.v. van het benutten van de biodiversiteit aan gewassen die we kennen. Daarbij geeft ze ook een interessante visie op het huidige Nederlandse landbouwsysteem.

Vandana Shiva laat zien dat mensen zelf een boel kunnen doen om de landbouw levensvatbaar te houden en de levensbelangrijke biodiversiteit van voedselgewassen te beschermen tegen gevaarlijke gentechbedrijven als Monsanto. Bekijk de buitengewoon belangrijke en boeiende documentaire: “Web of life”.

Web of Life deel 1:


Of bekijk de flash versie.
 

En Web of Life deel 2


Bekijk de video in andere formaten.
 

In Nederland is er vorig jaar een ruilplatform van zaden opgezet waar de “gewone” man en vrouw zelf de belangrijkste pijlers  van vormen. Er worden inmiddels al druk zaden en planten uitgeruild tussen mensen door heel het land met de slimme gebruikmaking van de voordelen die het internet tegenwoordig biedt. Maar meer mensen zijn altijd welkom. Details over dit initiatief, en een uitleg om zelf mee te doen kunnen worden gevonden op de pagina van permacultuurnederland.org onder het kopje: Zaden en Planten ruilen.

Verwante artikelen:
-) Netwerk Eetbaar Nederland van start
-) Ecodorpen en Permacultuur
-) The Global Gardener
-) Permacultuur, voorbeelden en inspiratie
-) Eetbare Groene Woestijnen met Permacultuur
-) Groen Goud
-) De Eetbare Bostuin
-) Het leven is simpel volgens Thaise Boer
-) Raamtuinieren
-) Moestuinieren 2.0
-) De Kruidenspiraal
-) Nederlandtalige eetbare planten en paddenstoelen database
-) Engelse Plants for a Future database
-) Ruil je eigen eetbare planten bij elkaar
-) Permacultuur, ontwerpen met de natuur (pdf)

Diversiteit, de bouwsteen van moeder natuur

Diversiteit is de bouwsteen van de natuur

Diversiteit is wellicht de belangrijkste bouwsteen van moeder natuur. Ze heeft er zelfs seks voor uitgevonden.

Net zoals de meeste organismen op aarde zijn ook mensen, op eeneiige tweelingen na, genetisch ietwat verschillend van elkaar. De ene mens is wat langer, de ander wat korter, de ene heeft blauwe ogen, de ander groene. De ene persoon kan sneller een bepaald patroon doorzien, een ander heeft meer fysieke kracht tot zijn of haar beschikking. Iedereen is net wat anders en daarmee is diversiteit de standaard van de natuur. De natuur kent geen gemiddeldes of standaardmodellen.

De evolutietheorie gaat ervan uit dat organismen op aarde een patroon van voortbestaan volgen. Aangezien de fysieke omstandigheden op aarde continue kunnen veranderen is het nuttig om op zoveel mogelijk verschillende paarden tegelijkertijd te wedden. Diversiteit is de strategie die de natuur gebruikt om zo goed mogelijk invulling te geven aan het patroon van voortbestaan. De natuur laat het verder aan de individuen en de omstandigheden over, of een deel van de genetische code wordt doorgegeven. Bij mensen in de vorm van kinderen bijvoorbeeld.

Diversiteit is erop gericht dat iedereen zaken net even anders kan doen inplaats van precies hetzelfde als anderen.

De natuur oordeelt hierbij niet en heeft ook geen doel, het is slechts een patroon. Genen die terugkomen in een volgende generatie kunnen de test met de omgeving opnieuw aan en genen die niet terugkomen in een volgende generatie doen niet langer meer mee.

Diversiteit als strategie tot voortbestaan heeft ervoor gezorgd dat het leven telkens meer hoeken van de fysieke wereld heeft kunnen betreden, van de diepzee tot woestijnen en van gloeiend warme vulkaangebieden tot aan de onderkant van ijsschotsen. De natuur kent verder geen waardeoordelen als goed of slecht. Alle levende organismen die er momenteel zijn, zijn allemaal succesvolle paden geweest van het leven tot dit moment aan toe. Van de naakte molrat tot aan de mens. De natuur kent geen beter en ook geen minder. Voor sommigen wellicht een teleurstelling, voor anderen wellicht een opluchting.

“Be yourself, everybody else is already taken.” Oscar Wilde

Soms lijken mensen het belang van diversiteit en het bewezen succes van deze strategie echter te vergeten, zeker ook bij onszelf als soort. De natuur heeft iedereen een uniek bouwplan meegegeven met daarbij een uniek setje eigenschappen. En zo wordt je als organisme vervolgens losgelaten in een bepaalde fysieke omgeving en wordt je bouwplan uitgetest. Uiteraard kan het vanuit de marketing niet echt uit om mensen aan te moedigen tevreden te zijn met zichzelf maar de natuur staat bij deze opvatting wel aan je zijde.

Door deze diversiteit in mensen en hun interacties met de fysieke omgeving, met andere levende wezens en met elkaar worden er zo ook diverse culturen geschapen, diverse denkbeelden etc. Ook hier zijn geen betere of mindere, de natuur test gewoon een flinke diversiteit uit en voortbestaan is het patroon wat de selectie maakt of dat patroon door zal zetten of niet.

Een interessante film die dieper ingaat op het belang van diversiteit als strategie van de natuur is Kinsey. Wellicht is het nuttig om onszelf en anderen er zo nu en dan aan te herinneren dat het diversiteit is wat de wereld rond laat gaan. Moeder natuur heeft blijkbaar een hekel aan eenheidsworst. :-)

Diversiteit is belangrijk in soorten maar ook in strategieën. Er is niet één beste weg, zolang een pad tot voortbestaan leidt is de weg goed genoeg. :-)

Aanverwante artikelen:
-) In het licht van voortbestaan
-) Diversiteit, de bouwsteen van het leven
-) Het begin en einde van goed en kwaad
-) Eigen en sociale identiteit
-) Ego, het strategische zelf
-) De dood, een verkenning
-) Eindeloos Bewustzijn

Geen mens is illegaal: de gevolgen van massale immigratie

Nederland en België zijn populair als woonland. Geen mens is illegaal, zegt Bij1. Wat zijn de gevolgen als vestiging in Nederland en België legaal is voor iedereen?

Bevolking stijgt met 40 procent door “geen mens is illegaal”

Volgens een Gallup poll willen rond de 700 miljoen mensen wereldwijd migreren als ze de mogelijkheid hadden. Daarvan wil ongeveer een procent, zeven miljoen, naar Nederland verhuizen. België is minder bekend en kleiner. Daarom willen minder mensen naar België verhuizen: rond de twee miljoen, lijkt aannemelijk. Zeven miljoen nieuwe Nederlanders en twee miljoen nieuwe Belgen zou betekenen dat de bevolking van Nederland en België met 40 resp. 20 procent zou groeien. En Nederland is nog niet eens het populairste migratieland. Van Zwitserland en Singapore zou de bevolking meer dan verdubbelen, respectievelijk bijna verdrievoudigen.

Geen mens is illegaal? Goed nieuws voor bouwbedrijven en huizen- en landbezitters

Voor die miljoenen nieuwe inwoners moet er eerst onderdak komen. Met andere woorden, huizen. Veel huizen. Heel veel huizen. Als in: twee Brussels, en zeven keer Rotterdam er bij. De makkelijkste manier om dat te realiseren is heel veel flats bouwen. Zo creëer je veel woningen op een klein oppervlak. Een wijk met flats zoals de L-flat in Zeist (de grootste flat van Europa) heeft een bevolkingsdichtheid van al gauw 10 000 mensen per vierkante kilometer. Als je ze een beetje Hong Kong style op elkaar prakt. Voor die zeven miljoen extra mensen in Nederland en twee miljoen in België betekent dat een stad, bestaande uit torenflats, van zeven bij tien kilometer, resp. vier bij vijf kilometer, erbij. Kortom: een walhalla voor ondernemende vastgoedinvesteerders.

BNP groeit sterk, de omzet van supermarkten ook

De sterke groei van het BNP komt alleen al door deze extra huizenbouw en de extra consumptie van deze zeven, resp. twee miljoen mensen. Waarvan we aan zullen nemen dat vijf, resp. drie miljoen meerderjarig zijn. Naar schatting zal de sociale dienst rond de 100 miljard, resp. 30 miljard extra aan bijstandsuitkeringen en overige subsidies betalen, waarover later. Daarvan zal veel richting het land van herkomst verdwijnen.

We kunnen wel aannemen dat ze het leeuwendeel van hun besteedbare inkomen bijna geheel in Nederland en België zullen uitgeven. Een bijstandsuitkering is niet bijster hoog, namelijk. Boekhoudkundig komt dat neer op een verhoging van het BNP met rond de twintig procent – de winkels waar ze hun geld uitgeven, moeten namelijk ook weer inkopen doen – het zogeheten multiplier effect van consumptie. Vooral de buurlanden zullen hier overigens blij mee zijn. Hun winkels in de grensregio met de Lage Landen zullen veel meer omzet draaien, terwijl ze niet de kosten voor sociale voorzieningen hoeven te maken.

Veel jonge mannen, tekort aan jonge vrouwen

De groep die wil migreren [1] bestaat vooral uit jonge single mannen tussen de twintig en dertig. Dat is goed nieuws voor de stemmers op Bij1. Dat zijn vooral alleenstaande vrouwen. Het is wat minder goed nieuws voor politie en justitie. En de mannelijke inboorlingen, natuurlijk. Zij zullen veel meer moeite hebben om aan de vrouw te komen. Of voor vrouwen die ’s avonds alleen over straat willen gaan. Jonge mannen zijn vaker crimineel. Vooral single jonge mannen. Wat ook niet helpt is dat deze mannen vooral uit Afrikaanse landen komen. Daar hebben vrouwen een lage status. De top tien emigratielanden is overwegend Afrikaans. [1] [2]

Meer laagopgeleiden die geen Nederlands spreken

Wel blij zijn werkgevers van bedrijven waar veel laag- en middelbaar opgeleiden werken. Zoals tuinders en schoonmaakbedrijven. Het aanbod aan arbeiders stijgt sterk. Zij hoeven geen Polen meer in te huren. Hooggeschoolden zullen minder snel voor de Lage Landen kiezen. Voor hen zijn landen met lage belastingen en hoge inkomens meer in trek. Denk aan Usa en Singapore. Als wordt gelet op de brain drain, zal het aantal hoogopgeleiden in België gevoelig dalen, waar dat in Nederland weer met 21 procent toeneemt [1]. België is een aantrekkelijke migratiebestemming voor Kongolezen en andere Franstalige Afrikanen. Die spreken immers al Frans. Nog meer slecht nieuws voor Vlaamse separatisten dus, Ze verliezen hun meerderheid. En de Nederlanders kunnen dan weer nieuwe Belgenmoppen verzinnen.

Bij het importeren van zeven miljoen immigranten zal Nederland waarschijnlijk na enkele jaren veel weghebben van het Palestijnse vluchtelingenkamp Mar Elias in Beiroet. (c) auteur / Visionair.nl

Grote schuld, einde sociaal stelsel

Iemand moet deze miljarden betalen. Die “iemand” is de belasting betalende burger. Er zal een opstand uit breken, als de belasting met een kwart omhoog gaat. Zo begon de 80-jarige oorlog. Dus de overheid zal zich in de schuld gaan steken. In het eerste jaar moet je denken aan netto 70 miljard, resp. 40 miljard staatsschuld per jaar erbij. Ongeveer dertig procent komt namelijk terug als BTW en andere belastingen. Op termijn meer. Als meer mensen werk vinden. Voor beide landen betekent dat meer schuld. Dat de staatsschuld per jaar met een slordige 20 procent, resp. 15 procent per jaar stijgt.

We hebben al eerdere ervaringen met migranten. Veel van hen zullen werkloos blijven. Zeven op de tien Syrische en Somalische migranten in Nederland zijn nu nog steeds werkloos [3]. De hoogopgeleiden zullen sneller aan het werk komen. Waarschijnlijk verlaagt de regering na enkele jaren de bijstand flink. Alleen zo blijft het betaalbaar.

“Geen mens is illegaal” en etnisch conflict

Diversiteit is niet altijd positief. Uit onderzoeksdata [4] uit Bosnië blijkt een sterke samenhang tussen een gemengde bevolking en sociale onrust. Om de Lage Landen rustig te houden, zal er dus een vorm van politiestaat moeten worden ingevoerd. Dit sluit naadloos aan op het nogal totalitaire partijprogramma van Bij1 [5]. De partij wil onder meer de zeggenschap over bedrijven overdragen aan de werknemers. Ook allerlei extra anti-discriminatieregels dwingend opleggen. Toxische mannelijkheid straffen. En ook nationalisaties. Dan nog een eenmalige coronaheffing op alle vermogen. Dit lukt alleen via een dictatuur.

De rijksten zullen het land verlaten. Met geld ben je overal welkom. De rest kan niet weg. Ze hebben een huis. En een baan. Ook een gezin. Zij zullen dus niet zonder slag of stoot hun bezit opgeven. Dit is een recept voor onrust. Kortom: laten we dit maar niet doen. Geen mens is illegaal, maar Libanon is geen leuk vooruitzicht.

Hezbollah-aanhangers hebben veel ervaring in het uitvechten van gewapende conflicten. Hun grote ervaring gaat erg van pas komen in het Nederland van Bij1. Bron: foto van auteur, in Hezbollah Tourist Landmark of the Resistance, Mleeta, Libanon

Bronnen

  1. Neli Esipova, Anita Pugliese en Julie Ray, Gallup, More Than 750 Million Worldwide Would Migrate If They Could, 2018
  2. Measuring Global Migration Potential, 2010–2015, IOM, 2017
  3. Zeven van de tien Somaliërs in de bijstand, CBS, 2015
  4. Natalija Novta, Ethnic Diversity and the Spread of Civil War, Journal of the European Economic Association, Volume 14, Issue 5, 1 October 2016, Pages 1074–1100, https://doi.org/10.1111/jeea.12171
  5. Partijprogramma Bij1, 2021

Hoe zou de gekozen burgemeester kunnen werken?

Nederland en België kennen als enkele van de weinige landen in Europa geen gekozen burgemeester. Wat zijn de voor- en nadelen van de gekozen burgemeester? Hoe kan het gekozen burgemeesterschap het beste worden geïmplementeerd?

Waarom een burgemeester kiezen?
In een democratie wordt in theorie macht uitgeoefend door het volk. In de praktijk komt dat neer op een representatieve democratie, immers: niet iedereen kan fulltime met besturen bezig zijn. De bevolking kiest vertegenwoordigers die het bestuur van alle dag voor hun rekening nemen. Idealiter worden in een representatieve democratie alle bestuurders gekozen door de bevolking. Een burgemeester heeft in Nederland (en waarschijnlijk ook in België) behoorlijk veel macht. Zo is hij of zij het hoofd van de politie (en hiermee verantwoordelijk voor de openbare orde en veiligheid) en formeel het aanspreekpunt van de gemeente. In een democratie wordt macht gecontroleerd door het volk. Daarom ligt het voor de hand om de bevolking burgemeesters te laten kiezen.

Voordelen van de gekozen burgemeester
Gekozen burgemeesters zijn gekozen door een meerderheid van de bevolking, als sprake is van twee stemrondes. Dit geeft de burgemeester een sterk democratisch mandaat en draagvlak onder de bevolking. De bevolking van een stad kent haar stad beter dan buitenstaanders en zal daarom eerder voor een persoon kiezen die haar belangen het beste kan behartigen. In landen met gekozen burgemeesters is het burgemeesterschap vaak een opstap voor een landelijke carrière, en hiermee een kweekvijver voor politiek talent. Een gekozen burgemeester hoeft niet partijgebonden te zijn, waardoor uit een veel grotere pool van talent kan worden gerekruteerd dan uit de enkele honderden partijbaasjes.

Bij onze oosterburen bestaat de gekozen burgemeester al lang. Veel landelijke Duitse politici waren burgemeester of hoofd van een deelstaat. Copyright: SPD Schöngau/fair use

Voordelen van de benoemde burgemeester
Een benoemde burgemeester heeft over het algemeen een goede relatie met het heersende gezag in de hoofdstad, die twee kanten op werkt: zij of hij zal de wil van de landelijke overheid gezagsgetrouw opleggen, maar kan ook effectief lobbyen in Den Haag of Brussel. Omdat hij of zij door het centraal gezag beoemd is, is zijn machtsbasis niet afhankelijk van lokale machthebbers. Daardoor kan hij of zij een zekere onafhankelijkheid bewaren ten opzichte van de rest van de gemeente. Ook biedt de benoemde burgemeester geschikte en gegarandeerde werkgelegenheid voor uitgerangeerde eliteleden. Dit vergroot de loyaliteit van de heersende elite aan het centrale gezag en verkleint hiermee de kans op burgeroorlog. Een goede bestuurder is vaak niet een goede stemmentrekker en andersom.

Argumenten die door de voorstanders van de benoemde burgemeester vaak worden genoemd tegen de gekozen burgemeester zijn: het is makkelijker om een benoemde burgemeester weg te sturen dan een gekozen burgemeester als er bijvoorbeeld een slepend conflict is tussen burgemeester en gemeenteraad; gekozen burgemeesters scoren waarschijnlijk laag op diversiteit en multicultureel gehalte. En: de meerderheid van de bevolking kan op een populaire, maar verder incompetente kandidaat stemmen. Bijvoorbeeld een beroemde zanger of filmster. Of, natuurlijk het absolute nachtmerriescenario, dat begrijpt u, waarde lezer, een populist.

Hoe zou de constructie rond de gekozen burgemeester er uit kunnen zien?
Er zijn verschillende benaderingen voorgesteld voor het op veilige wijze invoeren van de gekozen burgemeester. Zo zou de gemeenteraad de kandidaten voor kunnen stellen, zoals nu al gebeurt met benoemde burgemeesters. Daarmee zou al een eerste bezwaar weggenomen worden. Een partij zonder vertegenwoordiging in de gemeenteraad zal geen kandidaten kunnen stellen. Nadeel is dan weer dat niet-partijgebonden kandidaten afvallen, nu net een van de charmes van de gekozen burgemeester. Een tweede oplossing is kwaliteitseisen aan burgemeesterskandidaten stellen. Bijvoorbeeld een examen, IQ-test of opleidingseis. Nadeel is dat hiermee het democratische karakter geweld aan wordt gedaan. Persoonlijk denk ik dat er geen verdere eisen nodig zijn, als de gemeenteraad de bevoegdheid krijgt om de burgemeester op non-actief te zetten bij gebleken wanbestuur.

Nationalisme, zin en onzin

Nationalisme is liefde voor je eigen wortels, vinden voorstanders. Nationalisme is nationaal socialisme light, vinden tegenstanders. Wat is nationalisme precies? En is nationalisme nog relevant in een steeds meer globaliserende wereld?

Natiestaten en nationalisme
Het woord nationalisme is afgeleid van het woord natie, een synoniem voor volk, of ethnos. Nationalisme streeft naar een staat voor elke etniciteit[1]. Al sinds onheuglijke tijden bestaan er etnisch homogene groepen die zich identificeren als volk, en staten die voor en door deze volkeren worden opgericht. Natiestaten, het ideaal van nationalisme, verenigen idealiter alle mensen van hetzelfde volk in één staat.

Een meer onschuldige manifestatie van nationalisme zijn deze feestende Duitse voetbalfans. Bron: Pixabay/gebruiker https://pixabay.com/nl/users/ganossi-4804628/

Hoe pakte nationalisme uit?
In de negentiende en eerste helft van de twintigste eeuw was nationalisme een drijvende kracht in de Europese geschiedenis. De toenmalige etnisch homogene staten streefden er naar om alle leden van hun bevolkingsgroep in hun staat onder te brengen. Zo werd het overwegend door Hongaren bewoonde Transsylvanië bij Hongarije gevoegd. De lappendeken van Italiaanssprekende staatjes op het Italiaanse schiereiland werd door de nationalist Garibaldi aaneengevoegd tot een staat Italië en Bismarck breidde in feite het koninkrijk Pruisen uit tot de Duitse eenheidsstaat.

Nadelen van nationalisme
Hierbij kwam nogal wat bloedvergieten en etnische zuivering kijken. Zo werden de zogenoemde Sudetenduitsers (de Duitsers die in de Sudeten, de kraterrand van de Tsjechische meteorietkrater woonden), die door Hitler als excuus werden gebruikt om ze te “bevrijden” van Tsjechoslowaakse overheersing, door de Tsjechen zonder pardon de Duitse grens overgezet. Dit gebeurde ook met de Duitsers die in het door Polen en de Sovjet-Unie geannexeerde deel van Duitsland woonden. Voor multi-etnische staten als Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk betekende nationalisme het einde van hun bestaan. Voor kleine volken die de pech hadden om geen eigen staat te hebben, zoals de Basken, betekende dit gedwongen assimilatie in zowel Frankrijk als Spanje.

Aan de andere kant, dankzij deze wrede etnische zuiveringen zijn er nu geen conflicten meer tussen Duitsland, Polen en Tsjechië.

Voordelen van nationalisme
Binnen een natiestaat women mensen met ruwweg dezelfde etnische achtergrond. Ze spreken doorgaans dezelfde taal, hebben dezelfde culturele gebruiken en grotendeels dezelfde normen en waarden. Dit heeft enkele grote voordelen. Belangrijke bronnen voor conflicten zijn weggenomen, want de bevolking is het grotendeels eens over op welke ethische grondprincipes de rechtsstaat moet berusten, communiceert in dezelfde taal en vertrouwt elkaar daardoor meer. High-trust societies zoals de Scandinavische landen en Japan zijn doorgaans etnisch homogeen. Ook is een volk doorgaans, niet altijd, gevestigd in dezelfde geografische biotoop. Vietnamezen zijn gevormd door de rijstteelt in de laagvlaktes aan de kust. Nederlanders door het drooggelegde moeras aan de kust, Polynesiërs op eilanden met beperkte hulpbronnen en de Tswana van Botswana in een droog steppelandschap. Dat betekent dat deze volkeren beter ingespeeld zijn om de lokale hulpbronnen te beheren dan nieuwkomers. Zo leerden de Polynesische Maori door schade en schande (in de vorm van tientallen uitstervingen) dat lokale diersoorten streng beschermd moesten worden tegen overbejaging middels het tapu-systeem. De Europese kolonisten hadden niet de ervaring van het wonen op kleine eilanden en roeiden alsnog tientallen inheemse soorten uit die de komst van de Maori hadden overleefd[2]. Omdat natiestaten naties beschermen, wordt hiermee culturele en intellectuele diversiteit behouden. Wel bestaat er binnen bedreigde natiestaten vaak een verstikkende dwang tot conformisme.

Kan nationalisme zonder etnische zuivering?
Een gematigde vorm van nationalisme, waarbij de etnische minderheidsgroepen qua normen en waarden sterk op de meerderheidsgroep gaan lijken (of andersom) is in principe kansrijk. Voorbeelden zijn de relaties tussen Zweden en Finnen in Finland. Beide groepen denken ongeveer hetzelfde over ethische en politieke vraagstukken. Zwitserland, een multi-etnische staat, functioneert omdat elke bevolkingsgroep (in Zwitserland hebben deze het karakter van taalgroepen) eigen kantons en verregaand zelfbestuur heeft. De oplossing in India is het scheiden van etnische groepen in kasten, die zich vaak specialiseren op bepaalde beroepen. Helaas hangt dit samen met racisme van hogere kasten versus lagere.
Een andere “oplossing” is gedwongen assimilatiepolitiek. Deze “oplossing” werd gekozen in onder meer Canada (assimilatie van de inheemse bewoners, zoals door indiaanse kinderen gedwongen in weeshuizen te verengelsen, waarbij duizenden kinderen het niet overleefden), Frankrijk (verbod op Baskisch en Bretons) en Marokko, waar de Arabisch sprekende toplaag met een beroep op de islam de Amazigh-meerderheid arabiseert.  Deze ‘oplossing’ werkt alleen als de overheid een totalitaire controle heeft over de bevolking. Gedwongen assimilatie wordt nu tot genocide (volkerenmoord) gerekend.

Bronnen
1. Paul James, Nation Formation: Towards a Theory of Abstract Community, Vol. I, 1996
2. List_of_New_Zealand_animals_extinct_in_the_Holocene (Wikipedia)

Waarom verdienen de nuttigste mensen het minste?

Er is een eenvoudige test om te bepalen hoe nuttig een bepaalde beroepsgroep is. Wat gebeurt er als ze in staking gaan voor, zeg, een week? Opmerkelijk genoeg worden de meest onmisbare beroepen het slechtst betaald. Hoe kan dat?

De Ierse bankstaking van 1970
Een van de langdurigste stakingen uit de geschiedenis is die van de Ierse banken in 1970. De duur van de staking was werkelijk catastrofaal: bijna een half jaar. Toch liep de Ierse economie geen schrammetje schade op. Het geheim: de Ierse pub[1] [2]. De ‘publicans’ lieten klanten geregeld op de pof drinken. Zij konden dus goed inschatten welke klanten wanbetalers waren en welke niet. De pubeigenaars traden dus op als middle men voor het verwerken van de cheques, die in die tijd massaal werden gebruikt voor het doen van grote betalingen.

Ook nu blijkt uit de opkomst van crowdfunding en bitcoin, die de kerndiensten van banken overnemen, dat bankiers, in de woorden van ex-ABN Amro-directeur Rijckman Groenink, gemist kunnen worden.

Pubs namen de rol van banken over in het Ierland van 1970. Bron: Wikimedia Commons

We kunnen dus concluderen, dat bankiers eigenlijk helemaal zo nodig niet zijn; dat de exorbitante salarissen die financials zichzelf toekennen, niet door hun toegevoegde waarde worden gerechtvaardigd.

De Nederlandse  schoonmaakstaking van 2012
Heel anders waren de gevolgen van de landelijke staking van schoonmakers in 2012. Treinen vielen uit omdat ze te vies waren om mee te rijden, NS-kantoorpersoneel was onwennig aan het poetsen. Het zware schoonmaakwerk bleek behoorlijk tegen te vallen. [3]

Waarom worden mensen met nuttige beroepen zo onderbetaald?
Volgens de Britse antropoloog en anarchist David Graeber is ongeveer driekwart van alle baantjes zogeheten bullshit jobs. Het nuttige werk wordt gedaan door maar een klein deel van de bevolking. Bent u boer, uitvinder, techneut, verzorgende, onderzoeker of schoonmaker? Vrachtwagenchaffeur, bewaker, huisarts of fabrieksoperator? Gefeliciteerd, u maakt onderdeel uit van de dunne zuil waarop onze maatschappij rust. Bent u beleidsmedewerker, pr-man, algemeen manager, huisstijlmanager, senior adviseur diversiteit of operational comptroller? Sorry, u kunt gemist worden.

Toch weet iedereen dat de mensen uit de tweede genoemde groep over het algemeen veel hogere salarissen krijgen dan degenen met nuttige beroepen uit de eerste groep. Deze mensen worden uitgeknepen, op flexcontracten gezet en dergelijke. Dit komt, is mijn theorie, omdat hun werk zo belangrijk is, dat de powers that be zich niet kunnen veroorloven dat ze uitvallen. Daarom werden hun functies redundant gemaakt. Dat heeft weer tot gevolg dat de macht van een individuele werker kleiner wordt. Een flexwerker heeft  nauwelijks  macht op het werk. Flexwerkers worden ook op uurbasis slechter betaald dan vaste medewerkers. Het is vrij gemakkelijk om een schoonmaker te vervangen door een andere schoonmaker. Of door een immigrant uit een ander land. Voor de bullshitbanen zijn er merkwaardig genoeg nooit immigranten nodig, waar de exorbitante salarissen wel op wijzen…

Bronnen
1. Pubs replaced the banks in Ireland in 1970 and the economy was fine, Business Insider (2016)
2. What would actually happen if all banks went on strike? – Vice, 2016
3. FNV: NS breekt staking schookmakers, treinreiziger.nl

Kweekvlees binnen enkele jaren goedkoper dan slachtvlees

Waar enkele jaren geleden kweekvlees meer dan 100 000 dollar per hamburger kostte om te maken, is de kostprijs per hamburger nu gedaald tot rond de 11,36 dollar, meldt Mosa Meat, een spin-offbedrijf van Maastricht University [2]. Als deze trend doorzet, zal de prijs van kweekvlees onder die van natuurlijk vlees komen te liggen. Wat zijn de gevolgen?

Hoe wordt kweekvlees geproduceerd?
Een cel beschikt niet over magische zintuigen waarmee deze kan vaststellen of deze deel uit maakt van een dier of niet. Een cel groeit en deelt als deze de juiste prikkels en voedingsstoffen krijgt. Dit is wat er in feite gebeurt in de laboratoria waar kweekvlees wordt geproduceerd. Stamcellen van bijvoorbeeld runderen beginnen met delen en worden blootgesteld aan elektrische en andere prikkels, waardoor ze spierweefsel beginnen te vormen.

Kan de prijs nog verder dalen?
Uitgaande van first principles zal de uiteindelijke kostprijs dalen tot de kosten van de inputs. Dit zijn energie, voedingsoplossingen en het onderhouden van de voorziening van kweekcellen, met hierbij een beperkte opslag voor huisvesting, personeel, patentvergoedingen en research and development. Uit een studie van Hanna Tuomisto et al. in 2011 [1] bleek dat kweekvlees 7-45% minder energie, 99% minder land en 82-96% minder water vereist dan intensieve veehouderij. Hierbij gingen de onderzoekers uit van gekweekte cyanobacteriën als bron voor de nutriënten. Aangezien land schaars is en zeker met een sterk toegenomen wereldbevolking duur, zou dit in principe de kosten voor kweekvlees ver onder de helft voor die van conventioneel vlees brengen. Dit zou voor 250 g vlees, de hoeveelheid die in een hamburger zit, de kostprijs enkele tientallen cent maken. Weer twee ordes van grootte minder dus. Dit komt ook als geroepen.

Kweekvlees, of cultured beef, wordt in hoog tempo goedkoper. De ontwikkelaars verwachten rond 2025 de eerste productie voor op de markt. -culturedbeef.org

Wat zullen de gevolgen zijn als kweekvlees massaal wordt geproduceerd?
Op dit moment dreigt een ecologische ramp, omdat voorheen voornamelijk vegetarische volkeren, zoals de Chinezen en Indiërs, massaal overgaan op een vleesrijker dieet. We hebben het land niet om het veevoer te produceren voor het vee dat dit vlees moet gaan leveren. Deze ramp, kort gezegd, zal afgewend worden door middel van kweekvlees. Grote stukken land waar nu veeteelt plaatsvindt, kunnen voor andere doeleinden, zoals natuur, worden benut.  Kleine dichtbevolkte landen zoals Nederland, België en Bangladesh kunnen voedselonafhankelijk worden.

De hoeveelheid dierenleed zal drastisch afnemen. Weliswaar moeten er nog cellen geoogst worden uit vee, maar uit elke geoogste cel kan maar liefst 1 biljoen cellen gekweekt worden. Om een indruk te geven: uit elke gram geoogst spierweefsel, ruwweg een theelepel, kan zo een miljoen ton vlees (genoeg voor een halve hamburger voor elk mens) geoogst worden. In principe zou je met een handvol donorrunderen dus de gehele wereld van overvloedig vlees kunnen voorzien.

Aanvullend voordeel is dat het vlees voorzien kan worden van meervoudig onverzadigde vetzuren en dergelijke.

Er zijn enkele religieuze sektes die graag zien dat hun vlees kosher of halal geslacht wordt. Dit gebeurt echter met een reden: zo wordt alle bloed uit het lichaam gepompt en bloed wordt als onrein gezien door joden en moslims. Als er geen bloed is, is het ook niet meer nodig om ritueel te slachten. [3]

Zijn er ook nadelen?
Ja. Op dit moment bestaan er honderden runderrassen, zo ook van ander vee dat vlees levert. Deze diversiteit zal alleen behouden blijven als we reservaten voor traditionele landbouw inrichten. Dit kan een recreatieve functie krijgen.
Om schimmels en bacteriën te weren, moeten de cellen beschermd worden met natriumbenzoaat of andere conserveermiddelen. Natriumbenzoaat kan reageren met vitamine C en zo overgaan in het kankerverwekkende benzeen.
Vee is in staat zichzelf voort te planten. Als we overgaan op hightech weefselkweek, dan betekent dit dat we ons lot verbinden aan een techniek die op dit moment alleen kan functioneren in een geavanceerd, globaal economisch systeem.. Valt deze techniek uit, dan zullen we de hongerdood sterven.

Per saldo denk ik dat de voordelen ruimschoots opwegen tegen de nadelen. De afhankelijkheid van high tech is wel een enorm punt van zorg en zal geadresseerd moeten worden, voordat deze techniek massaal uitgerold wordt.

Bronnen
1. Environmental impact of cultured meat production, Environ. Sci. Technol., 2011, 45 (14), pp 6117–6123 DOI: 10.1021/es200130u
2. Cultured Meat, nexussite Universiteit Maastricht
3. Cultured Meat, Wikipedia

Zoo hypothesis: is de aarde een dierentuin?

Als het heelal zo groot is, en een Kardashev-II beschaving binnen een miljoen jaar een compleet sterrenstelsel  kan overnemen, waarom zien we dan geen spoor van buitenaardse beschavingen? Een oplossing voor deze Fermiparadox is de zogeheten Zoo Hypothesis, vrij vertaald de Dierentuinhypothese. Leven we in een dierentuin, waar de aliens zich slap om ons lachen?

De aarde als dierentuin
De Zoo Hypothesis, bedacht in de jaren zeventig en daarna gepopulariseerd in de visionaire science fictionserie Star Trek, stelt dat er een soort ‘prime directive‘ is, die geavanceerde soorten verbiedt om contact te zoeken met primitieve soorten zoals de onze. Er zijn dus wel degelijk aliens en ze hebben ons al lang gevonden, stelt deze theorie. Het probleem is alleen dat ze er alles aan doen om niet door ons gevonden te worden, zolang we nog niet rijp zijn voor contact.

Onze soort gedraagt zich behoorlijk beestachtig. Waarmee we dieren vermoedelijk onrecht aandoen. Reden om ons in een kosmische dierentuin te stoppen, zegt de Zoo Hypothesis. Bron/copyright: Space Studies Institute

Beweegredenen voor de ‘zookeepers’
In het model van de Zoo Hypothesis wordt er van uit gegaan dat de buitenaardse soort of soorten (een enkele soort ligt hier meer voor de hand) gelooft in culturele diversiteit. Zo ongeveer als het nu in zwang zijnde multiculturalisme doet. Het idee is dat een volkomen in culturele isolatie opgegroeide intelligente levensvorm, unieke oplossingen zal ontwikkelen voor sociale en technische problemen. Wie weet ontdekken ze wel compleet nieuwe theorieën waar de eigen soort niet op komt. Bijvoorbeeld een duidelijk door alle heelalbewoners gedeeld belang: een manier om aan het vermoedelijk uitermate ellendige lot van dit universum in de verre toekomst te ontsnappen.

Voors en tegens van de Zoo Hypothesis
De Zoo Hypothesis biedt een waterdichte verklaring  voor de Fermiparadox en doet geen vooronderstellingen over de technologie van ons omringende aliens, anders dan dat deze een hoge vorm van organisatie kennen. Een ons omringend buitenaards rijk of federatie met een hoge mate van stabiliteit dus, wat sneller dan licht communicatie of een zeer traag levensritme zou vereisen.
Nadeel is dat de Zoo Hypothesis de nodige zwakke punten kent. Ook al zou één alien het embargo breken, dan zou dat ingrijpende gevolgen hebben gehad voor de menselijke geschiedenis. Luchtvoertuigen en atoomwapens om een veldslag tussen Harappa en andere vedische vorstendommen definitief te beslechten. Of een woestijnprofeet overbluffen met een vliegend toestel. Of misschien wel iemand ontvoeren, nanoimplantaten plaatsen en veranderen in jouw buikspreekpop, zodat je je eigen coole doomsday cult kan beginnen. Dat idee. Kortom: als buitenaardse grappenmaker kan je je helemaal uitleven op die suffe apensoort op Terra.

De jury is er nog steeds niet uit. Misschien ontdekken we de waarheid nooit.

Dutch